De psychologie van...

Een regelmatige column over de psychologie van....

Self-fulfilling prophecy

zie je wel

"Ik had een leuk vriendinnen groepje. We waren in totaal met ze vijven en we deden allemaal leuke dingen samen. Het was altijd erg gezellig, maar ik dacht altijd ergens dat ze mij niet echt leuk vonden en dat ze geen vriendinnen wilde zijn. Dat ze alleen maar tijd met mij doorbrachten omdat ik er nou eenmaal 'bij hoorde'. Hierdoor durfde ik minder te vertellen en was ik niet zo open als de andere meiden. Dit werd mij niet in dank afgenomen en dan dacht ik 'zie je wel, ze mogen me niet'. Hierdoor ging ik mij nog meer afsluiten en minder vertellen en zo was het cirkeltje rond. Uiteindelijk is de vriendschap stuk gelopen en is er gebeurd waar ik bang voor was: ze wilde geen vriendinnen meer zijn.. " 

Self-fulfilling prophecy: een foute definitie van de situatie die gedrag oproept waardoor de foute definitie waarwordt. Je denkt iets wat niet klopt, maar door jouw gedachten en gedrag wordt dat wat niet klopte realiteit. Het begrip is afkomstig uit 1948 van de Amerikaanse socioloog Robert Merton. Anders gezegd: waar je in gelooft (bang voor bent) komt uit, doordat je bewust en onbewust handelt op een manier waardoor datgene uitkomt.

Lees verder...

 
LC | Dinsdag 8 mei 2012 13:30 | 17 reacties | Reageer!

De eeuwige twijfelaar

Keuzes maken doe je al vanaf het moment dat je geboren bent en dat blijft je hele leven. Of je gaat huilen voor de fles of gaat lachen naar je moeder en wat je wilt eten en drinken, wat je wilt worden als je later groot bent, maar ook grote beslissingen als; wil ik kinderen en/of wil ik trouwen. Wat als je nooit een knoop door durft te hakken en altijd twijfelt aan je beslissingen?

twijfelDe keuzes die je maakt hebben altijd een gevolg en dat is nou juist waar eeuwige twijfelaars zo door gaan twijfelen. Wat ook mee speelt is dat eeuwige twijfelaars een beslissing willen maken die voor iedereen goed is en het kan gebeuren dat er iemand minder blij is met de keuze. Je kan echter niet iedereen pleasen, maar dat is wel wat twijfelaars graag willen. Het lastige is dat je niet weet waar een keuze je brengt. Je hebt de controle over de beslissing, maar niet over het gevolg van je beslissing en dat is eng.

Daarnaast kan het natuurlijk ook komen doordat je allebei de dingen waar tussen je moet kiezen wel wilt en dan moet je dus kiezen tussen 2 'goede' dingen. Als je hart het ene zegt en je verstand het andere dan wordt het nog moeilijker om te kiezen. Als je goed weet wat voor jou belangrijk is dan ga je minder twijfelen. Je weet dan namelijk wat je wel en wat je niet wilt en dan kies je de dingen die daarbij passen. 

Ik vind keuzes maken ook erg moeilijk. De stomste dingen twijfel ik al over.. Als ik uit eten ga dan lees ik de kaart altijd 100 keer door en doe ik ontzettend lang over kiezen, want ik vind bijna alles lekker en waar heb ik nou echt trek in. Als ik ga winkelen dan wil ik bij iets leuks altijd nog verder kijken, voor als ik verderop iets nog leukers tegen kom.
 

Maar ook de belangrijke keuzes in het leven komen dichterbij. Ik ben op een leeftijd waarop die keuzes een rol gaan spelen en dat vind ik niet gemakkelijk. Wat voor baan wil ik na mijn studie? Wil ik eerst trouwen en dan kindjes of alleen kindjes (voor zover je dat zelf kiest want het moet natuurlijk ook nog lukken, maar daar los van). Wil ik eerst nog een verre reis maken? Wil ik een huur- of een koop huis en ga zo maar door...

Lees verder...

 
LC | Donderdag 26 april 2012 15:00 | 8 reacties | Reageer!

Eetstoornissen bij 30 plussers

eetstoornisHet komt steeds vaker voor dat vrouwen Boulimia en Anorexia ontwikkelen op latere leeftijd. Er ligt op vrouwen tegenwoordig een enorme druk om mooi, jong en slank te blijven. Mooi ouder worden met hier en daar een rimpel lijkt er niet meer bij te zijn en celebs laten zich ook al massaal strak trekken. Heeft de ontwikkeling van een eetstoornis te maken met de druk van de maatschappij?

Psychiaters zien regelmatig patiënten die een eetstoornis ontwikkelen als zij in de 30, 40 of zelfs 50 jaar of ouder zijn. Vaak ontstaat de eetstoornis na een scheiding, menopause, het verlies van een ouder, het kwijtraken van een baan of als de kinderen het huis uit gaan.

