Een viezerik die vlees eet

Gepost op Woensdag 8 augustus 2018 19:00 door Lotte V in Proud2B-eat.

Het was koud, donker en rumoerig op straat. Ik had al uren niks meer gegeten. Honger, had ik, een pijnlijke leegte in mijn maag. Ik was uit met vrienden, maar kon me nauwelijks nog focussen op de gezelligheid. Ik moest eten, elke vezel in mijn lijf schreeuwde om voedsel. Ik durfde niet te eten, was bang dat ik weer door zou slaan in een eetbui als ik toegaf aan de honger. Na een strijd in mijn hoofd die uren leek te duren besloot ik om dan toch maar wat te nemen, het kon niet anders. Alleen de snackbar was nog open.

Verlekkerd staarde ik naar al het eten. Het mocht niet! Dit was te vet, te veel, te eng. Ik besloot toch een klein kroketje te bestellen. Ik haatte mezelf terwijl ik daar met die kroket in mijn hand stond, twijfelde bij elke hap. Totdat iemand van de groep naar mij toekwam en het ding zowat uit mijn hand sloeg. Want: Er zat vlees in! Zij was vegetarisch en een beetje dronken. Mijn kroket betekende gezeik. Ik was een viezerik die vlees at.

Ze bedoelde het ongetwijfeld als grapje. Zo zette ze het tenminste weg. Ik vond het verre van leuk, moest in de eerste paar minuten alles op alles zetten om een huilbui te voorkomen. Daarna werd ik boos, woedend zelfs. Hoe kon iemand dit doen, terwijl ik het al zo moeilijk had? Zij was één van de weinige mensen die ik destijds wel eens wat had verteld over mijn eetstoornis. Iemand die ik in vertrouwen had genomen. Wat een verraad. "Wees blij dat ik überhaupt iets eet!"

 

Toch deed ik niets. Te onzeker om voor mezelf op te komen. Te moe voor discussie. Ik lachte wat, propte die rot kroket naar binnen, wenste dat de avond snel voorbij zou zijn.

Ik ben zo lang, nog zo woest geweest om dit moment. Als het ging om mijn eetstoornis had ik mijn emoties niet in de hand. Mijn zwakke plek. Het was ook nooit goed. Op dat moment werd ik voor het eerst in mijn leven op een pijnlijke en ook best agressieve manier geconfronteerd met het vegetarisme. Het zorgde ervoor dat ik me op dat moment het liefst wilde afzetten tegen alles en iedereen met een vegetarische levensstijl. De boosheid die ik voelde van binnen, het onbegrip over mijn eetstoornis, al mijn verkrampte emoties, ze stonden klaar om zich te bundelen in een fixe afkeer tegen vegetariërs.

Een kleine gebeurtenis of trigger kan soms een grote impact hebben, zeker op een kwetsbaar moment, wanneer de emoties hoog oplopen. Het kan dan zelfs verleidelijk zijn om een grote, diverse groep mensen strak over één kam te scheren. Een valkuil, totaal onterecht natuurlijk!

 

Ik heb geen hekel aan vegetariërs. Sterker nog, ik overweeg zelf al een tijdje om er één te worden. Momenteel zou ik al gelabeld kunnen worden als 'flexitariër'. Één slechte ervaring wil niet zeggen dat je iets maar voor altijd af moet zweren. Toch moet ik bekennen dat het tijd nodig heeft gehad om me over mijn nare en ook boze gevoelens heen te zetten.

Vegetariër zou ik willen worden omdat ik graag mijn steentje bij wil dragen aan het milieu en aan onze aarde. Niet omdat iemand een keer een kroket bijna uit mijn handen sloeg terwijl ik een eetstoornis had. Motivatie moet van binnenuit komen en ik merk dat ik, als een dwars kind, niet goed tegen kritiek kan wat betreft dit onderwerp. Het stoot af. Sinds de gebeurtenis die ik hierboven beschrijf, doe ik het liever op mijn eigen manier, op mijn eigen tempo.

Nu ik geen eetstoornis meer heb kan ik naar een hoop dingen veel objectiever kijken, zeker als het gaat om eten. Ik zie nu zelf in dat het eten van vlees niet altijd de juiste keuze is voor mij. Ook kan ik nu het voorval met de kroket veel beter relativeren dan vroeger. Ik vind het jammer dat ik er bijna door geneigd was om in 'kampen' te gaan denken: Vóór of tegen het eten van vlees. Ik probeer de dingen niet zo zwart-wit te zien, maar probeer vooral dicht bij mezelf te blijven.


