Artikelen over eetstoornissen

Samen eten en elkaar beïnvloeden

"Naast je zit een meisje dat heel traag eet. Als ze met haar vork een hapje van haar bord pakt, doet ze dat heel kieskeurig. Ze gaat met haar vork door het diepe bord en vist de stukjes groente eruit om die als eerste op te eten. Stuk voor stuk eet ze de doperwten op en dan volgen de wortels. De kleine wortels snijdt ze eerst in drie stukjes, alvorens ze ze per stukje opeet. Na een half uur lijkt haar bord even vol als toen ze het kreeg. Eigenlijk had jij best trek, wilde je goed eten vanavond, je best doen om vooruit te komen... maar nu je naast haar zit, lukt dat niet meer. Je durft nauwelijks sneller dan haar te eten, want dan voel je je direct een veelvraat. Zonder dat je het wilde, eet je die avond veel minder. Wat stom, dat 1 iemand zoveel invloed op je kan hebben."

Vrouwen die samen een maaltijd eten stemmen hun eetgedrag minutieus op elkaar af. In plaats van hun eigen tempo te bepalen, nemen ze vaker een hapje als hun tafelgenoot dit ook doet. Dat blijkt uit een onderzoek van Roel Hermans van de Universiteit Nijmegen.

Al langer is bekend dat mensen meer of minder gaan eten als hun tafelgenoten dit doen. Deze onderzoeken hebben echter alleen gekeken naar hoe het eetgedrag van persoon A dat van persoon B beïnvloedt. Volgens Hermans is dat wellicht een te eenzijdige kijk op de zaken. Hij legt dit uit aan de aan de hand van een voorbeeld: ‘Als wij twee samen aan tafel zitten dan kan mijn eetgedrag het jouwe beïnvloeden, maar jouw reactie kan ook mijn gedrag weer beïnvloeden. Het is dus eigenlijk een cirkel van beïnvloeding die maar door kan blijven gaan'.

Lees verder...

Jonge danseressen met eetstoornis

De danswereld is er één vol prestatiedruk, uithoudingsvermogen, streven, uitblinken en  kritiek. Professioneel danseres word je niet zomaar. Je moet jarenlang, elke dag keihard trainen: dansen is je leven als je op de dansacademie zit.

De zware druk waaronder de meisjes moeten prestreren wordt ze dan ook regelmatig te veel. Uit een Israelisch onderzoek blijkt dat 20% van de jonge danseressen kampt met een eetstoornis. Dat is 3 keer zoveel als in de rest van de bevolking.

Ruim duizend meisjes tussen de 12 en 18 jaar deden mee aan het onderzoek. Hiervan had 20% boulimia of anorexia. Daarbij had de helft van de meisjes, die meededen aan het onderzoek, ondergewicht en was onregelmatig ongesteld. De druk om dun te zijn is erg sterk aanwezig onder de danseressen.

Lees verder...

Kieskeurig of eetgestoord?

Mensen die voedsel met een bepaalde smaak, structuur of kleur niet willen eten, komen in alle vormen en maten. We hebben allemaal wel iets wat we niet lusten. Ik vind vanaf kinds af aan witlof vies, omdat ik de structuur lastig vind om op te kauwen. Maar er zijn ook mensen bij wie dit soort voorkeuren zo sterk aanwezig zijn, dat het hun leven drastisch beinvloedt. Dan wordt kieskeurigheid een psychische stoornis.

Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder - oftewel ARFID - is een eetstoornis waarbij voedsel met een bepaalde smaak, structuur of kleur wordt vermeden, vanuit een niet-rationele angst. Iemand met ARFID vermijdt bijvoorbeeld groen voedsel of zacht eten. Dat maakt uit eten gaan moeilijk of onmogelijk maken, maar ook reizen wordt lastig. Mensen met ARFID hebben over het algemeen geen angst om dik te worden of verlangen om heel dun te zijn. Maar dat maakt de belasting voor het sociale en professionele leven niet minder groot.

Lees verder...

Voorlichting gezonde voeding vergroot kans op eetstoornis

Enkele weken geleden was Engeland in rep en roer. Een jongetje van 13 kreeg anorexia, nadat hij op school voorlichting had gekregen over gezond eten. Door de lessen over gezonde voeding ging de jongen obsessief nadenken over gezond eten en afvallen. Hij nam de goedbedoelde boodschap te serieus en ontwikkelde een eetstoornis. Zijn ouders gaven de school dan ook de schuld van hun zoon's anorexia.