Het gevolg van deze gebeurtenissen is dat de vrouw zich depressief gaat voelen en daardoor de eetlust verliest. Door de verminderde eetlust gebeurt het vaak dat iemand afvalt en zich daardoor beter gaat voelen. Door het lijnen worden de problemen naar de achtergrond geschoven. De focus komt dan op het lijnen en dunner worden te liggen.

Lees verder...

 
LC | Zaterdag 14 april 2012 14:31 | 6 reacties | Reageer!

De geschiedenis van Anorexia

danteVan Griekse godinnen met liefdesverdriet tot het magere been van Angelina Jolie. Van vastende Christenen tot de ‘heilige' uitspraken van Kate Moss. Van hongerkunstenaars en hysterische wijven tot beroemde actrices in rehab. Hongeren, vermageren, ascese, lijnen, diëten, vasten: het zijn geen fenomenen van de afgelopen 40 jaar. Hongeren/ vasten bestaat al eeuwenlang, maar kwam steeds in verschillende verschijningsvormen. Lees hier een geschiedenis van het hongeren.

* Bedroefde Griekse godinnen & strenge Spartanen
In de oudheid werd hongeren en vasten vooral gezien als iets magisch. Iets wat moest gebeuren om de goden tevreden te houden. Maar het was ook een manier om doorzettingsvermogen en uithouding af te dwingen als er moest worden gevochten. In het oude Griekenland stonden de Spartanen bekend om hun strenge opvoeding. Soberheid, doorzettingsvermogen, zelfbeheersing en prestatiedrang waren de kernwoorden van het leven van jonge Spartaanse mannen en vrouwen. Geen zachte bedden, geen lekker eten, geen geluier: trainen en vechten was hun lot. Iemand met een eetstoornis herkent vast het één en ander in deze manier van leven...

Maar de Griekse Goden zelf waren ook niet immuum voor lijden. Persephone is de dochter van Demeter: de Godin van de landbouw en vruchtbaarheid. Op een dag is Persephone bloemen aan het plukken, als zij door een gat in de aarde valt en terecht komt in de hel. Hades, de God van de onderwereld, wil haar niet meer laten gaan en Persephone zit gevangen in de duistere wereld van de overledenen.

Ze weigert te eten zolang ze bij Hades moet verblijven. Haar moeder, Demeter, is radeloos: ze zoekt overal naar haar dochter, maar kan haar niet vinden. In haar verdriet laat ze de aarde dor en onvruchtbaar worden. Als er een hongersnood dreigt, grijpt Zeus in en beveelt Hades Persephone terug te geven aan Demeter. De symboliek van deze mythe is vergelijkbaar met de ervaring, de hel, van een eetstoornis.

* Christelijke asceten & Duivelse vrouwen
In de Middeleeuwen werd ascese (het onthouden van voedsel) gezien als een manier om dichter bij God te komen. Het lijden was een mede-lijden met Christus en het boete doen was een manier om zich te zuiveren van de zonden. De hongerheiligen, zowel mannen als vrouwen, onhielden zich van voedsel en slaap en deden aan zelfpijniging. Een beroemde stroming van asceten waren de Franciscanen: de volgelingen van Franciscus en Clara van Asisi. Zij mochten geen bezit hebben, liepen dagen door de hitte op blote voeten zonder voedsel en alsof dat niet genoeg was, moesten ze zichzelf ook regelmatig pijnigen met allerlei voorwerpen.

franciscus

In de late Middeleeuwen kreeg men zijn twijfels bij de hongerheiligen. Ten eerste om theologische redenen. Jezus had immers verboden om te vasten buiten vastentijd. Ten tweede omdat de extreme manier van leven, leidde tot allerlei lichamelijke gevolgen. De asceten werden zwak, konden hun werk niet meer doen of stierven zelfs. Langzaam maar zeker werd het hongeren steeds minder gezien als een teken van God, maar als een bezetenheid van de Duivel.

De visioenen die de heiligen kregen - wellicht door gebrek aan voeding - werden niet meer ontvangen als berichten van God, maar van Satan. Ooggetuigen uit die tijd beschreven dat eten voor deze mensen een kwelling was, die gepaard ging met lijden, pijn en braken. Exorcisme werd gezien als de oplossing voor dit Duivelse probleem. Veel van de vrouwelijke asceten belandden uiteindelijk op de brandstapel en werden verbrand als heks.

* Wondermeisjes & hongerkunstenaars
Inmiddels zijn we aanbeland bij de 16e eeuw. Het zou nog tot de 20e eeuw duren voordat anorexia echt als ziektebeeld op de kaart kwam, maar er begon verandering te komen in de manier waarop naar hongeren werd gekeken. In de overgang van hongeren als een magisch, religieus gebeuren, naar hongeren als ziektebeeld, is er een tussenstation waarin (uit)hongeren werd gezien als kunstuiting. Dit is het tijdperk van de wondermeisjes en de hongerkunstenaars.

De wondermeisjes waren fenomenen die werden bewgiacomettionderd om hun zogenaamde vermogen om 'te leven van lucht'. Zij zouden maandenlang, soms jarenlang, niet hebben gegeten. Van heinde en verre kwamen mensen hun opzoeken. De wondermeisjes waren een spectakel dat gehuld ging in mysterie. Het was een ware sport om te proberen deze meisjes te ontmaskeren: te bewijzen dat ze wel degelijk aten.

