Jezelf durven zijn

Door Marloes Wakkers

Het gevoel dat je niet weet wie je nou eigenlijk bent. Datgene wat je daadwerkelijk bent, ergens diep weg stopt. Dat wat je ergens ver weg stopt omdat je denkt dat het niet geaccepteerd wordt. Want mensen in je omgeving kunnen zich toch aan je gaan ergeren, voor je gaan schamen. Nog erger, ze kunnen een oordeel over je hebben/vormen.

Dit geldt zeker voor mij. Niets frustrerender dan telkens de angst hebben voor andere mensen. Het oordeel dat andere mensen over je hebben. Het is fijn om af en toe te horen wat mensen van je vinden en daar bedoel ik niet alleen complimentjes mee, al is dat natuurlijk altijd fijn om te horen. Nee, ik bedoel hier ook opbouwende feedback mee, het is toch fijn om (af en toe) te horen dat je strontvervelend bent even te horen wat anderen nu van je vinden, weten waar je aan toe bent, maar ook een pas op de plaats.

Nu spreek ik mezelf voor een gedeelte tegen. Van de ene kant wil ik graag dat mensen eerlijk vertellen wat ze vinden van mij en mijn gedrag. Van de andere kant wil ik mijzelf kunnen zijn en niet meer hoeven leven naar het 'ideaalbeeld' van anderen en van de maatschappij.

Wat is nou vermoeiender dan voldoen aan de gestelde eisen, de gestelde idealen?

Perfect gedrag vertonen, altijd aardig zijn, altijd voor iedereen klaarstaan en altijd jezelf wegcijferen voor anderen. (dit is natuurlijk wel overdreven, maar wel duidelijk om een beeld te schetsen)Dit zijn gestelde eisen qua het gedrag. Zo heb je natuurlijk ook gestelde eisen op het uiterlijk. Kijk naar de meeste modellen. Op foto's komen ze allemaal 'mooi' slank over, terwijl vele waarschijnlijk graatmager zullen zijn.

Dit 'uiterlijke' ideaalbeeld heeft mij o.a. een aantal jaren geleden doen besluiten om af te vallen. 17 jaar was ik en ik vond mijzelf te 'dik'. Mijn dieptepunt (wat nog meevalt, want het kan erger) is X kilo. Dit gewicht heb ik in vier weken bereikt. Ik was 20 kilo afgevallen. Voor mij voelde het als een hele prestatie, maar het maakte mij niet gelukkiger, in tegendeel... Uiteindelijk, een aantal jaren later, was ik weer op 'gezond' gewicht. Helaas is dit nog wel een zwak punt, mijn gewicht...

Wat is nou het doel van deze blog. Het begon als een stukje van mij af schrijven. Al gauw kwam op papier hoe ik mij voelde en waar ik nu weer over na zit te denken (piekeren).

Het is mijn gevoel, mijn gevoel dat mijn denken tegenspreekt. Mijn gevoel dat zich wil uiten, maar tegen gehouden wordt door mijn denken. Daar ergens in mijn gevoel zit mijn 'ware ik'. Mijn 'ware ik' dat eruit wil, maar dat door het denken wordt tegen gehouden.Erg ingewikkeld en zo voelt het ook. Het voelt ingewikkeld, ik vind mijzelf ingewikkeld.Ontzettend ingewikkeld om "jezelf te (kunnen) zijn"

Wat als...

Wat als ik tevreden ben over mijzelf...?

Wat als ik zelfvertrouwen zou hebben...? Wat zou ik dan (anders) doen en wat zou ik dan tegen andere mensen zeggen?

Een lastige vraag. Ik heb mij nooit echt bewust zelfverzekerd gevoeld. Hoe zou dan zoiets voelen?

Zelfverzekerd uit zich voor mijn gevoel in het uiten van je eigen mening, vragen durven stellen in de klas, gewoon naar de stad e.d. durven, geen slapeloze nachten hebben wanneer er een toets of presentatie gepland staat en zo kan ik nog wel door gaan.