♥ Liefs,
Lotte

 

Reacties

F - Woensdag 8 augustus 2018 19:08

Niet gerelateerd aan het artikel mijn opmerking, maar wat een mooie foto's!

Anoniem - Woensdag 8 augustus 2018 19:40

Eindelijk ook iemand die niet alle vleeseters afschuift. Als we nu allemaal gewoon iedereen zijn levensstijl respecteren...

Ann - Woensdag 8 augustus 2018 19:57

Mooie blog, dank!

- - Woensdag 8 augustus 2018 20:52

Ik eet zelf al jaren vegetarisch, maar ik vind wel dat iedereen daarin zijn/ haar eigen keuze mag maken. Ik vind het ronduit onbeschoft om op zulke manieren een ander te behandelen énkel omdat diegene een andere leefstijl heeft, en ik word knettergek van mijn mede vegetariërs die de wereld denken te verbeteren door hun leefstijl ongevraagd te promoten..

*** - Donderdag 9 augustus 2018 12:57

Helemaal mee eens!! Ik ga echt niet anderen proberen overtuigen om vegetariër te worden. Net zoals ik hoop dat anderen mij niet proberen overtuigen om terug vlees te gaan eten. Ieder zijn eigen keuzes. Je kan op zooooveel manieren iets goed doen voor deze wereld: geen plastic zakjes gebruiken, geen kleding kopen in goedkope ketens die mensen uitbuiten, lokale producten kopen, minder vaak de auto nemen, niet iedere dag een bad vol laten lopen, vrijwilligerswerk, ... Soms zie ik veganisten/Vegetariërs die iedere dag avocado eten en van die 'superfoods' die van de andere kant van de wereld moeten komen. Is dat dan echt 'beter' dan dat stukje vlees? Ik denk het van niet.

Saarki - Woensdag 8 augustus 2018 23:27

Lieve Lotte, wat een rotlastige ervaring moet dat voor je geweest zijn! Heb je dat eigenlijk ooit met die vriendin besproken?

Enne, ik ben om net dezelfde reden nu flexitariër: om mijn steentje bij te dragen aan het milieu en de enige aarde die we hebben want daar zit ik echt wel enorm mee in!
Ik besef dat hier bij mij ook eetstoornis achter zit en ik wil hier echt stappen in zetten. Maar tegelijk is het ook helpend om vegetarisch te eten want het kan me ook een trots gevoel geven bij/over het eten, wetende dat ik dus mijn steentje bijgedragen heb aan het milieu en de aarde (én terwijl ook nog eens mezelf aan het helpen ben!). --> en zo'n trots gevoel na het eten vind ik echt een geweldig en belonend gevoel!

Naomi - Donderdag 9 augustus 2018 04:35

ik zou het zo lastig vinden als je ook vegatarisch wordt...

Anoniem - Donderdag 9 augustus 2018 06:39

Waarom?

Naomi - Donderdag 9 augustus 2018 08:19

Bijna íedereen van Proud is dan vegatarisch. Ik wil het graag en ik mag het niet.
Ik sla de eetboekjes van alle vegetarische al over, omdat ik dan denk ‘shit, ik at hetzelfde maar dan met een kipburger ipv groenteschijf’ en dan voel ik me alsnog dik en eetgestoord. Bij ieder vlees dat ik eet voel ik me al schuldig. Als iedereen vegatarisch wordt, wordt dat alleen maar meer.

ano - Donderdag 9 augustus 2018 08:26

dus omdat jij geen vegetariër mag worden, dan ook maar zelf andere mensen dit verbieden om jezelf beter te laten voelen? is dit niet wat gemeen en egoïstisch?

van wie mag je geen vegetariër worden? uiteindelijk is dit geen verbod voor altijd, ooit ben je oud/hersteld genoeg om zelf te beslissen. dus probeer vegetarisme als een motivatie voor de toekomst te zien, nog even wachten en dan mag jij ook vegetarisch eten. probeer blij te zijn voor anderen die nu wel al op dat punt zijn ♥

Naomi - Donderdag 9 augustus 2018 10:25

Sorry, ik bedoel het niet gemeen en egoïstisch.

Ook absoluut niet als verwijt naar Proud, het is gewoon een onderwerp dat ik lastig vind!

AnaMan - Vrijdag 10 augustus 2018 15:35

Het was duidelijk niet zo bedoeld. Die reactie vond ik dus wat overtrokken. :\

Maar ik kan je iig zeggen dat je heus niet de enige zal zijn op Proud die (weleens) vlees eet. Ik denk dat er zelfs best wat mensen zijn die gewoon *zeggen* dat ze vegetariër zijn, terwijl ze dat niet zijn, om erbij te willen horen. Dat is toch niet te controleren als je niet constant met iemand bent, laat staan zo online!