De mannelijke tegenhanger waren de hongerkunstenaars. In tegenstelling tot de meisjes, zetten deze figuren het hongeren openlijk in als middel om geld en roem te verkrijgen. De hongerkunstenaars boden zich aan als attractie. Ze stelden hun lichaam tentoon op kermissen, jaarmarkten, circussen en pretparken, in ruil voor geld. Deze 'levende geraamtes' kregen gigantisch veel bezoekers.

De beroemde schrijver Kafka - zelf een anorexialijder - heeft een verhaal geschreven over een hongerkunstenaar. Het is een triest verhaal over het verval van de roem van de hoofdpersoon. Hij was ooit een beroemd hongerkunstenaar, maar de mensen zijn niet meer geinteresseerd in hem.

Hij zit, mager en eenzaam, in een vies kooitje in een circus. Tussen het stro en de dieren kwijnt hij  weg: hij kan niet stoppen met hongeren. Van een kunst - een vermogen - is zijn hongeren uitgegroeid tot een lijden - een onvermogen. Dit symboliseert niet alleen de overgang tussen anorexia als kunstuiting en anorexia als ziekte, maar ook een individuele overgang waar mensen met een eetstoornis mee te maken krijgen. Dieëten en afvallen wordt door velen in het begin ervaren als een vermogen. Als de eetstoornis zich vastbijt, wordt het steeds meer een onvermogen: iets waar je geen grip meer op hebt.

* Hysterische wijven & dokter Freud
In de 17e en 18e eeuw kwam anorexia in de medische boeken. Het werk van Richard Morton (1637-1698) werd gezien als het begin van de stoornis zoals we die nu kennen. Hij schreef over anorexia: "Een wegkwijnen van het lichaam zonder enige noemenswaardige koorts, hoest of ademnood: maar het gaat gepaard met gebrek aan eetlust en een slechte spijsvertering, waarop een verslappende zwakte van het lichaam volgt en iedere dag meer en meer vlees vervalt." Het werd vooral als een lichamelijke kwaal gezien. Maar men was het er wel over eens dat liefdesverdriet, droefheid en angst ook een rol speelden.

De oorzaak van psychiatrische ziektebeelden werd in die tijd vaak toegeschreven aan hysterie. Hysteria verwijst naar de baarmoeder. Men was ervan overtuigd dat allerlei psychiatrische klachten werden veroorzaakt door een 'wandelende' of 'opstijgende' baarmoeder. Aangezien de menstruatie vaak uitblijft bij anorexia, ging men ervan uit dat dit de stoornis versterkte. Doordat het bloed niet kon stromen, zou het 'bederven'.

muchPas eind 19e eeuw werd anorexia echt gezien als een psychische ziekte. Belangrijke thema's die een rol spelen bij anorexia, zoals angst, dwang, perfectionisme, volwassen worden en de seksuele ontwikkeling, werden beschreven. Over wie nu de 'echte ontdekker' van anorexia nervosa is, is wat onduidelijkheid. Rond 1870 was er een competitie gaande tussen de Engelsman Gull en de Fransman Lasegue. Uiteindelijk is het ook niet zo interessant wie nou 'de eerste' was. Wat wel interessant is, is wat daarna gebeurde.

Rond de eeuwwisseling kwam Freud met zijn psycho-analytische theorieën. Freud heeft niet veel goeds betekend voor veel vrouwen. Hij zei namelijk dat de herinneringen van vrouwen aan seksueel misbruik, geen échte herinneringen waren, maar fantasieën. Hierdoor werde veel seksueel getraumatiseerde vrouwen niet goed geholpen voor hun probleem.

Een dubieus geval dus, die Freud, maar hij heeft wel een belangrijke stempel gedrukt op de psychiatrie. Zijn ouvre wordt gekenmerkt door één groot thema: seks. Hij bracht werkelijk alles in verband met de seksuele ontwikkeling. Zo ook eetstoornissen.

Freud legde een verbinding tussen eten en seks. Aangezien zowel seks als eten te maken hebben met het lichaam, genieten en schuldgevoelens is dit geen vreemde theorie. Veel mensen met een eetstoornis zullen de link tussen eten en seks (of seksueel trauma) kunnen herkennen. In de jaren die volgden werd er verder geborduurd op Freuds psychoanalyse. Onder andere de systeemtheorie, biologische en psychodynamische theoriën en feministische ideën over anorexia, waren hiervan het resultaat.

* Twiggy & de Demi's
Toen waren daar de jaren 60. Fashion en beauty waren on the rise. Modellen als Twiggy met haar 'benen als stokjes' waren helemaal hot. Het schoonheidsideaal werd mager en jongensachtig. Door middel van modetijdschriften, televisie en later het internet, werden en worden vrouwen wereldwijd platgegooid met dit ongezonde ideaal. 'Het schoonheidsideaal' is een hot item waar regelmatig over wordt gedebatteerd. Of het nu gaat om te dunne modellen op de catwalk, plus-size modellen op tijdschrift covers of actrices die moeten worden opgenomen voor hun eetstoornis: we hebben allemaal een mening.

