InterviewsNiet te filmen van Barbara Kuipers
De manipulatie kan je soms ontdekken door goed op de reacties van de meisjes te letten. Als je net wordt uitgemaakt voor "lelijker dan een zak aardapppels" kijk je niet zo neutraal. Het onderwerp Anorexia komt toevallig ook altijd aan bod, iets wat heerlijk scoort in de media en zorgt voor extra kijkcijfers. Vind je bovenstaande interessant, dan moet je het boek "Niet te filmen" van Barbara Kuipers lezen! Niet te filmen gaat over het leven van Sophie. Sophie is journaliste en gaat werken voor het reality-tv-programma Love Island, a la Temptation Island. Al snel wordt duidelijk dat reality-tv maken een vak apart is, en Sophie blijkt een snelle leerling. Hoe laat je een kandidaat precies dat zeggen wat je wilt horen? Hoe speel je de verschillende persoonlijkheden optimaal tegen elkaar uit? Hoe maak je de werkelijkheid net even mooier dan hij is? Niet te filmen is gebaseerd op het leven van de schrijfster, Barbara Kuipers, zelf. Proud2Bme mocht Barbara interviewen de eerlijkheid van televisie:
De omstandigheden helpen ook, want voor de meeste realityprogramma's zit je echt in een soort cocon. In het gewone leven kan je je eigen zwakheden veel beter maskeren, of kan een vriend je in toom houden. Niet zo op dat eiland, waar iedereen die meewerkt aan het programma je stimuleert in de rol die ze voor je gecreëerd hebben, op basis van je sterke en zwakke plekken. Als er iemand de playboy van de bende moet zijn, ging ik hem de hele tijd van die dingen toefluisteren: ‘wat zie je er weer goed uit, player.' Zo vaak dat hij het zelf ging geloven. Tijdens de opnames hebben die kandidaten geen klankbord, geen familie of vrienden om op hen in te praten. Tel daarbij de vermoeidheid en de liters alcohol en die zwakheden komen er veel sneller uit dan je denkt. Ik heb bij veel programma's een uitgeschreven script in de handen gekregen waarop stond wat er op welke dag moet gebeuren. ‘Die dag gaan we dat doen, waarop kandidaat A huilend zal reageren, tot ontsteltenis van kandidaat B.' He-le-maal uitgeschreven. Het is niet zo dat kandidaten zo'n script ook zien en het uit hun hoofd leren bij wijze van spreken, maar de programmamakers zijn er dus wel heel erg op uit, om zo'n script precies te laten uitkomen. Je vertelt in een interview dat bijna alle kandidaten in realityshows meedoen om beroemd te worden. In hoeverre is deze wens realistisch? & Waarom denk je dat er zoveel mensen beroemd willen worden? Sterker nog, de jongeren die uiteindelijk beroemd worden vervreemden ook vaak van hun echte vrienden en familie. Bovendien denken veel jongeren dat als je beroemd bent je ook automatisch rijk wordt. Dat is misschien heel even zo, dat je veel geld verdient; met een fotoshoot in de playboy, of een singeltje. Maar de hype rond die figuren gaat vaak heel snel over. En dan moeten ze gewoon weer aan de bak bij een 'normale' baan. Dat is voor veel van die 'realitysterren' een bittere pil. Het lukt ze vaak niet, vooral omdat ze een naam hebben alleen maar 'grappig dom', of 'ordinair sexy' te zijn. Ik heb een paar keer zo doorgevraagd in een interview met een kandidaat dat ze moest huilen. De eerste keer dat me dat overkwam, was ik daar even niet goed van. Totdat ik twee seconden later positieve feedback van collega's kreeg en dacht: ‘het is me toch maar mooi gelukt.' Nu zou ik dat niet meer doen. Ik heb het in verschillende programma's meegemaakt dat de uitspraken van een kandidaat tegenover die van een andere werden gemonteerd, terwijl die twee nooit iets dergelijks tegen elkaar gezegd hebben. Of een deelnemer die over een willekeurig iemand zegt: ‘wat een pipo', en die uitspraak dan zo monteren dat het lijkt alsof die kandidaat dat over iemand anders zegt. Dat gebeurt. Ruzies kan je ook enorm aandikken." Ik heb ook wel's mensen tegen elkaar opgezet, ja. Ik was niet bezig met wat dat voor die mensen zelf betekent, ik wilde goeie televisie maken. Wanneer ik aan het monteren was, werden de kandidaten als vanzelf een soort poppen in mijn verhaal die deden wat ik wilde. Daar schaam ik me nu wel voor, dat ik zo hard was.
Holland's Next top model en The Voice of Holland zijn ook een soort van realityshows. Kan je ons vertellen in hoeverre jij denkt dat hier wordt gemanipuleerd? Het boek is deels realiteit, maar niet helemaal. Doe je hiermee niet exact hetzelfde als al die gemanipuleerde tv programma's? Proud2Bme mag drie exemplaren weggeven van Niet te filmen. Wil jij een exemplaar winnen? Mail je naam en adres voor 7 november naar win@proud2bme.nl Gerelateerde artikelen
Reactie van CharlotteJe merkt het idd veel, of misschien merk je het niet, maar als je je achteraf af gaat vragen hoe iets zat, denk je toch vaak; daar klopt iets niet. Reactie van Real
Reactie van StellaLijkt me een interessant boek! Reactie van Chloëhmm, that over the voice klopt niet helemaal: de coaches weten van te voren al hoeveel kandidaten ze mogen hebben, dat is ook algemeen bekend. dus daar wordt echt wel rekening mee gehouden hoor.. Reactie van heatherDit boek heb ik net gelezen en het is leuk om te lezen. Nu ik het boek eenmaal uit heb kijk ik ook echt anders naar programma's als HNTM. Ik vind het goed dat Barbara Kuipers vertelt over hoe het toegaat bij reality-tv en dat ze ook beschrijft hoe ze zelf steeds meer tegenzin kreeg om onethische dingen te doen (zoals bij programma's als Peking Express waarin kandidaten bij lokale bevolking moeten zien te overnachten - die mensen zijn dan superarm maar omdat ze boeddhisten zijn is het belangrijk voor hen om gastvrijheid te tonen. Dat is natuurlijk pijnlijk als je dan bedenkt dat zij hun laatste eten gaan aanbieden aan een stelletje rijke mensen uit het Westen die meedoen aan een tvspelletje...) Reactie van chareshet lijkt mee leerzaam leuk intressant boek Reactie van yasminnpff ik wist het niet eens.. dacht het wel een beetje dat ze op zoiets uit waren, maar ook weer niet zo erg.. Reactie van jasjeIk kijk idd HNTP en ik had er nog nooooit zo over nagedacht, wel interessant eigenlijk, nu ga ik er toch echt anders naar kijken. Reageer op dit bericht |