Afscheid nemen van je therapeut

Gepost op Zondag 30 augustus 2015 13:00 door Tessa in Proud2Live.

Mijn therapeut vertrouwen ging moeizaam. In het begin van de therapie hielt ik mijn therapeut flink op afstand. Ik was bang om afhankelijk van haar te worden, voor de pijn die zou komen als ze weer weg zou gaan, bang dat ze mij stom zou vinden etc. Ik kan het zelf wel dacht ik. Ik deed netjes de oefeningen en deed ontzettend mijn best maar er veranderde niets. Ik kwam op een punt waarop ik besefte dat het zo niet zou werken. Langzaam liet ik haar dichterbij komen, deelde ik steeds een beetje meer met haar. Ik vond het doodeng maar nam mezelf voor dat als het afscheid niet als vanzelf zou gaan, ik er nog niet 'klaar' voor was.

Voor het eerst durfde ik met iemand te bespreken wat er allemaal gebeurd was en wat er in mijn hoofd omging. Ze lachte mij niet uit. Ze vond het fijn dat ik het vertelde. Ze was er voor mij zes jaar lang iedere week weer. Naarmate de tijd vorderde werd ik steeds angstiger voor het afscheid, wanneer zou ik klaar zijn? Wanneer moet ik weg? Het deed zo'n zeer. Ik klampte me aan haar vast en zocht elke keer de bevestiging of ik nog wel welkom was. Welkom bleef ik, altijd. Hoe hard ik haar ook probeerde weg te schoppen soms. Ze bleef. Totdat het bericht kwam dat jeugdzorg naar de gemeente ging en onduidelijk werd wat er met de groep van 18+ ging gebeuren, ofwel kon ik nog wel blijven?

goodbye

Lange tijd was er onduidelijkheid, soms was er duidelijkheid en veranderde dat bericht die zelfde week nog. Ik deed verschillende voorstellen m.b.t. mijn behandeling en de overgang naar afdeling volwassenen maar daar konden ze niks mee omdat de instelling nog niet wist wat ze gingen doen. Uiteindelijk werd er begin december 2014 door de raad van bestuur een beslissing genomen: iedereen ouder dan 18 moest per januari 2015 weg zijn. Ik was boos en verdrietig, maar vooral heel bang. Ik kon niet kijken naar het afscheid. De pijn die ik voelde stopte ik weg en ik begon harder te vechten om te mogen blijven, om de pijn maar niet te hoeven voelen. 2015 is een overgangsjaar voor iedereen, de instelling heeft dus wel degelijk een zorgplicht die langer loopt dan 1 januari 2015! Bovendien waar moest ik heen??

Na heel veel strijd en gedoe, is er eindelijk overeenstemming over het afscheid met mijn therapeut. In plaats van boos te zijn en te blijven vechten. Lukt het me steeds beter om bezig te zijn met het afscheid, het op een goede manier af te gaan ronden. Ik merk dat ik er aan toe ben om weer een nieuwe stap te nemen in therapie. Naar een andere therapeut en misschien wel instelling om daar weer verder te mogen groeien.

bye

Wat mij erg geholpen heeft afgelopen periode is om te kijken naar de voordelen van het afscheid nemen. Dat klinkt misschien gek, maar het los kunnen laten van mijn ‘oude ' therapeut betekend dat ik dichter bij mijn doelen kom als: op mijn eigen benen gaan staan, op mezelf kunnen en durven gaan vertrouwen etc. Ik besefte dat als ik mijn therapeut los kan laten ik weer nieuwe stappen kan gaan zetten.

Ook ben ik gaan kijken hoe ik met deze situatie om wilde gaan. Soms had ik de neiging om boos de deur uit stappen bij mijn therapeut en nooit meer terug te komen. Onderstaande vragen met betrekking tot de situatie, hielpen mij om te kijken hoe ik zou willen reageren en zou willen omgaan met de situatie.

  • Hoe zou ik willen dat ik hierop reageer?
  • Welke houding maakt me sterk?
  • Welke houding zorgt ervoor dat ik zo goed mogelijk uit deze lastige periode kom?
  • Hoe zou ik willen dat ik over vijf jaar terug kijk op deze situatie?

Ik koos ervoor om het afscheid aan te gaan. Te accepteren dat het moeilijk en verdrietig is en dat het er mag zijn. Ik schreef op dat het voor mij belangrijk was om afleiding te zoeken en dat ik mocht huilen. Ik hoop dat ik over 5 jaar trots op mezelf kan zijn. Het afscheid ben aangegaan en zowel besef als voel dat het afscheid mij goed gedaan heeft.

Om het afscheid aan te gaan heb ik besloten een afscheidscadeautje te maken voor mijn therapeut, samen met mijn therapeut ga ik een boekje maken waar ik af en toe nog is in terug kan kijken en ik ben veel bezig geweest met onderstaande vragen:

  • Hoe was het voor dat de therapie begon? En hoe is het nu?
  • Wat heb ik de afgelopen periode geleerd?
  • Welke vijf eigenschappen zou je aan je therapeut koppelen. Kun je daar een voorbeeld van geven? Bijvoorbeeld: beschikbaar. Ze stond altijd voor mij klaar.
  • Wat zijn de dingen je van hem/haar als persoon geleerd hebt?
  • Wat zijn de dingen die je zal gaan missen?
  • Hoe zal (wil) je hem/haar herinneren?
  • Wat vond je prettig en minder prettig in het contact?
  • Welke dingen hadden misschien anders gekund?