Recent onderzoek naar anorexia benadrukt de invloed die de media heeft op jonge vrouwen. Het lichaamsbeeld van meisjes en vrouwen wordt sterk beinvloed door modellen, actrices en andere beroemdheden. Er zijn celebs, zoals Demi Lovato, die deze voorbeeldfunctie oppakken als een ware levensmissie met televisieprogramma's en twitteraccounts rondom hun eetstoornisverleden. Andere beroemdheden gaan rustig door met hongeren en ontkennen. Maar, er is een ontwikkeling gaande waarin er steeds meer kritiek komt op het huidige magerideaal en lof voor gezonde initiatieven.

* Anorexia Nervosa: een complexe ziekte
Anorexia is een tijdsziekte. Maar niet één van enkel deze tijd. Het is een ziekte die meegroeit met de tijdsgeest. Toen de tijdsgeest vooral beheerst werd door magische en religieuze overtuigingen, werd magerzucht gezien als iets heiligs, iets magisch of iets duivels. Met de opkomst van de wetenschap werd anorexia een medische, lichamelijke aandoening. In de tijd dat kunst en romantiek zegevierden, was hongeren een kunstuiting; een melancholische toestand waar de romanticus in wegkwijnde. In het huidige tijdperk, waarin men bezeten is van uiterlijke schoonheid, is anorexia een besmettelijke zelfbeeldziekte geworden die wordt overgedragen via internet, televisie en tijdschriften.

Wie weet waar toekomstige generaties onder gebukt gaan en wat voor verschijningsvorm anorexia dan aan zal nemen. Wat blijft is dat anorexia een complexe ziekte is met verschillende thema's, oorzaken en gevolgen. Het is een strijd die in elke tijd opnieuw werd en wordt gestreden, maar vooral een strijd die door individuen elke dag opnieuw moeten worden aangegaan en overwonnen.

demi

Persephone, kiest er uiteindelijk voor om een deel van het jaar in het Rijk van de doden door te brengen bij Hades. Zij ontplooit zich daar tot een waardige koniging van de onderwereld. Persephone wordt een gids voor stervelingen die op bezoek zijn de onderwereld. Ze is dus niet alleen krachtiger geworden van haar negatieve ervaringen, ze zette haar ervaring in om anderen te helpen in tijden van nood.

Afbeelding 1: Dante Gabriel Rossetti - Persephone
Afbeelding 2: Alberto Giacometti - Schrijdende man
Afbeelding 3: Edvard Munch - Puberteit
Bron: Van vastenwonder tot magerzucht - Ron van Deth en Walter Vandereycken (Boom, A'dam 1988)

 
Karianne | Donderdag 15 maart 2012 14:19 | 14 reacties | Reageer!

Een psychose

psychose

Een psychose; wat is het eigenlijk? Hoe weet je of jij dat ook hebt en hoe weet je of jij dat juist niet hebt? Het is belangrijk een psychose op tijd te herkennen. Juist omdat er goede behandeling voor is of juist om onderscheid te maken tussen een psychose en een ernstige paniekaanval. Judith legt in dit blog uitgebreid uit hoe het is om een psychose te hebben en hoe je hier het best mee om kunt gaan. 

"De wereld om mij heen voelt vreemd en beangstigd. Wie kan ik nog vertrouwen? Waarom kijken mensen zo naar mij? Hebben zij iets tegen mij? Wat een verwardheid, de realiteit vervaagd. Elke handeling gaat moeizaam. Het liefst ben ik stil en alleen ondanks dat de eenzaamheid overheerst. Mijn concentratie verslechterd. Ik voel mij uitgeput, zelfs een arm optillen kost moeite. Flarden werkelijkheid en een enge vreemde wereld mengen zich door elkaar.

Mijn gedachten zijn kronkels waar geen vat op te krijgen is. Geluiden klinken hard en doen zelfs pijn. Smaken, geuren en kleuren vervormen. Op straat voelt het alsof ik door mensen in de gaten word gehouden en alsof ik word achtervolgd door mensen die mij iets aan willen doen. Toch zeggen mijn naasten dat er niemand om mij heen te vinden is, maar wie is er eigenlijk nog te geloven? In het donker zijn er schimmen en ben ik bang. Het geschreeuw van de stemmen in mijn hoofd en tegelijkertijd het gefluister, het maakt mij bang. Wat is de waarheid?"

Bij een psychose raakt je kort of langdurig het contact met de werkelijkheid kwijt. Wat heel beangstigend kan werken voor de persoon zelf en zijn/haar omgeving. Een psychose is geen ziekte op zich maar een groep psychiatrische verschijnselen en symptomen. Vaak loopt iemand bij de eerste psychose te lang door met de psychotische verschijnselen omdat hij/zij niet door heeft daadwerkelijk psychotisch te zijn omdat de kenmerken als realistisch worden gezien/ ervaren. Een psychose kan langzaamaan ontstaan of acuut. Het is vooral bij jonge mensen van belang dat psychotische verschijnselen tijdig worden vastgesteld. Hoe sneller hulp kan worden geboden, hoe kleiner de kans op het blijvend worden van de gesteldheid.