Steeds meer mensen vragen zich af in hoeverre voorlichting op scholen over gezonde voeding en overgewicht wel goed is voor kinderen, of dat het juist de kans op eetstoornissen vergroot.

In Amerika is een onderzoeksrapport uitgekomen waarin staat dat ouders zorgelijke veranderingen waarnemen in het eetgedrag van hun kinderen, nadat ze voorlichting op school hebben gehad. David Rosen, professor in de pedagogie en psychiatrie van de universiteit van Michigan, zegt dat scholen voorzichtig moeten zijn met wat ze kinderen vertellen over gezonde voeding. Jonge kinderen zijn erg beinvloedbaar en kunnen de boodschap over gezond eten snel verkeerd interpreteren of te serieus nemen.

Denk jij dat voorlichting over gezonde voeding kan leiden tot eetstoornissen?

Bron: http://detroit.cbslocal.com
Foto 1: http://www.flickr.com/photos/savannahgrandfather/

Programma's over afvallen zorgen voor negatief beeld

Je kent vast wel televisie programma's over afvallen: bijvoorbeeld XXL, Obese, S.O.S. Sonja, Help mijn kind is te dik en Supersize vs. Superskinny. Ze zijn razend populair. Maar wat doen zulke programma's eigenlijk met je beeld van mensen met overgewicht? Amerikaanse onderzoekers uit Ohio deden onderzoek naar de invloed van realityshows over afvallen, op vooroordelen en meningen over mensen met obesitas.

In het onderzoek keken proefpersonen 40 minuten naar het Amerikaanse dieetprogramma 'The Biggest Loser'. Het doel hiervan was om erachter te komen of dit leidt tot vooroordelen over overgewicht of een 'anti-vet houding'. Van te voren werden de meningen van de proefpersonen getest. Vervolgens keek een deel van de proefpersonen naar een aflevering van 'The Biggest Loser' en een controle groep bekeek een natuurprogramma. Na afloop werd weer een test afgenomen om te kijken of de meningen van de proefpersonen over obesitas waren veranderd.

Lees verder...

Bigorexia

Enkele weken geleden werd een onderzoek gepubliceerd waarin stond dat één derde van de mannen bereid is een jaar van hun leven in te leveren, in ruil voor het perfecte lichaam. Een laag zelfbeeld, obsessief bezig zijn met lichaam en eten, een onrealistisch lichaamsbeeld: het waren problemen die lange tijd alleen met vrouwen werden geassocieerd. Maar mannen zijn absoluut niet ongevoelig voor ‘het schoonheidsideaal'. Ongeveer 10% van de mensen met een eetstoornis is man.

Een relatief nieuw fenomeen in de categorie ‘obsessief bezig zijn lichaam en eten' is Muscle Dysmorphic Disorder - ook wel Bigorexia genoemd. Uit het bovengenoemde onderzoek blijkt dat mannen, in hun strijd met het geïdealiseerde schoonheidsideaal, vooral gefocust zijn op spiermassa. Het wel of niet hebben van spierballen en een six-pack heeft ontzettend veel invloed op het zelfvertrouwen van mannen. Bij bigorexia is deze focus op spieren een obsessie geworden.

Lees verder...

Anorexia eerder diagnosticeren

Hoe dun moet ik zijn om in therapie te mogen? Wanneer zullen ze plek voor me hebben? Misschien ben ik wel te zwaar en moet ik nog meer afvallen voordat ik 'ernstig' genoeg ben. Want nu gaat het eigenlijk nog best goed...

Heel veel meisjes en jongens met anorexia hebben deze gedachten voordat ze de stap zetten om in therapie te gaan. Dat is ontzettend gevaarlijk, want de prognoses worden minder goed hoe lager je gewicht is en hoe langer je ondergewicht hebt. Van alle psychiatrische stoornissen heeft anorexia ook het hoogste sterftecijfer. Het is dus ontzettend belangrijk dat iemand met anorexia snel hulp krijgt. Daarom hebben wetenschappers een nieuwe aanpak ontwikkeld om anorexia in een eerdere fase te diagnosticeren.

