Hoe een depressie kan voelen

Gepost op Dinsdag 12 september 2017 10:00 door Jasmijn in Proud2Live.

Ik heb zelf nooit de diagnose depressie gekregen, maar als ik terugkijk naar de eerste klas van de middelbare school denk ik, maar ook de psycholoog die mij behandeld heeft, dat ik toen depressief was. Dat jaar zat ik opgesloten in mijn hoofd en bestond mijn leven alleen maar uit schuld, schaamte en verdriet. Ik wilde met niemand afspreken en eigenlijk alleen maar in bed liggen en slapen. Ik heb regelmatig nog korte periodes die lijken op die tijd, maar gelukkig duren die nooit langer dan enkele dagen. 

Het viel mij op dat hoewel ik veel minder actief was er nog steeds kleine gewoontes waren of routines die ik had tijdens mijn depressie. Het bijzondere was dat ik veel van die gewoontes ook weer terug zag komen toen ik een eetstoornis en angststoornis had. In deze blog beschrijf ik gewoontes en routines van mijzelf, maar ook van anderen.

♥ Ik werd een kluizenaar. Ik wilde niks doen en zien en zeker niet afspreken met anderen. Thuis was mijn veilige haven en daar wilde ik zijn.

♥ Ik stelde alles steeds maar uit en ik wilde het liefst ook alles ontwijken. Ik ging niet naar mijn afspraken, reageerde niet op mijn telefoontjes. Probeerde zoveel mogelijk mensen te ontwijken. Op die manier heb ik mijn leven vergooid en heb ik het tijdens mijn studie, maar ook nog op de middelbare school minder goed gedaan dan ik wilde.

♥ Ik deed net alsof ik erg moe was of dat ik sliep zodat ik mensen kon ontwijken, maar eigenlijk bleef ik heel de nacht wakker doordat ik maar bleef piekeren. Wanneer ik dan wel in slaap viel had ik alleen maar nachtmerries. 

♥ Ik kon amper eten en als ik dan wel at, at ik vooral junkfood en dronk ik veel frisdrank en alcohol. Daarnaast keek ik constant TV of series. Dit alles hielp mij om mij af te leiden van mijn eigen problemen.

♥ Toen ik depressief was, liet ik elke hobby die ik had vallen. Ik ging naar huis en lag op de bank totdat iemand mij er weer vanaf sleurde.

♥ Elke keer als ik ging dromen om iedereen achter te laten en te verhuizen naar een ver land wist ik dat de depressie er weer aan zat te komen. Ik kon dan weken bezig zijn vliegtickets zoeken en geld sparen om vervolgens niks te boeken. Ik deed eigenlijk niets meer dan mijn gedachtes verzetten van mijn problemen.

♥ Ik was constant bezig met uitzoeken waarom ik mij zo naar en verschrikkelijk voelde en uitzoeken wat ik nou eigenlijk met mijzelf aan moest om niet gek te worden terwijl ik geen energie had.

♥ Ik isoleerde mijzelf niet, maar ik liet een stem in mijn hoofd allerlei dingen tegen mij zeggen. De stem zei dat niemand van mij houdt, dat het leven geen betekenis heeft en dat er geen redenen zijn om ook maar contact te zoeken met iemand.

♥ Uren zat ik op de bank tv en series te kijken. Het maakte niet uit wat er op tv kwam. Ik kon uren daar zitten zonder op te hoeven staan, te douchen of te slapen. Ik hoopte dat de tv mij kracht gaf om het leven weer in mijn eigen handen te nemen, maar dat moest ik zelf doen. 

♥ Op momenten dat ik de depressie aanvoelde komen ging ik kinderboeken lezen met vrolijke verhalen of kinderseries kijken, zodat de depressie niet zou winnen.

♥ Als ik niet depressief ben sport ik, ga ik naar school en loop ik met mijn hond, maar wanneer ik wel een depressieve episode krijg, kan ik geen een van die dingen doen. Ik douche maximaal een keer per week, ontwijk mijn vrienden, familie, vriend en werk. Ik wil niks anders doen dan op de bank zitten met een deken tot mijn schouders opgetrokken.

♥ Ik antwoordde niet meer op mijn appjes en negeerde uitnodigingen van vrienden. Alles kostte te veel energie. Ik wilde ze heus wel spreken, maar opstaan en beginnen met de dag kostte voor mij al zo veel energie, dat dit er gewoon niet meer bij kon.

♥ Als mijn depressie dreigt terug te komen, kan ik dat merken aan de boodschappen die ik doe. Van gezonde producten ga ik naar kant en klaar maaltijden waar ik zo min mogelijk energie aan hoef te besteden. 

♥ Als ik de kracht had om ergens naar toe te gaan kon ik helemaal gek worden van mensen en fantaseren over een wereld waar alleen ik en mijn dierbaren leefden.

♥ Ik merk dat een depressie weer in mijn leven komt, wanneer ik een week vol met afspraken met vrienden heb staan en ik eigenlijk het liefst afzeg om heel de avond tv te kunnen kijken.

♥ Een depressie is erg dichtbij wanneer ik onverschillig ben over de dood. Ik ben blij dat ik leef, maar als ik nu dood zou gaan zou ik dat niet erg vinden, want voor mij voegt het leven dan eigenlijk niks toe.

♥ Ik merkte dat ik ruzie ging maken met mijn vriendin om de klusjes die ik zou moeten doen. Ik ging mij gedragen als een puber die niks anders wilde doen dan mokken en op de bank zitten.