Lees verder...

 
Nouska | Woensdag 8 februari 2012 13:17 | 9 reacties | Reageer!

Wat wil ik?

vraagtekentjesEen vraag waar velen over nadenken, mee worstelen, een antwoord op zoeken. Anderen stoppen die vraag weg: veel te spannend om over na te denken. Want als ik durf uit te komen voor wat ik wil en het lukt vervolgens niet... Maar, bezig zijn met de vraag ‘wat wil ik' kan heel positief uitpakken als je aan het vechten bent tegen een eetstoornis. Als je voor ogen hebt wat je wilt, is dat een goede motivatie om door te gaan en om niet op te geven op moeilijke momenten. Het geeft je een heldere reden om je eetstoornis de baas te worden.

Maar wat een brede vraag! Wat Wil Ik. Misschien moeten we dat iets specifieker maken. Bijvoorbeeld: ‘Wat vind ik leuk?', ‘Wat vind ik belangrijk in het leven?', ‘Wat voor opleiding wil ik doen?' of ‘Wat voor werk wil ik doen?'. Kies voor jezelf een vraag die bij jouw leven past op dit moment. En laat je inspireren door de volgende opdrachten om erachter te komen wat jij wilt.

Lees verder...

 
Karianne | Donderdag 19 januari 2012 15:24 | 8 reacties | Reageer!

How to Love your Life

love life

Je bent geen mislukkeling als je leven op dit moment klote is. En je bent geen superhero als je leven op dit moment fantastisch is. Je bevindt je gewoon ergens op je bar-code. Het leven is als een bar-code. Er zijn donkere en lichte stukjes waar de scanner overheen beweegt. Je hebt het gekocht, dus je kunt er maar beter van houden. 

Dus hoe kun je er van houden, op welke plek op de bar-code je je ook bevindt op dit moment?

Hoe houd je van je leven als je de hele tijd alleen maar citroenen krijgt en je even later hoort dat alle suiker en water op zijn, dus je maar beter snel die citroen moet opeten?

En hoe hou je van jezelf als je een sinaasappel krijgt en teleurgesteld staat te kijken omdat je eigenlijk een perziksmoothie wilde, maar daarna naast je iemand ziet met die citroen en aan je andere zijde iemand staat met een jute zak vol kunstmest.

Lees verder...

 
Nouska | Zondag 30 oktober 2011 15:46 | 11 reacties | Reageer!

Eetstoornis en lichaamstemperatuur

temperatuur

Officieel is het pas net herfst, maar de verwarming staat in veel huizen al aan en zelfs de eerste handschoenen zijn al gespot. Veel meiden (en jongens) met een eetstoornis geven aan dat zij het nu al enorm koud hebben en overwegen hun winterjas al aan te trekken of dit zelfs al te hebben gedaan. Is het dan echt zo koud, of is het een gevolg van je eetstoornis?

Een gezond lichaam heeft een lichaamstemperatuur tussen de 36,8 en 37,7 graden. 's Ochtends is de temperatuur meestal het laagst en 's avonds het hoogst. Ook bij veel inspanning kan de temperatuur hoger zijn zonder dat dit ongezond is.

Een sterke verhoging van je temperatuur (koorts) betekent dat je ziek bent en dat je lichaam met zijn afweermechanismen probeert de bacteriën te verdrijven. Een lage lichaamstemperatuur wordt ook wel hypothermie genoemd. Tussen de 35 en 37,7 noemen we het een milde hypothermie en onder de 35 spreken we van ernstige hypothermie. Deze temperatuur is afhankelijk van de hoeveelheid warmte dat het lichaam produceert. Als je lichaam bezig is met het omzetten van alle binnengekomen brandstoffen in specifieke functies, onstaan er een aantal chemische reacties, die zorgen dat het lichaam warm wordt.

Lees verder...

 
Nouska | Woensdag 5 oktober 2011 12:40 | 9 reacties | Reageer!

Alcohol en een eetstoornis

drankJaarlijks worden er zo'n 500 jongeren opgenomen in het ziekenhuis omdat zij bewusteloos zijn geraakt na te veel alcohol te hebben gedronken. Gemiddeld ligt een jongere drie uur in coma voordat hij weer bijkomt. Dit zijn alleen nog maar geregistreerde gevallen, in de praktijk ligt het getal waarschijnlijk nog een stuk hoger.

Jongeren blijken met gemak 10 tot 15 glazen sterke drank achter elkaar naar binnen te werken. Echter zijn maar weinig jongeren zich er bewust van wat dit precies met je lichaam doet en wanneer je een eetstoornis hebt, vereist dit nog meer oplettendheid.

