Stop niet met therapie omdat...

Gepost op Dinsdag 5 december 2017 19:00 door Danique in Proud2Live.

Ik zie regelmatig voorbijkomen dat mensen willen stoppen met therapie. Ik herken dat wel. Ik heb zelf ook therapie gehad waarbij ik niet echt het idee had dat het me hielp. Het voelde als verspilde tijd. Elke keer als ik er weer naartoe moest, zag ik er als een berg tegenop. En na zo’n therapiesessie had ik weer het gevoel dat het een verspild uurtje was geweest. In mijn ogen was ik beter af zonder de therapie.  

Ik heb verschillende vormen van therapie gehad. De eerste keer dat ik in therapie ging, was het spannendste. Ik was nog nooit in therapie geweest en nu zeiden mensen opeens dat ik een eetstoornis had en dat ik in therapie moest. Wat kon ik verwachten? Zou ik een mannelijke of vrouwelijke therapeut krijgen? Zou het meteen helpen? Hoe lang duurt zoiets? Ik zat vol met vragen.

niet met therapie stoppen

Ik heb altijd gezegd dat de eerst therapie mij niet heeft geholpen. Ik had een mannelijke therapeut waar ik totaal geen klik mee had. Mijn eetstoornis leek in het halve jaar dat ik daar was ook steeds erger te worden. Het afvallen sloeg om naar eetbuien, ik begon met laxeren, het overgeven nam toe en ik begon mezelf pijn te doen. Als je dit zo leest, dan lijkt het er inderdaad op dat die therapie me niet heel erg heeft geholpen.

Aan de andere kant weet ik dat die therapie wel degelijk iets met mij heeft gedaan. Ik kreeg opeens het inzicht dat ik een eetstoornis had en ik werd gewezen op alle gevaren. Het was niet zo dat ik opeens de hele eetstoornis opgaf, omdat die gevaren er waren, maar de jaren daarop hebben die gevaren wel regelmatig door mijn hoofd gespookt. Verandering begint in mijn ogen dan ook met bewustwording. Dus de therapie heeft ergens wel degelijk zin gehad.

Na een half jaar werd ik doorverwezen naar een andere hulpinstantie waar ze wat meer gespecialiseerd waren in kinderen met eetstoornissen. Deze instantie zou mij beter kunnen helpen om van de eetstoornis af te komen. Ik was benieuwd, maar had er tegelijkertijd een hard hoofd in. Als ze hier hetzelfde zouden doen als bij de andere instantie zou het vast ook niet helpen.

Ik had een hekel aan mijn therapeut. Ik vond haar maar zweverig en we hadden geen klik. Toch ben ik daar anderhalf jaar lang wekelijks geweest. De gesprekken vond ik ongemakkelijk. Ik vond het moeilijk om te praten en daardoor vielen er soms extreem ongemakkelijke stiltes. Ik wist mezelf geen houding te geven en werd daar enorm zenuwachtig van.

In therapie heb ik een hoop moeten praten. Praten zou helpen om inzicht te krijgen in de eetstoornis. Vaak werd er aan me gevraagd waarom ik deed wat ik deed. Waarom had ik bijvoorbeeld een eetbui? Waarom was ik zo bang om een onvoldoende te halen op school? Ik denk dat mijn meest gegeven antwoord is geweest “Dat weet ik niet”. Ik snap ook wel dat dat een antwoord is waar je als therapeut niks mee kan. Ik kan me ook wel voorstellen dat de therapie hierdoor een stuk stroever verliep. Maar op dat moment wist ik het ook gewoon echt niet. Ik vond het extreem moeilijk om te praten over mijn problemen en al helemaal in het begin.

Het praten ging na veel oefenen uiteindelijk wel iets beter, maar ik heb nooit het idee gehad dat de therapie me echt hielp en dat ik beter werd. Voor mijn gevoel ging ik niet vooruit en bleef ik hangen op hetzelfde punt. Ik heb dan ook vaak overwogen om een andere therapeut te zoeken of helemaal te stoppen met therapie. Het hielp toch niet.

Ik ben wel doorgegaan met therapie, maar wel weer bij een andere instantie. Aan de ene kant was de therapie heel anders, maar op bepaalde punten was het toch ook hetzelfde. Ik had opnieuw gesprekken om weer inzicht te krijgen in mijn eetstoornis. Ik had opnieuw gesprekken met mijn ouders erbij om meer inzicht te krijgen in onze manier van omgaan met elkaar. Ik had opnieuw groepstherapie en therapie met als doel het vergroten van mijn zelfvertrouwen. Alles was eigenlijk hetzelfde, maar toch ook anders.

niet met therapie stoppen

Ik denk dat ik door de therapie daarvoor makkelijker kon praten tijdens deze therapie. Ik had natuurlijk al een hoop gesprekken gehad en ik had al wel degelijk wat meer inzicht in mijn eetstoornis. Door die therapieën heb ik situaties leren analyseren. Ik heb leren stil te staan bij mijn gevoel. Waarom voelde ik me soms zo rot waardoor ik een eetbui had? Waarom voel ik soms wat ik voel en doe ik wat ik doe? 