De Australische onderzoekers willen dit doen aan de hand van een puntensysteem dat vergelijkbaar is met het diagnosticeren van kanker. Het aantal symptomen bepaalt in welke fase je zit. Dat betekent dat je niet pas hulp krijgt als je aan alle 'criteria' voor Anorexia Nervosa voldoet. De DSM-IV  is de grote handleiding van de psychiatrie en dicteert nu bijvoorbeeld dat iemand pas anorexia heeft als het gewicht 85% is van wat wordt verwacht, in verhouding tot de lengte. Een andere voorwaarde is dat de menstruatie minimaal 3 maanden is uitgebleven.

Met de nieuwe aanpak wordt je probleem al eerder erkend. Hierdoor kan therapie eerder starten, waardoor herstel en genezing sneller en waarschijnlijker kunnen plaatsvinden.

Wat vind jij van deze nieuwe aanpak?

Bron: http://ddinews.gov.in/

Foto therapie bij anorexia

Bellen lijkt wel bijzaak geworden op de mobieltjes van tegenwoordig: we hebben bijna allemaal internet, apps, spelletjes, muziek en camera's op onze mobiele telefoon. Therapieland gaat mee in deze ontwikkelingen door middel van ‘foto therapie'.

Dr. Weissman, van het Instituut voor Psychoanalyse en professor Klinische Psychiatrie in Chicago, wil de Iphone inzetten bij de behandeling van Anorexia Nervosa. Veel anorexia patiënten hebben een vertekend lichaamsbeeld en Weissman denkt dat foto therapie kan helpen een realistischer beeld te krijgen van je eigen lichaam.

Zelfs bij zeer ernstig en gevaarlijk ondergewicht kunnen mensen met anorexia denken/ voelen dat ze dik zijn. Naast de bestaande therapieën, zoals groepstherapie, psychotherapie, creatieve therapie en ondersteuning van een diëtist, kan foto therapie worden ingezet om dit verstoorde lichaamsbeeld te veranderen.

Lees verder...

Donkere vrouwen hebben geen anorexia

Zowel blanke als donkere vrouwen en mannen hebben eetstoornissen, maar er zijn verschillen in hoe vaak het voorkomt en in welke vorm. In Amerika is een grootschalig onderzoek gedaan naar eetstoornissen bij de Afro- Amerikaanse en Afro- Caribische bevolking. Volgens de onderzoekers is dit van belang voor het behandelen van de doelgroep. Therapeuten moeten zich bewust zijn van de culturele verschillen, om Afro- Amerikanen met een eetstoornis goed te kunnen helpen.

Er was veel onduidelijkheid over eetstoornissen bij deze doelgroep omdat er nauwelijks Afro- Amerikanen in therapie zaten voor anorexia, boulimia en Binge Eating Disorder. De reden hiervan was onbekend: komt het omdat Afro- Amerikanen minder/geen last hebben van eetstoornissen of is de drempel naar therapie te hoog?

De National Survey of American Life (NSAL) heeft ruim 5100 volwassenen en 1100 jongeren van Afro- Amerikaanse en Caribische afkomst geïnterviewd. Het onderzoek richtte zich op de volgende vragen: Hoe vaak komt het voor? Op welke leeftijd beginnen de stoornissen? En hoe zit het met de verhouding man/vrouw?

Lees verder...

Anorexiapatiënten moeten sneller aankomen

Na jaren strak de controle te hebben gehad over hoeveel eten er in mijn lijf terecht kwam, was het toen ik in therapie ging ongelooflijk moeilijk die controle uit handen te geven. Opeens bepaalden anderen wat ik at, hoeveel en wanneer. De eerste eetlijsten hadden niet alleen lichamelijk invloed, maar vooral ook mentaal en emotioneel. Want het thema ‘controle hebben' is een belangrijk onderdeel van een eetstoornis. En op het moment dat je in therapie gaat, wordt er van je verwacht dat je dat los gaat laten. Maar hoe snel?

In California is onderzoek gedaan, door Andrea Garber en collega's van de Universiteit van California, naar voedingsprotocollen bij Anorexia Nervosa. Het huidige protocol heeft als stelling: ‘Begin laag en ga langzaam'. Maar volgens Garber is daar helemaal geen wetenschappelijke basis voor. Volgens haar is een strengere, meer drastische aanpak nodig, waarin patiënten sneller aankomen.

Lees verder...

Kwart kinderen vindt zichzelf te dik

Bijna een kwart van de Britse kinderen onder de 10 jaar vindt zichzelf te dik. Ruim 28 procent is gepest vanwege zijn of haar gewicht en ongeveer 26% slaat wel eens een maaltijd over in de hoop gewicht te verliezen. Dit blijkt uit een Brits onderzoek in opdracht van het tv programma "Dying to be thin".

