5

Winter

Wit besneeuwde daken, auto’s die verstopt gaan onder een dikke laag sneeuw, de straat die spiegelglad is en ik kijk vanuit mijn huiskamerraam naar buiten naar spelende kinderen die in de sneeuw , sneeuwpoppen aan het maken zijn.

Voor mij is deze ijspret nu geen pretje, ik heb het de hele dag koud, mijn energie nivo is een stuk minder omdat mijn lichaam toch harder moet werken met deze kou, en besef dat mijn lichaam nog steeds niet goed kan inschatten hoe warm die mij moet houden, ik ben als de dood dat ik val, ik heb nog wel een stoot kussen op mijn kont maar die is niet meer zo massief als in het verleden en de kans dat ik nu bij een val een van mijn botten breek is meer aanwezig, nu dat ik het afgelopen jaar veel aan omvang ben kwijt geraakt.

Therapie gaat redelijk goed op dit moment, en ik heb nu het idee dat ik er wat aan heb, tis wel emotioneel zwaar, als ik thuis kom heb ik geen tijd om alles wat die dag besproken is de revue te laten passeren omdat mijn kindjes dan weer de aandacht vragen, het huishouden gedaan moet worden enz.

Vaak ga ik pas na 9 uur zitten en dat is het “me time”zoals ik dat dan noem. Ik heb een paar goede vrienden om me heen en met hun bespreek ik dan ook wat er gebeurd is, of wat me dwars zit, dat helpt dan wel om alles op een rij te zetten, en ook om inzichten te krijgen in hou ik me in situaties opstel.

Ik ben er bv achter gekomen dat ik niet zo bang ben voor personen maar meer voor situaties, ik ben constant op mijn hoede en heb een flinke dosis wantrouwen, niet omdat ik de personen niet ken of zo, maar meer omdat ik constant aan het inschatten ben welke kant een situatie op gaat, goed of negatief. Door zelf vaak met ´overdreven´ grapjes of opmerkingen te komen, heb ik dan vaak de controle in handen over hoe een situatie verloopt, en gaat het niet goed dan ben ik weg, ik loop dan weg of keer zover in mezelf dat ik geen contact meer maak met de mensen om me heen.

Wat eten betreft gaat het nog steeds met ups en downs, de eetstoornis trekt nog enorm, en ik probeer te eten maar dat is niet altijd gemakkelijk, ik merk dat de middagmaaltijd wel goed gaat, maar de avond en de ochtend maaltijd blijft moeilijk en die eet ik vaak ook tegen mijn zin in.

Ook de tussendoortjes zijn voor mij nog steeds volstrekt overbodig, maar ook die probeer ik trouw te eten, ook al is het met tegenzin.

Ik merk nog steeds dat ik de controle op andere vlakken zoek, en ook tijdens het eten bereiden gaat dat ook steeds verder, zoals verschillende snijplanken gebruiken voor de groenten, alles steeds maar weer ordenen, ook op mijn bord.Voordat ik de deur uit ga 3x alles controleren, als ik maar het idee heb dat ik de controle heb over mijn ding.

Controle over eten, controle over het huishouden, controle over situaties, en controle over mijn lichaam.

Aan het eind van de dag ben ik zo moe, ook al bestaat mijn leven alleen maar uit therapie en de kids, maar de hele dag bewust bezig zijn met al je stappen, al je handelingen dat vreet energie.

Ik heb het shirt en de armband besteld via hier en ik had ze binnen een paar daagjes al binnen. Ik ben er heel happy mee, het shirt valt wel wat groot, ik had een s besteld, maar het had makkelijk een m kunnen zijn, maar hij zit heerlijk en ik draag hem met trots. De armband ben ik al kwijt, die is door mijn dochter ingepikt hihihihihihi.

Als alles door gaat gaan we zondag met de filmploeg naar de winterefeling om een dagje uit te filmen, het lijkt me wel erg leuk, maar ook super vermoeiend.

Ik doe wel extra warme kleding aan want het zal fris zijn daar, mocht je toevallig ook gaan, schiet me dan gerust aan hoor, het lijkt me super leuk om ook met meiden/dames te praten die hier bij Proud2bme zitten, ( en als je het niet wil ga je natuurlijk niet op beeld) en natuurlijk doe ik mijn Proud shirt aan.

Ik wens jullie een fijne week allemaal, en voor diegene die gereageerd hebben op mijn vorig stukje super bedankt daarvoor ik lees de reacties graag en het is fijn om te weten dat er mensen mee leven.

Een dikke knuff voor jullie allemaal.