Ook heb ik mijn gedachten en angsten met betrekking tot het afscheid opgeschreven en besproken met mijn therapeut. Ik merk dat het mij helpt om met het afscheid bezig te zijn.

goodbye

Ik ga binnenkort afscheid nemen bij mijn therapeut ondanks ik nog niet ‘klaar' ben. Maar ik besef meer dan ooit dat ik dat nodig heb om weer verder te kunnen groeien. Afscheid nemen van je vertrouwde therapeut die altijd voor je klaar heeft gestaan en verder gaan bij een nieuwe therapeut is eng maar soms noodzakelijk om weer verder te kunnen groeien.

 

Reacties

Boda - Zondag 30 augustus 2015 13:31

Dankjewel voor deze mooie blog, sluit precies aan waar io mee bezig ben, afscheid nemen van therapeut(en) dus :(.
Maar ik heb nu na lang vastklampen wel het idee dat ik er klaar voor ben om het ook echt te gaan doen!

Onlymy - Zondag 30 augustus 2015 13:33

Wow heeel,moooi verwoord! Pijnlijk om te lezen. Zelf heb ik erg veel moeite met loslaten van therapeuten ook vanwege afhankelijkheid. Heb zelf afgelopen vrijdag afscheid genomen... Heel veel succes bij het afscheid nemen! Inderdaad kun je ook weer nieuwe stapppen gaan nemen. Maar laat de pijn en verdriet er wel zijn, je mag er verdrietig over zijn. Het is niet niks.. Laat de mensen om je heen je steunen! Heeeel veeel succes! (L)

Lisa - Zondag 30 augustus 2015 13:41

wat een mooie blog :-)
ik vind het knap van je dat je los durft te laten!
& hoop dat je snel net zo'n fijne therapeut vindt die je ook kunt vertrouwen.
Liefs!

meisje1990 - Zondag 30 augustus 2015 14:21

Heel herkenbaar! Vorig jaar is mn eerste psycholoog bij dr therapie die ik volg, met zwangerschapsverlof gegaan en kreeg twee weken terug dat mn huidige psycholoog zwanger is en december met verlof gaat. Ik krijg nu de 14de therapeut in 6 jaar tijd. :'( Dus een band opbouwen blijft moeilijk en voelt nutteloos. Want deze zal ook wel weer zo weg zijn. Denk vaak dat het aan mij ligt. Ik moet wel erg gehaat worden als mn therapeuten elke keer stoppen. Degene die ik nu heb kon ik wel vertrouwen. Ik had een goede band met haar. Maar toch word deze ook weer gestopt

Lena - Zondag 30 augustus 2015 20:17

Heel herkenbaar... Ook net afscheid moeten nemen en nu een band krijgen met mijn nieuwe is echt verschrikkelijk moeilijk!
Dankjewel voor deze mooie blog! xxx

Eenzaam-bloempje - Zondag 30 augustus 2015 20:47

Lieve Tessa
Ik weet hoe moeilijk en lastig je het vind. Maar je heb de afgelopen jaar veel stappen gezet je kunt het meid je kan altijd bij me terecht liefst xx

Verdwaaldvlindertje - Dinsdag 27 juni 2017 21:48

This is hell..serieus..
Ik moet dit ook ondergaan komende tijd maar zit met hechting richting mijn peut...daarnaast enorme overdracht gevoelens richting haar. Echt verschrikkelijk veel pijn en verdriet!!

Knap dat je er toen zo mee om bent gegaan Tessa! Ik hoop dit ook te kunnen. Zie er als een berg tegen op! Iemand die ook in dit schuitje zit momenteel?

Anoniem - Donderdag 16 november 2017 00:30

Hi!

Ik heb echt precies hetzelfde, hele sterke overdracht wat het afscheid extra zwaar maakt. Ik zie hem nog 2x en het voelt helemaal niet alsof ik er klaar voor ben, terwijl ik rationeel weet dat ik het kan.

Heb je al afscheid genomen? Hoe was dat?

Paula - Maandag 11 december 2017 17:50

Lieve Tessa,
Je hebt al heel wat achter de rug. Maar wat ben je een doorzetter! Knap van je hoor. Nu heb je een moeilijke stap voor de boeg. Je kan het, hoe verdrietig en eng het ook is.Wat een goed idee om een boekje te maken voor het afscheid. Je zult zien dat als je al je eigen vragen beantwoordt je beseft hoeveel je hebt geleerd! Het afscheid zal pijn doen en verdrietig zijn maar uiteindelijk zal je een volgende stap in je leven gaan zetten. Dat kan je! Vertrouw op jezelf! De therapie wordt een mooie herinnering die je voor de rest van je leven kan koesteren. Heel veel sterkte en alle goeds!

Anoniem - Zondag 15 juli 2018 19:14

Ook ik ga binnenkort afscheid nemen van mijn therapeute. Ik ben zo bang. Ik heb me enorm aan haar gehecht in die jaren. Hoe doe je dit? Ik voel me al weken misselijk, moe en somber, omdat ik dit zo erg vind.

Francis - Donderdag 26 juli 2018 21:30

Ik zit nu in hetzelfde schuitje :(
daarom was ik op zoek op het internet naar herkenning en kwam dus bij dit blog terrecht,
Mijn therapeute is zwanger en gaat voor 5 maanden met verlof. Eind september moet ik dus afscheid van haar nemen. Ik ben er kapot van, doet me zo pijn, voel me intens verdrietig. Ik hoopte dat ze terug zou komen, ik zou zo een half jaar willen wachten, maar ivm haar contract weet ze dit nog niet en dus draagt ze mij over. Ik voel me zo in de steek in gelaten. Ben nog helemaal niet toe aan afscheid. Ik heb intense gevoelens voor haar en ik ga het contact zo verschrikkelijk missen.

feed