Je eetbuien missen

Gepost op Vrijdag 12 augustus 2016 13:00 door Sandra in Proud2Live.

Als je last hebt van eetbuien dan wil je waarschijnlijk zo snel mogelijk antwoord op de vraag: ''hoe kom ik van mijn eetbuien af?'' Toen ik eetbuien had, wilde ik dat in ieder geval. Toch was er ook een andere kant, een kant die iets had aan de eetbuien en die de eetbuien niet kwijt wilde. Natuurlijk wilde ik er vanaf, maar er zaten ook kleine voordelen aan en daar wilde ik net niet vanaf. Dit voelde tegenstrijdig, want als ik wilde herstellen, dan moest ik er voor mijn gevoel ook voor 100 procent voor gaan. 


Bron

De eetbuien waren echter nu eenmaal niet alleen maar naar, ze gaven me ook tijdelijk rust en het was een relatief makkelijke manier om met emoties om te gaan. Als ik me rot voelde, dan hoefde ik enkel naar de supermarkt te gaan, een voorraad eten in te slaan en mezelf een avond op te sluiten in mijn kamer. Dat was mijn manier van omgaan met nare gevoelens. Ik hoefde nergens over te praten en ik hoefde die emoties eigenlijk niet te voelen. Ik at ze weg en kotste ze uit. Letterlijk, jarenlang. Natuurlijk was dit niet de goede manier maar het was wel mijn manier en soms was het fijn.

Toen ik bewust tegen die eetbuidrang in moest gaan en dat uit moest gaan zitten, merkte ik pas hoe verdovend die eetbuien altijd hadden gewerkt en hoe rot ik me kon voelen zonder. Soms wilde ik zo graag een eetbui, niet alleen om het eten maar ook gewoon om even niks meer te voelen en even niet meer aan alle nare dingen van die dag te hoeven denken. Dit dan niet meer ‘'mogen'' in het kader van herstel was niet altijd leuk. Ik wist dat het voor een goed doel was en ik wilde uiteindelijk ook wel van die eetbuien af, maar op dat moment was het geregeld ook zwaar.

Ook op andere vlakken kon ik mijn eetbuien weleens missen. Toen ik die dagelijkse eetbuien had, kon ik vrijwel dagelijks eten wat ik wilde. Ik at soms dagenlang achter elkaar iedere dag chocola, chips, koek en ander dingen. Als ik een koekje at, dan at ik direct het hele pak en waarschijnlijk ook wel twee of drie. Ik wist wel dat dat niet goed voor me was, maar het maakte toen niet uit: ik had die eetbuien en ik compenseerde het uiteindelijk wel weer. Tijdens mijn herstel kwam hier verandering in.

Ik begon met het volgen van een eetlijst waarbij er ook prima ruimte was voor koekjes en chocolade, maar geen pak meer per dag. De realiteit is nu eenmaal dat iedere dag een pak koek eten niet heel gezond is. Soms vond ik het hierdoor bijna jammer dat ik geen eetbuien meer had: ik mocht niet meer losgaan met eten en moest het nu bij twee koekjes bij de koffie of een schaaltje chips bij de film houden. Dit betekent overigens niet dat het slecht is om een keer een pak koek of zak chips leeg te eten. Later leerde ik dat ook dat weleens kan, maar niet meer in de frequentie zoals ik het deed en vooral niet met die achterliggende redenen.


Bron

Ik vond mijn nieuwe eetpatroon geregeld saai en voelde me hierdoor niet altijd gemotiveerd om het te volgen. Als ik 's ochtends wakker werd bedacht ik me vaak wat ik allemaal zou willen eten die dag. Als ik dan keek naar mijn eetlijst en een eenvoudig ontbijt zag en tussendoor een paar blokjes chocolade, dan had ik daar geen zin in. Het was alles of niets. Ik snapte niet hoe anderen onbezorgd met eten om konden gaan terwijl het bij mij het ene of het andere uiterste leek te zijn.

Het volgen van dit nieuwe eetpatroon was wel nodig om op een rigoreuze manier verandering in mijn leven aan te brengen en een gezonde relatie met eten op te bouwen. Die eetbuien miste ik regelmatig, maar tegelijkertijd probeerde ik in therapie te bekijken wat het niet hebben van eetbuien me allemaal opleverde: ik spaarde heel veel geld uit, kreeg structuur in mijn leven en ik kreeg rust in mijn lichaam. Door de eetbuien voelde mijn lichaam continu uitgeput en had ik nergens energie voor. Dit veranderde door een regelmatiger en vooral ook gezonder eetpatroon. 

Ook maakte het hebben van geen eetbuien me uiteindelijk minder somber. Natuurlijk was het lastig dat er ineens allerlei gevoelens en spanningen omhoog kwamen waar ik mee om moest leren gaan, maar het continu hebben van een gevoel van falen als gevolg van de eetbuien, het lamlendige gevoel in mijn lichaam en het gebrek aan energie maakte mijn stemming nog een stuk somberder. De momenten dat ik mijn eetbuien miste, hielp het mij om te bedenken wat het allemaal kostte, en dat woog niet op tegen de relatief kleine voordelen van eetbuien. Ik hoop dat het jou ook lukt om je dit te bedenken op momenten dat je het moeilijk hebt.