Maar dat is een uiting van een gevoel, maar hoe voelt het dan? Wanneer ik me zelfverzekerd zou voelen dan zou ik een bepaalde zekerheid over mezelf voelen. Een gevoel dat ik er mag zijn. Dat ik durf te geloven dat andere mensen mij aardig vinden, maar ook dat ik blij ben met mijzelf. Dat ik mezelf durf te zijn en mijzelf accepteer in hoe ik eruit zie en niet onbelangrijk dat ik vertrouwen heb in de dingen die ik doe.

Wanneer ik daadwerkelijk zelfverzekerd zou zijn dan zou ik de dingen op dit moment voor mijn gevoel heel anders aanpakken. Ik zou meer van mij af bijten. Wanneer er bijvoorbeeld een meningsverschil is tussen mij en een ander persoon dan zou ik meer voor mezelf op willen komen, meer bij mijn eigen mening willen blijven, maar wel mijn mening aanpassen wanneer de ander gelijk zou hebben.

Ook zal mijn houding heel anders zijn. Niet alleen mijn lichaamshouding waar veel mensen gelijk aan zullen denken, maar ook mijn houding bij gebeurtenissen en activiteiten.

Mijn lichaamshouding zou anders zijn dan dat hij nu is. Nu ben ik erg gespannen, laat snel mijn schouders hangen en durf mensen moeilijk onder ogen te komen/in de ogen te kijken. Verder kijk ik veel naar beneden, wanneer ik met iemand praat, wanneer ik in de klas zit of wanneer ik met een collega werk.

In mijn houding bij activiteiten en gebeurtenissen ben ik nu erg onzeker en ook niet echt een doorzetter. Wat ik vroeger overigens wel was. Vroeger ging ik door wanneer een stage niet was wat ik eigenlijk zou willen, wat eigenlijk toch erg tegen viel. De laatste tijd stop ik veel sneller met dingen. Ik ben gestopt met de opleiding in Nijmegen, ik ga nu weinig naar school omdat het mij niet aanstaat en in mijn hobby's geef ik dingen snel op. Bijvoorbeeld wanneer ik aan het fotograferen ben wil ik een goede foto eruit krijgen.

Wanneer er ook maar één klein dingetje is dat mij aan de net gemaakte foto stoort dan moet het opnieuw en perfect zijn. Als het dan nog niet lukt geef ik het op en denk ik dat ik het niet kan. Mijn doorzettingsvermogen is op dit moment ver te zoeken. Wanneer ik zelfverzekerd zou zijn is dit doorzettingsvermogen er wel. Dan zet ik door tot iets lukt. Kan ik beter met tegenslagen om gaan en kan ik uit deze tegenslagen iets positiefs halen.

Verder ben ik tevreden met hoe ik eruit zie wanneer ik zelfvertrouwen heb. Nu is het zo dat elke kilo die eraan komt er dubbel weer af moet. Erg obsessief, maar dat heb je wanneer je nogal controlfreak bent. Ik ben op dit moment niet alleen een controlfreak, maar ook ontzettend perfectionistisch. Nooit tevreden met dingen die ik doe of heb gedaan. Het kan altijd beter. Een 8 kan een 9 worden en een 9 kan zelfs een 10 worden en dat laatste wil ik op dit moment nogal graag. Wanneer ik zelfverzekerd ben kan ik dingen loslaten. Ik kan tevreden zijn met een 7. Ik kan taken aan anderen over laten zonder het gevoel te hebben dat het niet goed gaat. Zo kan ik me dus op mijn eigen dingen storten zonder dat ik (te)veel stress ervaar.

Ik kan tevreden zijn met mezelf. Niet meer elke dag voor de weegschaal staan. Niet meer boven de wc hangen. Niet meer het gevoel hebben dat ik een zwangere olifant ben. Gewoon kunnen genieten van het eten, gezellig met vriendinnen uit eten gaan. Gewoon tevreden zijn met hoe ik eruit zie. Ik kan wanneer ik zelfvertrouwen heb mezelf in de spiegel zien zonder dat ik van mezelf walg...

Wanneer ik zelfvertrouwen heb kan ik mezelf zijn!