Jaren heb ik gedacht dat therapie dus niks voor mij was en het me niet zou helpen, maar uiteindelijk heeft dat het wel gedaan. Het heeft dan wel even geduurd, maar dat is het wel waard geweest. Ik snap dat mensen soms therapie op willen geven, omdat ze hetzelfde voelen als dat ik heb gevoeld. Maar tegen al die mensen zou ik willen zeggen dat ze door moeten gaan. Therapie heeft wel degelijk zin, maar het kost vaak gewoon veel tijd en geduld. Geef jezelf dan ook de tijd om te leren. Genezen doe je niet in een maandje tijd. Gun jezelf de tijd en geef de therapie een kans. Uiteindelijk zal je daar blij mee zijn.

Fotografie: Leanne Surfleet

 

Reacties

LW6maart@ - Dinsdag 5 december 2017 21:05

Herkenbaar.

Black Tiger - Dinsdag 5 december 2017 21:20

'Dat weet ik niet"
Heel herkenbaar.
En echt op het goede moment.
Vandaag nog overwogen om te stoppen met therapie.
x

x - Dinsdag 5 december 2017 21:41

Zo herkenbaar. Geeft me motivatie om toch door te gaan! Het speelt wekelijks door mijn hoofd.. Ik ga ervoor en moet niet in een maand willen genezen.

Het komt goed... Deze blog ga ik nog vaker lezen, als ik me weer zo voel.

Lost girl - Dinsdag 5 december 2017 22:19

Maar als je al jaren in de therapie zit. Wat is dan het moment dat je wel stopt? Blijf je zolang je nog niet bent zoals jouw ideaal beeld is, doorgaan met nieuwe therapieën zoeken. Of moet je op een gegeven moment ook zeggen: oké nu is het genoeg.

Lost girl - Dinsdag 5 december 2017 22:19

Maar als je al jaren in de therapie zit. Wat is dan het moment dat je wel stopt? Blijf je zolang je nog niet bent zoals jouw ideaal beeld is, doorgaan met nieuwe therapieën zoeken. Of moet je op een gegeven moment ook zeggen: oké nu is het genoeg.

Vlien - Dinsdag 5 december 2017 22:41

Vandaag de pmt gestopt, maar meer met de reden dat ik zonder pmt meer moet leren vertrouwen op wat ik weet en kan. De eetstoornis is nog lang niet weg, maar op een gegeven moment past een bepaalde therapie niet meer. Pmt gaf me niet meer voldoende meerwaarde.

Maan - Woensdag 6 december 2017 01:08

Ik ben blij dat ik met therapie in de reguliere ggz ben gestopt. Heb het eigenlijk ook geen moment gemist, want dat systeem en de 'kundigheid' van de therapeuten deed mij meer kwaad dan goed. Ik ben niet helemaal therapieloos, maar doordat ik nu bij het alternatieve zorgsysteem zit, waarbij je dus zelf alles moer betalen, ben ik ook heel vrij in wanneer ik er wel en niet heen ga. Soms ineens 1x per week en dan ineens 4 weken later en zonder de pressure dat ik na X gesprekken klaar moet zijn of weg moet.

Y - Donderdag 7 december 2017 06:12

Dezelfde ervaring met ggz!
Voor mij waardeloos en alleen maar tijdverspilling geweest !
Ben zonder die "hulp" beter af.Je denkt dat het door jezelf komt dat je niet verder komt,maar het kan ook gewoon slechte zorg zijn !
Geef nooit op en blijf voor jezelf vechten .Of dat nu MET of ZONDER therapie is .
Er zijn veel mogelijkheden als je genoeg geld hebt,maar als je dat niet hebt ben je wel beperkt.in therapieland.
Toch heb je de kracht in jezelf om te worden wie je worden moet,die drang leidt je.Vertrouw er maar op !☺Je vindt een weg ,of de weg vindt jou 🍀






marleen - Donderdag 7 december 2017 19:39

ik vind het eigenlijk juist wel heel belangrijk dat je kan stoppen met therapie als je je ergens niet goed bij voelt of als er geen klik is of zo. je hebt het recht om te zoeken naar de hulp die bij je past, en als je je ergens goed voelt dan kan je veel sneller vooruitgaan.
Zelf ben ik het afgelopen jaar met sprongen vooruit gegaan. Zonder psychologen, opnames, ... Met hulp van mijn huisarts (heel goeie band mee), de herstelwerkgroep, een WRAP cursus en een zelfhulpgroep.

Anne - Vrijdag 8 december 2017 11:59

Dit geeft me echt kracht om door te gaan met mijn therapie, want ik zit er al een jaar en tot nu toe heeft het me voor mijn gevoel niks geholpen

feed