Naomi - Vrijdag 10 augustus 2018 16:03

Dank je!

Ik wil niet graag de woorden van een ander in twijfel trekken, maar ik vind het wel prettig om te horen dat vlees eten niet raar is.

H. - Donderdag 9 augustus 2018 10:00

Wat zijn dan je intenties om vegetariër te willen worden? Je schrijft dat je je dik en eetgestoord voelt als je vlees eet: is dat wel een goede motivatie?

rose - Donderdag 9 augustus 2018 09:09

ik ben zelf veganistisch, ik vind het al een mooie stap om te zien dat je zo nu en dan vegetarisch eet, elk klein steentje is er weer eentje :)

Miku - Donderdag 9 augustus 2018 09:45

Ooohh heel herkenbaar Lotte! Ik had dezelfde afkeer als jij, alleen dan voor veganisten (vegetariër was ik al). Ik kon me alleen heel boos maken over opdringerige veganisten, die riepen dat iedereen die vlees at en melk dronk slecht zou zijn. Nog steeds ben ik van dat soort veganisten geen fan. Maar gelukkig kwam ik er na een tijd achter dat er ook veel positiever ingestelde veganisten zijn. Die bereiken dan ook heel wat meer naar mijn mening. Ik als vegetariër met lactose intolerantie, eet nu ook bijna geheel veganistisch en ben blij dat ik het toch een kans heb gegeven. Maar wat jij ook zegt; de keuze moet je niet opgedrongen worden, maar moet van binnen uit jezelf komen.

A. - Donderdag 9 augustus 2018 11:58

We zijn gewoon OER verwend qua eten.
Dat er zo veel keuze is en dat je eten kunt kiezen en heel erg kieskeurig KAN zijn en elkaar dan weer veroordeelt om wat je wel en niet eet is zo ziek allemaal !
We zijn gewoon levende wezens die afhankelijk zijn van voedsel,het is niet meer en niet minder dan dat.
Niet iedereen kan vegan zijn.
Ik word doodziek als ik o.a.soja en peulvruchten ,amandelen en bananen eet ,letterlijk het is kortzichtig om te denken dat iedereen maar vegan en of vegetarisch moet zijn om te deugen.

K. - Donderdag 9 augustus 2018 13:32

Vlees eten of niet is iets wat helemaal je eigen keuze zou moeten zijn. Respect voor iedereen zijn manier van eten denk ik dan? Gewoon doen wat het beste voor jou is, niet de eetstoornis.
Iets waar ik me wel een beetje aan stoor soms hier op proud is dat er inderdaad heel veel van jullie vegetarisch zijn. Voor mensen die herstellen van een eetstoornis is het denk ik handig als er wat meer vleesgerechten voorbij komen? Is hartstikke normaal om te eten toch? Ik ben zelf al jaren vegetarisch maar stoor me soms echt aan de 'gezondheidswaarde' en de hype die er bij komen. Alle eten is goed als je er mee varieert ongeacht of er nou vlees bij zit of niet maar ik kan me voorstellen dat voor iemand die nog niet zo ver in zijn herstel staat dat het best wel lastig is om bijna alleen maar vegetarische eetdagboekjes voorbij te zien komen?

Dragonfly - Donderdag 9 augustus 2018 13:58

Jeetje. Wat een vervelende ervaring!

Ik eet vlees. Niet perse elke dag, maar wel een liefhebber.

Eline - Donderdag 9 augustus 2018 15:53

Een dergelijk 'grapje' of zo'n actie als met die kroket is vrij onbeschoft, of je nu wel of niet een eetstoornis hebt. Laat mensen gewoon in hun waarde.

Mara - Vrijdag 10 augustus 2018 17:41

Mooie blog, heel herkenbaar hoe sommige mensen denken te kunnen uitmaken wat goed en wat slecht voedsel is. Zelf ben ik namelijk ook best een tijdje een voedings-snob geweest, vooral met suiker en ja, ook met vlees. Dan moet je inderdaad maar de wijze persoon zijn en blij zijn dat je in staat bent te relativeren, al is dat pas achteraf 😊

Geschreven door Lotte V

Lotte werkt als redactrice en ervaringsdeskundige bij Proud2Bme en heeft Communicatiewetenschappen gestudeerd.

Vind je dit waardevol?


feed