Werking en effecten
Als alcohol in de maag komt wordt 20 procent daarvan opgenomen in het bloed. De overige 80 procent gaat naar je dunne darm waar het vervolgens ook in je bloed opgenomen wordt. Dit bloed stroomt vervolgens naar je lever waar de alcohol afgebroken moet worden. De lever breekt van het overgebleven alcohol zo'n 95 procent zelf af. De rest verlaat je lichaam vanzelf door onder andere zweten, ademen en plassen.

Lees verder...

 
Scarlet | Maandag 3 oktober 2011 12:05 | 21 reacties | Reageer!

De veilige wereld van de eetstoorniskliniek: hospitalisatie

vrijIn de psychiatrie is hospitalisatie een bekend begrip. Het is een proces dat veel voorkomt in psychiatrische instellingen/ klinieken waar cliënten een langdurige tijd samen leven. Dit leven vindt plaats binnen de normen, waarden en regels van de instelling. Hoe langer een opname duurt, hoe meer iemand zich gaat aanpassen aan de regels en zich gaat gedragen zoals dat verwacht wordt van de instelling.

Vrijwel alles wordt in een kliniek geregeld voor de cliënt, dus is het ook niet nodig om zelf veel initiatief te nemen. Initiatief nemen leer je als het ware af. Eigenlijk wordt bijna het hele leven voor je in een kliniek geregeld en hoeft je je alleen maar aan te passen.

De echte wereld, maatschappij, ligt buiten de muren van de instelling en draait door zonder dat je hieraan mee hoeft te doen of moet voldoen aan de normen en waarden die daar gelden. Uiteindelijk leidt dit tot verlies van jouw identiteit als mens en verandert het je zelfbeeld.

Lees verder...

 
Scarlet | Zaterdag 1 oktober 2011 13:42 | 20 reacties | Reageer!

Eetstoornissen en seksualiteit

seksuele ontwikkeling eetstoornisSeksuele ontwikkeling, iedereen kent dit begrip, maar wat houdt het nou eigenlijk in? Is het dat je vrouwelijke vormen krijgt, gaat menstrueren en start met experimenteren op seksueel vlak of is het meer? En op welke leeftijd start de seksuele ontwikkeling bij een mens?

Ik hoop trouwens niet dat je bij het lezen van deze inleiding al afhaakt, enkel omdat je een aversie/ hekel hebt aan alles wat te maken heeft met seks en intimiteit... gewoon omdat je het vies vindt, omdat je er de rillingen van krijgt... niet afhaken, want daar gaat deze blog ook over.

De seksuele ontwikkeling start voor ieder mens bij het leren kennen van het eigen lichaam en bij de positieve ervaring van aanraking. Op welke leeftijd dit start? Simpel, al in de babytijd. Het enige verschil is dat een baby geen seksuele gevoelens zal hebben bij aanraking, dit komt pas op latere leeftijd.

In de puberteit (9 - 13 jr) komt jouw seksuele ontwikkeling in een stroomversnelling terecht. Je krijgt meer interesse voor naakt en je gaat misschien al wat fantaseren over intimiteit en seks. Misschien experimenteer je zelfs al op het gebied van "jezelf aanraken".

Zo rond je 13de starten de veranderingen op lichamelijk niveau: je krijgt borsten, haargroei, heupen en wordt voor het eerst ongesteld. Je gaat je lichaam met anderen vergelijken en ontwikkelt wellicht een wat negatiever lichaamsbeeld. Over het algemeen is dit namelijk het geval bij pubers. De hormonen krioelen door je lichaam en je verandert niet alleen lichamelijk, maar ook in gedrag en gevoel... vaak ben je hierdoor ook wat extra geïriteerd.

Lees verder...

 
Scarlet | Donderdag 22 september 2011 13:00 | 36 reacties | Reageer!

Aankomen na ondergewicht

aankomen anorexia eetstoornisBijna iedereen met een eetstoornis voelt zich vaak niet gelukkig met zijn of haar lichaam. Velen van hen hebben de wens om af te vallen. Minder te willen wegen dan ze nu doen, dat getalletje op de weegschaal om laag te zien gaan of om zichzelf dunner te zien dan ze nu zijn. door Esther

Wanneer dat afvallen dan lukt geeft het kracht om door te gaan vaak tot een bepaald streefpunt bereikt is. Maar is dat genoeg? Meestal niet. In de spiegel lijkt er niets veranderd te zijn. Het liefst wil je er nog een beetje meer gewicht af. Het doel wordt bijgesteld en bijgesteld.

Of misschien gaat het wel anders en ben je niet zo zeer bezig met het getalletje op de weegschaal maar ben je zo bang om te eten en zo bezig met compenseren dat je zonder dat je het door hebt ook steeds meer en meer gewicht verliest. Echter, hoe die eetstoornis je ook voor de gek probeert te houden dat het ‘allemaal wel meevalt', op een gegeven moment kun je er niet meer om heen. Je omgeving gaat het opvallen en begint zich zorgen te maken.

Lees verder...

 
Scarlet | Zondag 11 september 2011 13:04 | 13 reacties | Reageer!

