Genieten van eten

Door Sophie de Groot

Als ik ergens een beetje droevig van word, is het wel de tegenwoordige kijk op eten. Eten is een eerste levensbehoefte, en je kan er ook nog eens heel erg van genieten, tenminste zo zie ik het. Als ik in om me heen kijk, is eten vooral een hoeveelheid calorieën, een rekeneenheid. Je mag er weliswaar van genieten, maar je moet je ook weer heel schuldig gaan voelen als je boven een bepaalde hoeveelheid komt. In het restaurant waar ik werk bestelt bijna iedere vrouw die cola wil een cola light.

Mannen nemen gek genoeg ‘gewoon cola'. Optimel-reclames vliegen je om de oren, want je bent pas ‘in evenwicht' als je al je zuivel met 0% vet koopt. En wat dacht je van de welbekende ‘Slankie' kaas?
Chocola is inmiddels een soort ‘guilty pleasure' geworden, en je bent bijna een enorme ongezonde, onwetende idioot als je de ‘gewone' versies van producten eet, in plaats van de ‘light', vetvrije, of suikervrije versie. Is het normaal dat eten je zo'n schuldgevoel moet geven?

Aan de andere kant heb je weer het massa-achtige ongezonde fastfood in grote hoeveelheden, en de toename van kinderen met overgewicht, maar zelfs bij de McDonalds staat tegenwoordig met allerlei grafiekjes op ieder doosje precies vermeld hoeveel er van alles inzit. Natuurlijk zijn overgewicht en ongezond eetgedrag grote problemen in Westerse landen, maar slaan we niet een beetje door?

Ik denk niet dat het de oplossing is om eten zo te classificeren in een calorieënsysteem. Het leidt er alleen maar toe dat mensen gespannen met eten omgaan, geobsedeerd calorieën blijven tellen en minder van eten gaan genieten. Veel mensen letten niet meer op hoe gezond en voedzaam hun eten is, maar of het ‘wel mag' in hun optelsom van calorieën.

Even over light-producten, - mijn persoonlijke mening hoor - ze smáken toch gewoon nergens naar?! Waarom doen we dit ons aan? Stel dat je af en toe zin hebt in een lekkere bak ijs, waarom zou je dan zo'n waterige bak, veel minder lekker light-ijs eten, als je gewoon een iets kleinere portie, lekker, vet, romig ijs vol smaak kan eten? Met light-ijs heb je weliswaar minder schuldgevoel, maar word je er nou echt zo gelukkig van? Hetzelfde geldt voor van die ‘gezonde' droge ontbijtcrackers... Sinds wanneer is brood dan ongezond? Volgens mij kun je qua voedingswaarde, én lekkere smaak beter een volkerenboterham met roomboter (wie eet het nog?) en kaas eten, dan zo'n cracker. Ten tweede geeft de boterham met kaas je waarschijnlijk een verzadigder gevoel, waardoor je minder snel snacks pakt.

Er is volgens mij niks mis met af en toe een ‘calorieënbom' als je gewoon voor de rest een gezond eetpatroon hebt. Doe het af en toe, en geniet er vooral van, eet lekkere dingen, zo blijft het speciaal... Laat eten geen ‘zonde' zijn.

Misschien ben ik wel iets teveel een eetpurist, ik heb het ook wel een beetje meegekregen van mijn ouders, maar soms verlang ik wel een beetje naar het ‘ouderwetse' eten. Gewoon, pure ingrediënten, zonder allerlei gekunstelde formules om het maar ‘gezond' te laten lijken. Volgens mij waren de mensen vroeger niet veel dikker dan nu, dus heeft die light-hype wel nut? Naar mijn mening dus niet...

Eet, geniet, en laat eten gewoon zijn wat het is: iets dat je iedere dag nodig hebt en waarvan je kunt genieten.