Het onderzoek werd gedaan onder 1500 kinderen in de leeftijd van 7 tot 18 jaar. Ruim 40% van de kinderen onder de 10 jaar maakt zich zorgen om zijn/ haar gewicht. Bijna 25 procent is het afgelopen jaar op dieet geweest Twee derde van deze groep onder de 10 jaar geeft toe zichzelf wel eens te wegen. Ruim 37% weegt zichzelf zelfs regelmatig. Bijna 40% geeft aan te worden beïnvloed door de op diëten geobsedeerde maatschappij.

De onderzoeksresultaten zijn niet minder schokkend voor die van de groep jongeren tussen 11 en 13 jaar. Ruim 60% maakt zich zorgen om het gewicht en 45% geeft toe op dieet te zijn geweest. Meer dan 75% weegt zichzelf af en toe en 50% weegt zichzelf regelmatig. Bijna de helft van de groep is slachtoffer van pesten in verband met gewicht.

Het onderzoek laat verder zien dat kinderen eerder naar extreme middelen grijpen om af te vallen, dan dat ze naar gezonde middelen grijpen, zoals gezonder eten en meer sporten.

Eén op de zeven van de ondervraagde kinderen geeft aan constant op dieet te zijn. Meer dan 25% heeft wel eens een anorexia gerelateerde website bezocht. Meer dan 50% geeft aan wel iemand te kennen die overgeeft na het eten. Ruim 16% denkt daarnaast dat laxeermiddel helpt om af te vallen.

Bron: dailymail.co.uk
foto: flickr.com/photos/45688888@N08/

Eetstoornissen zijn niet om te lachen

Demi Lovato was de afgelopen dagen weer flink in het nieuws. Niet om een nieuwe single of videoclip, maar omdat ze boos was op haar oud werkgever: Disney. Demi was boos omdat in de serie "Shake it up" een grap over eetstoornissen gemaakt werd en dat vond zij niet kunnen.

Demi Lovato leed zelf jaren aan de eetstroornis Boulimia en vindt het daarom erg cru dat een bedrijf dat haar eerder "verloor" aan een eetstoornis, grapjes maakt over eetstoornissen.

Demi twittert: "I find it really funny how a company can lose one of their actress' from the pressures of an EATING DISORDER and yet still make joke about.."

Lees verder...

Ruim helft meisjes heeft obsessie met het lichaam

Meer dan de helft van de meisjes en ruim een derde van de jongens is geobsedeerd met het eigen lichaamsbeeld. Veel jongeren zijn bereid om naar extreme middelen te grijpen om een perfect lichaam te krijgen of om het ideale gewicht te bereiken.

De druk die kinderen voelen om te voldoende aan een bepaald lichaamsfiguur zorgt ervoor dat 10% van de (jongere) jongens wel steroïde zou willen slikken om meer gespierd te worden en dat ongeveer 15% van de meisjes wel dieetpillen of laxeermiddel wil slikken om dunner te worden.

De onderzoekers keken naar 810 kinderen in de leeftijd van 11 tot 16 jaar oud en concludeerden dat meer dan 50% van de meisjes en meer dan 30% van de jongens hun lichaam vergeleken met dat van de mensen die ze zagen op televisie. Ongeveer een kwart daarvan was bereid om plastische chirurgie te ondergaan om de look te creëren die ze wilden.

Lees verder...

Ik ben niet perfect

Ik ben niet perfect en dat is oké! De perfecte vriendin zijn, een killer body hebben en hoge cijfers halen: veel meiden hebben het gevoel dat ze perfect moeten zijn. Maar wat gebeurt er als de druk te groot wordt? Demi Lovato en twee Cosmogirls (waarvan 1 bezoeksters van Proud2Bme!) vertellen hun verhaal.

De Cosmogirl ligt nu in de winkel & is t/m 7 december te koop!

Pesten en het ontstaan van een eetstoornis

Maar liefst 65% van de mensen met een eetstoornis zegt dat pesten heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van hun ziekte, aldus een nieuw onderzoek van de Britse eetstoornisorganisatie BEAT. Dit is 41% hoger dan een vergelijkbaar onderzoek aantoonde dat in 2009 werd uitgevoerd door dezelfde organisatie.