Telefoonangst of belangst

telefoonangstBij sommigen van jullie die de titel van deze blog lezen, zal er direct een angstig belletje gaan rinkelen ;) omdat het zo bekend voorkomt. Bellen... iets vreselijks voor jou. Iets om te allen tijde te vermijden.

Wat een zegen dat er email, sms, facebook, post, twitter etc is en je hierdoor heel veel kan regelen zonder te hoeven bellen.

Maar wat als die telefoon van jou tóch gaat? Breekt het angszweet je dan ook uit, kijk je gespannen op je telefoon of het een bekende is? En als het geen bekend nummer is, pak je dan niet op?

Maar ja, met niet oppakken kom je natuurlijk niet weg, want die betreffende beller heeft jouw voicemail misschien wel ingesproken met het verzoek even terug te bellen. Maar jij durft helemaal niet terug te bellen! Dus...., wat nu!? Als het gaat om een zakelijk iets, kan je onmogelijk gaan lopen sms-en...

Lees verder...

 
Scarlet | Dinsdag 9 augustus 2011 14:03 | 30 reacties | Reageer!

Concurrentie in de kliniek

"Wat heb ik me schuldig gevoeld toen ik er achter kwam dat een slang in je neus status was, dat nutrivoeding aangaf dat je ernstig ziek was, dat een infuus en de hartbewaking eigenlijk was wat je moest bereiken. Op die manier liet je zien dat jij écht een eetstoornis had, je liet zien dat je ernstig was, ernstig genoeg om jezelf anorect te mogen noemen." anoniem

Kliniek concurrentieConcurrentie in de kliniek. De meest moordende concurrentie waar ik ooit aan ben blootgesteld. De onuitgesproken strijd om ‘de beste' te zijn, de strijd die iedereen voelt maar waar iedereen over zwijgt.

Ik ben nieuw, zo doorgesluisd vanuit het ziekenhuis de kliniek in, deeltijdbehandeling. En daar zit ik dan tussen een groep eetgestoorde meiden. Er is me net verteld door de intaker dat ik ‘te zwaar' ben voor een klinische behandeling en dat er geen andere behandeling mogelijk is dan deeltijd. Ik ben perplex. "Is het dan toch waar? Draait zelfs in de hulpverlening die gespecialiseerd is op het gebied van eetstoornissen het eigenlijk allemaal om gewicht? Is dat wat telt? Is dat waaraan de ernst van jou eetstoornis wordt afgemeten? Kortom, hier wordt eigenlijk gezegd dat ik te dik ben en ik dus maar weer moet gaan afvallen voordat ik kliniekwaardig ben?"

Lees verder...

 
Proud2Blog | Vrijdag 15 juli 2011 12:00 | 52 reacties | Reageer!

Zelfmoordgedachtes, wat nu?

suicidaalHet hebben van suïcidale gedachtes is niet iets om je voor te schamen. Heel veel mensen hebben dit, het is niet raar, wel naar. Er zijn helaas momenten in het leven waarop alles even te veel kan voelen, waarop je het gevoel hebt het niet meer aan te kunnen, niet meer verder te kunnen, er helemaal klaar mee te zijn.

Op die momenten mis je het coping mechanisme om hier op een niet-destructieve manier mee om te gaan en lijkt zelfmoord jouw enige uitweg, de enige oplossing voor jouw problemen.

Soms denk je écht dat zelfmoord de beste keuze is, soms weet je diep in je hart dat je niet dood wilt, maar zie je geen andere opties meer. Ook kan (een poging tot) zelfmoord jouw enige manier zijn om hulp te roepen.                                                                                                    Foto poes: flickr.com/photos/nickellis74

Onderstaand 14 tips wat wel/ niet te doen wanneer je kampt met serieuze zelfmoord gedachtes.

1. Vraag om hulp - Bel/ chat voor hulp
Als jij je op dit moment suïcidaal voelt, bel dan voor hulp naar een crisisdienst (via Google te vinden), naar jouw huisarts of huisartsenpost, bel naar 113 online op 0900 1130113. Ik kan me echter goed voorstellen dat je helemaal niet durft te bellen. Chatten is dan eenvoudiger en ook een optie via 113online.nl. 

Lees verder...

 
Scarlet | Vrijdag 8 juli 2011 11:19 | 14 reacties | Reageer!

Pica, een eetstoornis?

Als 6 jarig kind had ik vroeger een steentje, het was een klein, zacht kiezelsteentje, wat ik vaak in mijn mond stopte. Ik heb geen idee waarom ik dit deed, maar blijkbaar vond ik het leuk. Tot ik op een dag het steentje per ongeluk doorslikte, ik was helemaal in paniek, moest heel hard huilen en dacht dat ik erg ziek zou worden. Toch zijn er kinderen die wel vaker iets wat je niet kan eten in hun mond steken en doorslikken. Volgens de DSM-IV is dit een stoornis die pica genoemd wordt.

Ekster - picaDe naam pica komt van de Latijnse naam voor ekster, namelijk pica pica. Een ekster is een vogel die bijna alles eet en daarbij vaak ook blinkende voorwerpen meeneemt en in zijn nest legt.

