Documentaire: eetstoornis op latere leeftijd

Gepost op Woensdag 9 augustus 2017 10:00 door Scarlet Hemkes in Video divers.

"Ik zal nooit mijn kostbare tijd en energie meer steken in een eetstoornis!" Dat is waar ik ruim 10 jaar geleden volledig van overtuigd was. Ik zou op andere manieren omgaan met mijn emoties, bijtijds hulp vragen en ga zo maar door. Ik was daar slim genoeg voor. Dat het ontwikkelen van een eetstoornis niets te maken heeft met kennis of ervaring besef ik me nu extra goed. Ondanks mijn enorme overtuiging kreeg ik, tegen ieders verwachting in, op latere leeftijd alsnog een terugval. Dat voelt heel schaamtevol, zeker omdat een eetstoornis door de meeste mensen wordt gezien als een ziekte voor jonge meisjes. Maar net zoals dat een eetstoornis niet draait om schoonheid of eten an sich, staat het ook los van leeftijd. Net zoals iedere andere psychischie ziekte eigenlijk.

De afgelopen weken heb ik een flink aantal e-mails en berichten ontvangen van volwassen vrouwen die kampen met een eetstoornis c.q. terugval. Ze voelen zich eenzaam in hun strijd en schamen zich voor het feit dat ze op volwassen leeftijd met zo'n ziekte kampen.

bbc

Zij weten zelf dat de ziekte geen keuze is, maar toch voelt het soms zo. Mede door de verontwaardige blikken vanuit de omgeving en het ongemak waarmee er met hen omgegaan wordt...

"Waarom doe je jezelf dit aan, jij weet toch wel beter?
Je bent een volwassen vrouw, eet gewoon normaal!"

Hulp vragen is hierdoor extra lastig en in groepstherapie gaan vaak een stap te ver, omdat zij zich als vreemde eend in de bijt voelen tussen voornamelijk meiden die een stuk jonger zijn. Het is begrijpelijk, maar tegelijkertijd pijnlijk dat een eetstoornis vaak nog wordt gezien als keuze. Je kiest niet voor een eetstoornis, net zoals dat je niet kiest voor een depressie, persoonlijkheidsstoornis of gebroken been. Het overkomt je, of je nou een universiteit hebt gedaan of vmbo, of je nou al eerder een eetstoornis hebt gehad of niet. Het is geen keuze, het is een ziekte.

In de documentaire Desperately Hungry Housewives worden vier vrouwen met een eetstoornis geportretteerd. Ik kwam de documentaire tegen op ons forum en heb hem bekeken. Ik vond hem erg mooi en wilde hem daarom graag met jullie delen. Ik hoop dat vrouwen of mannen die op latere leeftijd een eetstoornis/terugval krijgen zich mede door deze blog en documentaire een beetje realiseren dat schaamte niet nodig is. Vergelijk de eetstoornis alsjeblieft met iedere andere nare ziekte waar je ook niet voor kiest. Ook jij verdient steun en begrip en goede hulpverlening.

De documentaire Desperately Hungry Housewives gaat over de toename van eetstoornissen als anorexia en boulimia onder 'oudere' vrouwen. De gevolgen voor de ogenschijnlijk perfecte levens van vier van deze vrouwen komen aan bod...

Bron foto: BBC

 

Reacties

*** - Woensdag 9 augustus 2017 10:20

Ik had deze docu vroeger al eens gezien. Ga hem nu nog eens kijken. Op de één of andere manier helpt mij dit. Want dit is NIET WAT IK WIL! En dan moet ik er NU iets aan doen. En zo'n confrontatie helpt me soms om mezelf even een schop onder m'n magere kont te geven.

Justme35 - Woensdag 9 augustus 2017 11:13

Ik heb de documentaire gekeken naar aanleiding van een topic op het forum.
Ik vond het een goede docu. Ik ben ook al lang geen tienermeisje meer en loop vaak tegen onbegrip aan in mijn omgeving als het gaat over dit onderwerp. Deze documentaire laat inderdaad zien dat een ES niet leeftijdsgebonden is. Ik denk er over om het ook te laten zien aan mijn naasten om zo hopelijk iets meer begrip te krijgen.

Stellar - Woensdag 9 augustus 2017 13:09

dankjewel scarlet, zou je hier meer over willen schrijven?
aangezien je graag taboe's wilt doorbreken, denk ik dat dit ook zeker een goede is om onder de aandacht te brengen en bespreekbaar te maken

Scary Fifty - Woensdag 9 augustus 2017 15:09

Ben een held op sokken. Bang om emotioneel of getriggerd te worden. Misschien eens terugkijken wanneer ik alleen thuis ben.

muus83 - Woensdag 9 augustus 2017 22:31

Dank je Scarlet, ikzelf heb pas een es gekregen na mijn 30e. Natuurlijk begint de ontwikkeling ervan al veel eerder dan je je er bewust van bent, maar toch. Het onderkennen ervan, het (toennemende) ondergewicht kwam pas toen ik 31 was. Ik schaamde me hier enorm voor, dit was toch een ziekte voor jonge meiden?! Ik denk dat ik het door deze algemeen geldende aanname ook pas zo laat onderkent heb. Het lijkt me goed om deze ziekte bij "oudere" vrouwen onder de aandacht te brengen! Ik ga de docu zeker een keertje kijken! 😘

Marleen - Donderdag 10 augustus 2017 09:05

confronterend!

marleen - Donderdag 10 augustus 2017 12:10

dank je wel !

bij mij is de es op een 'gebruikelijke' leeftijd begonnen (begin puberteit)
maar intussen heb ik het al meer dan 20 jaar en ik merk dat elke keer meer als ik hulp zoek in groepsverband.
ik ben steeds vaker 'de oudste' , en wil ook niet het schrikbeeld zijn voor de jongeren in de groep (zo van 'over 25 jaar kan je hier nog mee zitten') .
ik weet inderdaad wel beter, ondertussen, en toch he... het weten zegt dus echt niets.

Geschreven door Scarlet

Scarlet Hemkes is oprichter en hoofdredactrice van Proud2Bme. Ze schrijft regelmatig blogs en is te vinden op het forum.

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?