Uit het onderzoek bleek ook dat 49% jonger dan 10 jaar oud was toen de pesterijen begonnen. Velen van de ondervraagden geven aan dat de gevolgen van de pesterijen zelfs reikten tot in hun 40ste of 50ste levensjaren.

Verontrustend is dat slechts 22% daadwerkelijk enige hulp ontving voor het pesten. Cathy, een 46 jarige vrouw uit Derbyshire, die vanaf haar 12de gepest werd door haar klasgenoten vertelt Beat dat het pesten ervoor heeft gezorgd dat ze haar sprankelende persoonlijkheid, haar vertrouwen en haar gevoel van eigenwaarde heeft verloren. Op een gegeven moment durfde ze het huis niet meer uit en raakte ze enorm geïsoleerd van alles en iedereen. De pestkoppen waren eerst haar beste vrienden. Het pesten was een traumatische ervaring voor haar. Ze zal de gevoelens van eenzaamheid en wanhoop nooit vergeten.

Lees verder...

Website voor jongens met Anorexia gelanceerd

Gisteren is Anorexiajongens.nl gelanceerd. Een nieuw platform waar jongens met anorexia nervosa terecht kunnen voor informatie en advies. Ongeveer 10% van alle anorexia nervosa patiënten is van het mannelijke geslacht. Slechts een klein gedeelte hiervan is bekend bij hulporganisaties. Stichting Anorexia Jongens wil dit probleem zichtbaar maken en jongens met anorexia nervosa helpen.

Verder wil de Stichting hulpverleners verbinden aan onze stichting zodat deze bereikbaar worden voor de ouders en/of jongens die behoefte hebben aan professionele hulp.

Lees verder...

Cheerleading en eetstoornissen

Cheerleading is niet meer wat het vroeger was. Cheerleading heeft zich de afgelopen decennia ontwikkeld tot een intensieve, concurrerende en felle sport die gevuld is met acrobatiek, gymnastiek en geweldige stunts. Steeds meer cheerleaders beginnen de druk te voelen rondom hun presteren en ook hun gewicht.

Cheerleaders lopen een groter risico
Met meer dan 8 miljoen Amerikanen die lijden aan een eetstoornis, is het niet verwonderlijk dat er eetstoornissen worden gevonden onder de cheerleaders. In feite lopen atleten die zich bezighouden met esthetische sporten, zoals cheerleading, gymnastiek en kunstschaatsen, een groter risico op eetstoornissen dan diegenen die zich bezighouden met niet-esthetische sporten. Bovendien lijden meer vrouwen dan mannen aan eetstoornissen. Dit maakt dat cheerleaders een groter risico op eetstoornissen lopen: het is een esthetische sport en het merendeel van de cheerleaders is vrouw.

Cheerleaders verbergen het gemakkelijker
Eetstoornissen zijn niet altijd even eenvoudig om te verbergen. Atleten die lijden aan een eetstoornis kunnen een eetstoornis echter makkelijker verbergen. Cheerleaders, in tegenstelling tot iedere andere jonge vrouw die niet betrokken is bij een vorm van atletiek, kunnen gewichtsverlies en extra gezond eten omwille van hun sport gemakkelijk verklaren. Cheerleading verbrandt calorieën, bouwt spieren, leidt tot gewichtsverlies en vereist cheerleaders om gezonde te eten. Dit zijn tevens eenvoudige excuses voor ongewoon gedrag dat voortkomt uit een eetstoornis.

Cheerleaders met buiktruitjes
Recent onderzoek toont aan dat cheerleaders die als outfit/ uniform kleding dragen waarbij de buik is ontbloot, nog een groter risico hebben op het ontwikkelen van een eetstoornis. Het is niet moeilijk om te begrijpen waarom deze cheerleader zich meer zullen inspannen om gewicht te verliezen dan cheerleaders met meer een meer bedekkend uniform.

Vermindering van de risicofactoren voor cheerleaders
Meer en meer mensen zien een stijging van het aantaal eetstoornissen onder cheerleaders. Australia Gymnastics heeft inmiddels voor cheerleaders een verbod ingevoerd voor het dragen van kleding waarbij de buik ontbloot is. Ze hopen dat dit bijdraagt aan een vermindering van het aantal eetstoornissen onder cheerleaders in Australie.

Bron: sports.yahoo.com

Natuurlijk geldt dit alles niet alleen voor cheerleading, maar kan bovenstaande ook worden doorgetrokken naar vele andere esthetische sporten die in Nederland worden uitgeoefend.