Wat zegt de DSM-IV hierover?
Kinderen, of soms ook volwassenen, met pica eten ten minste één maand of langer stoffen die niet eetbaar zijn. Daarbij moet het wel zo zijn dat het eten van deze stof niet past binnen de ontwikkeling van het kind (een kindje van 1 jaar steekt vaak vanalles in zijn mond, dit past binnen de ontwikkeling van het kind). Het eten van de stof mag ook niet horen bij de cultuur waarin het kind leeft. 

Als laatste criterium geeft de DSM-IV dat wanneer dit eetgedrag alleen samen voorkomt bij andere stoornissen (zoals autisme, schizofrenie of een verstandelijke beperking), het eetgedrag zo ernstig moet zijn dat dit specifieke aandacht vraagt.

Lees verder...

 
San | Vrijdag 17 juni 2011 14:00 | 15 reacties | Reageer!

Feiten en fabels over eetstoornissen

Er zijn nogal wat feiten en fabels als het gaat om de diverse eetstoornissen. Velen van ons weten gelukkig wel hoe het écht zit. Helaas weet een enorm groot deel van de bevolking niet wat wel/ geen fabel is. Daarom hebben we een rijtje met fabels en feiten over eetstoornissen voor jullie en jullie omstanders opgeschreven.

eten

Mensen met een eetstoornis hebben een vertekend lichaamsbeeld
Niet waar. Een gemiddelde campange over anorexia laat een mager meisje zien voor de spiegel dat zichzelf ziet als een soort van Michelin-mannetje. Recent onderzoek van de Universiteit van Maastricht heeft echter aangetoond dat dit een grote misvatting is. Met een eetstoornis heb je helemaal niet per definitie een verstoord lichaamsbeeld. Je hebt soms zelfs een realistischer beeld dan vrouwen zonder eetstoornis. Gezonde vrouwen kijken veel meer naar de delen van hun lichaam die wel mooi zijn, terwijl dit andersom is bij mensen met een eetstoornis. Verschil is wel dat gezonde mensen hun geluksgvoel niet enkel ophangen aan hun uiterlijk, terwijl dit veel meer het geval is bij mensen met een eetstoornis.

Lees verder...

 
Scarlet | Maandag 6 juni 2011 13:17 | 24 reacties | Reageer!

Stoppen met laxeermiddelen: hoe doe ik dat?

laxeermiddelen

Dat het slikken van laxeermiddelen slecht is voor je lichaam is denk ik wel duidelijk. Zeker als je het doet op eigen gelegenheid en met als reden: afvallen. Als dit laatste je doel is, kom je bedrogen uit want onderzoek heeft aangetoond dat je helemaal niet afvalt door deze medicijnen te gebruiken. Je verliest vocht maar meer ook niet. 

Waarom deze middelen slecht zijn voor je wordt al genoemd in een eerder verschenen blog van Proud. Niet de minste bijwerkingen en schadelijke effecten zou ik zeggen. Reden genoeg om er mee te willen stoppen, maar hoe doe je dat nou?

Lees verder...

 
Loes | Maandag 23 mei 2011 14:20 | 31 reacties | Reageer!

Ik eet niet wat het hele gezin eet

‘Wat eten we vanavond?'.. een vraag die waarschijnlijk veel van jullie al vanaf de ochtenduurtjes bezig houdt, in de hoop dat het maar iets makkelijks is, niet te eng en iets is waar "de eetstoornis niet al te boos van wordt". Vaak zijn deze ‘makkelijke' gerechten niet veel bijzonders, en is het dus niet zo gek dat je ouders of verzorgers ook eens wat anders op tafel zetten dan saaie gekookte aardappeltjes. door Sharon

eten eetstoornis

Lees verder...

 
Scarlet | Dinsdag 17 mei 2011 14:29 | 47 reacties | Reageer!

Piekeren

1Piekeren... Elk mens piekert wel eens; jong of oud. Het verschil ligt alleen per persoon waar ze over piekeren. De één piekert over school en de ander piekert over werk of financiën. Uit onderzoek is gebleken dat ruim 30 procent van de Nederlanders dagelijks piekert. Een kwart daarvan piekert zelfs meer dan een uur per dag!

Bij sommige mensen kan het piekeren doorslaan. Hun dagelijks leven wordt dan erg beïnvloedt door het piekeren. Mensen die vaak piekeren zijn erg gespannen. 's Avonds wordt er het vaakst gepiekerd, vooral wanneer je op bed ligt. Jouw lichaam komt dan tot rust en je verwerkt dan jouw belevenissen van die dag of je bereid je voor op de volgende dag. Daarom wordt 's avonds in bed ook wel het favoriete piekermoment genoemd. Sommigen kunnen wel uren lang doorpiekeren. Het is dan ook niet raar dat ongeveer 31% van de mensen die piekert slecht slaapt.

Lees verder...

 
PC | Dinsdag 10 mei 2011 13:30 | 19 reacties | Reageer!