 

Reacties

Kim - Vrijdag 12 augustus 2016 13:13

Ik heb geen eetbuien, maar desondanks is dit ook voor mij een waardevolle blog. Bedankt, Sandra. :)

Lisa - Vrijdag 12 augustus 2016 13:26

Mooie blog!

desiree - Vrijdag 12 augustus 2016 15:09

fijn om steeds wat meer te lezen over eetbuien e.d.!

Kirsten - Vrijdag 12 augustus 2016 16:52

Ik ben nu twee weken eetbuivrij, maar dit is nu al zo herkenbaar!

Sofie - Vrijdag 12 augustus 2016 17:22

Mooie boog! Fijn dat je zo open bent.

Nicole2810 - Vrijdag 12 augustus 2016 18:49

Fije blog Sandra.. precies hetzelfde dacht ik laatst. Toch blijft het daardoor ook een gevecht. Toen was het soort van 'toegestaan', nu ligt er meer druk op en 'moet' het goed gaan.

Ronja - Vrijdag 12 augustus 2016 19:45

heel herkenbaar

barbara - Vrijdag 12 augustus 2016 19:58

Bedankt heel mooie blog

Charlotte - Vrijdag 12 augustus 2016 20:05

Wat een "fijne" blog en zo herkenbaar. Heb ook van die buien en dan nergens anders energie voor... Goed te weten dat er meer mensen zijn zoals ik.

nicol - Vrijdag 12 augustus 2016 21:23

ontzettend herkenbaar, je voelt je zo vaak de enige.. 'fijn' om zo'n blog te lezen, de herkenning van enerzijds heel graag van de eetstoornis af willen en anderzijds het missen van de eetbuien.

*maria* - Vrijdag 12 augustus 2016 21:54

Heel erg bedankt hiervoor. 'Fijn' dat ik niet de enige ben..

Mandy - Vrijdag 12 augustus 2016 23:55

Thanks. Super herkenbaar.

Qtje - Zaterdag 13 augustus 2016 10:47

Heel herkenbaar, dank je wel!

J - Zaterdag 13 augustus 2016 11:17

Ontzettend herkenbaar!

Anna - Zaterdag 13 augustus 2016 13:21

Herkenbaar zeg! Hoewel ik echt durf te zeggen dat ik genezen ben van m'n es, heb ik de laatste tijd wel veel zin in 'ongezond eten' in 'ongezonde hoeveelheden'. Het lukt me prima om het binnen de perken te houden en mezelf het wel toe te staan, maar niet te overdrijven. Maar op dat soort momenten denk ik wel eens dat het vol eten en overgeven toch wel erg fijn was. Maar gelukkig kan ik die gedachte nu wel relativeren en inzien dat die periode echt hels was en heel slecht voor mijn lichaam. Ik ben nu ook zo blij dat ik me echt gezond voel, en dat helpt wel om met beide benen op de grond te blijven staan. Ik denk dat dit soort eetmomenten (zin hebben in veel ongezond voedsel) bij mij hoe dan ook terug komen als ik emotioneel ben, maar gelukkig kan ik het nu relativeren :). Het helpt altijd wel als ik eten niet probeer te zien als een geluksmiddel (en ook niet eten als geluksmiddel), maar iets wat bij het leven hoort. Wat inderdaad lekker kan zijn, maar er zijn zoveel 'echte' belevenissen die het leven leuk maken! Het zou zonde zijn als ik vast zou blijven zitten in het idee dat alleen eten leuk is, of de oplossing is. Het is in principe brandstof om te zorgen dat je al die leuke dingen in het leven kunt meemaken.

Maria - Zaterdag 13 augustus 2016 16:24

Wat het ook doet is dat je ontwijkend gedrag krijgt. Je gaat mensen ontwijken omdat je een vreetbui moet hebben en daarvoor moet je mensen op afstand houden. De telefoon niet opnemen. Die leuke knul ontwijken want je hebt het al druk genoeg met je vriendje Vreetbui. Boodschappen goed wegstoppen in je tas enz. Braken kon ik ook niet geruisloos dus moest ik naar het bos fietsen om alles weer kwijt te raken. Vooral ook niemand tegenkomen. Een rustig plekje vinden. Of heftige krampen van de laxeermiddelen en dan een vaag verhaal ophangen. Zonder die vreetbuien en alles er omheen kan je weer openstaan voor contacten, al is dat eng. Ontwijken is veel vertrouwder.

L. - Zaterdag 20 augustus 2016 11:58

Ik zit er na een lange periode van behandeling nu alweer bijna 2 jaar middenin. Bijna dagelijks eetbuien die ik nodig heb om mijn gevoelens en gedachten te onderdrukken. Bij mij is het ook alles of niets. Al maanden probeer ik te stoppen en de eetbuien onder controle te krijgen maar steeds verval ik weer in mijn oude gewoonten van overmatig veel eten omdat het toch zeker zijn voordelen kent. Toch wil ik er heel graag vanaf omdat het mij vooral ongelukkig maakt en me beperkt in veel dingen.

Bedankt voor het delen van jou verhaal!

Vlinderke - Dinsdag 30 augustus 2016 14:33

Hallo,

ik herken het enorm. Ik wil zo graag van mijn eetbuien vanaf en gezonder eten maar stiekem wil ik het eten ook niet opgeven. Eigenlijk wil ik enkel de nadelen en negatieve gevolgen weg maar het eten zelf niet. Ik vecht al zo lang en ben het zo moe. Daarom word ik nu ook opgenomen; Spannend!!

feed