Centrum persoonlijkheidsstoornissen Jelgersma

De hulpverlening vond ik helemaal niet prettig. Voor mijn gevoel werd ik totaal niet serieus genomen en ook de systeemgesprekken deden meer kwaads dan goeds. Aan achterliggende problematiek is nooit wat gedaan en als ik vroeg of we ermee aan de slag konden gaan, zoeken naar de achterliggende dingen werd dit nooit serieus genomen, want: "alles wat erachter zit zou door mijn eetstoornis ontstaan zijn.." Helaas, geen goede ervaring en zou het eerlijk gezegd ook totaal niet aanraden aan anderen, heb bij andere hulpinstanties veel meer hulp en veel prettiger contact ervaren!

Op Zuid (cluster C) moest alles in de groep besproken worden, op Noord (cluster A) was meer ruimte voor individuele gesprekken. Het was een kleinere afdeling, met meer persoonlijk contact, wat voor mij beter werkte. En had een hele fijne mentor, dat scheelt natuurlijk ook!

Ben er twee keer geweest, één keer op afdeling Zuid (niet de juiste plek voor mij) en één keer op Noord (daar heb ik meer aan gehad). De instelling schijnt echter helaas opgedoekt te zijn.

Ik heb 9 maanden klinisch opgenomen gezeten voor een vermijdende persoonlijkheidsstoornis. Ik vond de behandeling pittig er werd echt naar je problemen gekeken. Ondanks dat het pittig was werd er wel rekening gehouden met wat je aankon en deed iedereen zijn best om de behandeling aan te passen op je persoonlijke doelen. Ik vond over het algemeen de therapeuten erg prettig in de samenwerking,

Enkele jaren geleden heb ik 14 maanden op afdeling West gezeten, precies in de tijd dat de opname duur verkort werd en de behandeling werd veranderd, waardoor het soms wat rommelig verliep op de afdeling. Toch heb ik een heel positief gevoel bij de behandeling. In eerste instantie deed ik precies wat er van mij werd verwacht, zonder echt mezelf te laten zien. Toen ik dat wel deed, leidde dit tot discussies tussen het behandelteam en mij en volgde zelfs 2 time-outs (niet door destructief gedrag!). Juist toen ik het vertrouwen verloor, heb ik zelf besloten dat een strijd met het team mij sowieso niet beter zou maken en ben ik volop in gesprek gegaan, met een enorme vooruitgang tot gevolg. Extra onderzoeken, gesprekken en therapie en een waanzinnig goed nazorg traject waren het gevolg. Ik ben tevreden!

Ik ben 9 maanden opgenomen geweest op afdeling Zuid (voor 'neurotische problematiek' / cluster C persoonlijkheidsstoornissen. Op zich was het een professionele aanpak, maar toch heb ik er totaal niets aan gehad; Ik ging net zo depressief weg als ik binnenkwam en alles wat ik n.a.v. de behandeling had ondernomen mislukte keihard.
Achteraf bleek dat ik helemaal geen persoonlijkheidsstoornis had. maar dat er sprake is van autisme. Dan werkt zo'n behandeling juist avarechts, omdat ze met man en macht lopen te duwen en trekken om bepaalde dingen te doen, waar je door je autisme gewoonweg niet toe in staat bent.

Maar ik heb ook wel mensen gezien die wél veel uit de behandeling gehaald hebben. Je wordt gedwongen om dingen drastisch te veranderen en alles wat je moeilijk vindt tóch onder ogen te zien. Dat is heel zwaar, maar kan vaak een hoop opleveren.

Er wordt een uitgebreid therapie-programma geboden, met psychotherapie, socio-therapie, PMT , drama-therapie en systeemtherapie. Daarnaast ben je voortdurend in een groep, wat leerzaam en therapeutisch hoort te zijn. Als je met 27 man in een huis zit ontkom je niet aan sociaal contact. Voor sommigen is dat heel goed en leerzaam, maar voor sommigen is het ook een brug te ver.