Proud2Bme wint Niek de Jong Prijs 2011

De website www.Proud2Bme.nl heeft op 9 november in Zeist de Niek de Jong Prijs 2011 gewonnen. Uit handen van Hans Wiegel, voorzitter Zorgverzekeraars Nederland, ontvingen Scarlet Hemkes (bedenker en projectleider) en Eric van Furth (directeur Behandelzaken van Centrum Eetstoornissen Ursula te Leidschendam) de cheque van 10.000 euro. De ander vier genomineerde projecten ontvingen ieder een cheque van 2.500 euro.

De website www.Proud2Bme.nl is in 2009 gelanceerd als een gezond alternatief voor de vele pro-anorexia sites die mensen juist ondersteunen in het onderhouden of verergeren van hun eetstoornis. Daarom steunt het Centrum Eetstoornissen Ursula het initiatief dan ook van harte sinds de start en wordt de site gecoördineerd vanuit het centrum.

De site is geen vervanging voor therapie maar een anonieme en laagdrempelige manier om personen met een eetstoornis op het pad van de hulpverlening te krijgen. Daarnaast biedt de site ook interactieve mogelijkheden tot steun. Sinds de start is de website bijna 3 miljoen keer bezocht. Maandelijks krijgt de site 75.000 unieke bezoekers en het forum telt bijna 10.000 forumleden. Ook voor ouders is op de site ruimte gecreëerd. "Het belang van dit initiatief is groot omdat de problematiek ook groot is", zo stelde ZN-voorzitter Wiegel in zijn toespraak bij de uitreiking.

Lees verder...

Drunkorexia probleem bij studentes

Uit recent onderzoek van de universiteit van Missouri blijkt dat steeds meer Amerikaanse en Canadese studentes lijden aan drunkorexia. Bij drunkorexia wordt overdag zo min mogelijk gegeten om dit 's avonds in te halen met drank. Het zijn vooral de dames die dit gedrag vertonen. Ongeveer 20% van de vrouwelijke studentes schijnt hier aan te lijden.

Waarom doen studentes dit? Ze willen tijdens feestjes flink kunnen drinken o.a. om erbij te horen, maar willen hiervan niet aankomen in gewicht. Omdat zij weten dat drank de nodige kcal bevat compenseren ze dit door overdag minder te eten. Daarnaast zorgt het ervoor dat je sneller dronken wordt en dus minder hoeft te drinken wat weer geld scheelt.

Natuurlijk is dit gedrag erg ongezond. Wetenschapster Victoria Osborne "De kans is reëel dat de ze door hun ‘drankdieet' concentratiestoornissen krijgen en minder vlot belangrijke beslissingen kunnen nemen. Vrouwen hun stofwisseling werkt daarnaast anders en dat vertaalt zich in vaker ziek worden dan mannen en vitale organen die sneller niet meer naar behoren functioneren". (bron: standaard.be)

Drunkorexia is natuurlijk geen erkende stoornis.

Ken jij iemand die dit gedrag vertoont?

Ondergewicht en zwangerschap

Recent onderzoek laat zien dat te magere vrouwen minder kans hebben om zwanger te worden dan te dikke vrouwen, zelfs dan vrouwen die vallen in de categorie gevaarlijk overgewicht. Volgens onderzoeker en vruchtbaarheidsspecialist bij het fertiliteitscentrum in Chicago Richard Sherbahn is er zoveel aandacht over de risico's van overgewicht, dat die van ondergewicht genegeerd worden.

Sherbahn analyseerde de cijfers van bijna 2.500 IVF behandeling die werden uitgevoerd bij zijn kliniek gedurende een periode van acht jaar.

De vrouwen die werden onderzocht werden onderverdeeld naar gewicht:

• zeer dun
• normaal
• obesitas

Bijna 50 procent van de vrouwen in de groep met het normale gewicht werd zwanger. Ongeveer 45 procent van de vrouwen in de obese groep werd zwanger. Slechts 34 procent van vrouwen in de groep zeer dun werd zwanger!

Alle vrouwen in de drie groepen produceerde vergelijkbare aantallen eieren en alle vrouwen kregen hormonen toegediend waardoor de hormonale oorzaak hiermee ook kan worden uitgesloten. De eventuele problemen voor de zeer dunne vrouwen moeten zich dus hebben voorgedaan in een later stadium in het proces.

Lees verder...