♥ Tijdens een van mijn eerste depressieve episodes kon ik uren in de douche blijven zitten. Hoe koud het water ook werd. Ik had gewoon de kracht niet om op te staan en mij af te drogen. Ik was kapot en kon niks anders dan voor mij uitstaren.

♥ Ik kon aan de hand van mijn muzieksmaak merken of ik depressief werd en ik kon ook weer met muziek mijzelf er een beetje uittrekken. Voor mij laat muziek mijn diepste emoties zien.

♥ Ik houd erg van eten, maar tijdens een depressie smaakt alles hetzelfde. Niks vind ik echt lekker, maar ik vind ook niks vies.

♥ Ik heb tijden van hypochondrie gekend, waar ik voor elk wissewasje naar de huisarts rende, maar als ik depressief was, maakte ik mij nergens druk over of het nu ernstig was of niet.

Ik weet nu erg goed wanneer ik dreig terug te glijden. Ik heb mijn eigen signaleringsplan om op tijd in te grijpen in dat soort situaties en ook wat mij helpt om er weer bovenop te komen. Dingen die voor mij vaak helpen zijn gaan sporten en muziek luisteren. De combinatie van die twee is het allerbelangrijkst.

Fotografie: Magdalena Roeseler

 

Reacties

Algemene overpeinzingen - Dinsdag 12 september 2017 10:20

Nadat ik je blog had gelezen vroeg ik mij af... stel je hebt een depressie en weet dit.
Zou het dan helpen om (tegen je gevoel) tóch die dingen te doen?
Zoals tóch afspreken met vrienden, goed eten, sporten, normale hoeveelheid tijd douchen en tv-kijken. Zou dat niet allicht helpen tegen een depressie?

Redactie Proud2Bme - Dinsdag 12 september 2017 11:17

Goed dat je dit vraagt. Jazeker. Het is juist heel belangrijk om dan tóch deze dingen te ondernemen. Juist het blijven afspreken, bewegen en goed voor jezelf zorgen kunnen bijdragen aan het uit de depressie komen.

Lisa28 - Dinsdag 12 september 2017 10:50

Heel veel dingen herken ik, maar voel me niet bepaalt depressief.. ontkenningsfase?

Bente - Dinsdag 12 september 2017 12:26

Ik heb geen diagnose, maar ik herken me hier zo erg in...

Anoniemer - Dinsdag 12 september 2017 15:40

Hoort zelfbeschadiging hier ook bij ?

Elfje - Dinsdag 12 september 2017 15:50

Ik heb veel suicidal gedachten op dit moment, maar toch wil ik niet gaan en aan de andere kant weer wel. Zodat ik rust in mijn hoofd krijg.
Moet mezelf opkrikken om het huis uit te gaan en naar vrienden te gaan
Dit valt me erg zwaar. Het liefst blijf ik de hele dag alleen thuis

Laura - Dinsdag 12 september 2017 17:46

Ik herken veel dingen uit de keren dat m'n depressie op z'n ergst was. Wat ik echter ook had was veel angsten (niet per se voor iets specifieks, maar gewoon een onbehaaglijk gevoel) en een ontzettende gejaagdheid. Ik was wel moe, maar kon snachts niet slapen. Liep constant te ijsberen door m'n kamer. Dus dat was juist het tegenovergestelde van het beeld dat veel mensen hebben bij depressieve mensen: dat ze alleen maar liggen en slapen. Ik kon juist geen seconde stilzitten (geagiteerde depressie).

Lost girl - Dinsdag 12 september 2017 18:05

Dat tweede punt vind ik niet aardig tegen jezelf en tegen anderen. Waarom zou je jezelf wijsmaken dat je je leven hebt vergooid. Je hebt het ingevuld zover je kon terwijl je een depressie had. Dat is iets heel anders.

Sooph(L) - Woensdag 13 september 2017 07:21

@algemene overpeinzingen

Bij mij helpt dat echt totaal niet. Op erge dagen ben ik zo moe dat alles energie kost en helemaal niets het oplevert. Ik blijf wel uit bed komen, omdat ik weet dat het van in bed blijven erger wordt, maar van uit bed komen wordt het niet beter. Meestal voel ik mij dan alleen maar heel erg schuldig dat ik er uit zie als een zombie en mij rot voel, en iedereen daarmee belast. Alles is mega vermoeiend, en bij de kleinste inspanning ben ik al buiten adem. Meestal werkt het het beste om gewoon te overleven tot het laat genoeg is om te gaan slapen (of dat te proberen) en te hopen dat de volgende dag iets minder erg is (wat meestal ook wel zo is).
Overigens werkt het wel om bijvoorbeeld te douchen met lekkere zeep of iets dergelijks. Of soms om in de avond even een rondje te lopen (maar soms werkt dat ook averechts). En soms helpt het ook om bijvoorbeeld op een afgelegen plek, of in de auto, even heel hard te schreeuwen. Of bijvoorbeeld iets kapot te gooien (eieren) of blaadjes scheuren oid.

Nynos - Woensdag 13 september 2017 19:24

Ik kan tijdens de ergste depressie ook niks. Als ik dan iets ga doen kost dat zoveel stress dat het alleen maar erger word. Ik leg de lat dan ook heel laag en verwacht weinig tot niets van mezelf.

ikeee - Vrijdag 15 september 2017 22:13

Vooral nergens energie voor hebben herken ik heel erg. Geen energie om uit bed te komen, te sporten, te douchen etc.. Geen diagnose voor depressie maar je hoeft ook niet altijd in een bepaald hokje te passrn..

Geschreven door Jasmijn

Jasmijn werkt sinds kort als redactrice en ervaringsdeskundige voor Proud2bme en studeert psychologie

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?