Mijn eetstoornis versus mijn God

Gepost op Donderdag 19 november 2015 13:00 door Scarlet Hemkes in God en eetstoornissen.

"God heeft een plan met je leven, je bent hier met een doel. Geloof het diep van binnen het is meer dan een gevoel. Hij doet meer dan je kan bidden , hij is groter dan je denkt. Ik weet dat hij je helpt , ik weet dat hij je kent. Dus stap uit je boot, durf op water te lopen. Vraag God om hulp en de hemel gaat open. Wees maar niet bang, Hij is altijd bij jou. In de storm in de strijd in de moeilijke tijd, God is Trouw!"

Een kinderliedje dat de kinderen bij ons in de kerk heel mooi zingen kunnen. Toen we hem op kamp zongen bij het kampvuur,.... Wow, ik genoot echt van het feit dat ze dat gewoon met volle overtuiging konden zingen. Daar komen wij als volwassenen, altijd overal over twijfelen, nooit iets zeker weten. Waarom kunnen wij niet gewoon leven en geloven als een kind? Zonder zorgen zonder twijfels.

meisje

Ik ben mijn hele leven al gelovig, opgegroeid in de Vrije Evangelische Gemeente. Dit voelde altijd al als thuis. Zodra er activiteiten voor de kinderen waren was ik van de partij. Mijn ouders hadden heel wat kilometertjes te rijden om ons als kinderen naar de kerk te brengen.

Nog altijd ben ik graag in de kerk. Ik probeer eigenlijk nog steeds zo veel mogelijk in de kerk te zijn en te doen. Ik hoor bij de jeugdgroep van de 16+, hiermee komen we elke 2e en 4e zondag van de kerk bij elkaar. Ook zit ik bij een huiskring, dit is een groep waarmee we om de 2 weken een Bijbelstudie doen. Ook help ik met het regelen van acties om geld op te halen voor een zendeling uit onze gemeente en doe ik eens per maand de kinderkerk en de crèche in de kerk. Daarnaast doe ik nu al 5 jaar dabarwerk op de camping in Katwijk. (Evangelisatie en recreatie,.. een soort recreatieteam op de camping maar dan ook het geloof er bij) Zoals je al hoort ben ik best graag bezig met mijn geloof en het uitdragen hier van.

Nu heb ik wel een eetstoornis ontwikkeld en heb ik een depressie gehad. ....hoe kan dat hoor ik je denken,.... Nou, dat kan ik je niet vertellen. Ik weet voor mezelf dat mijn geloof wel echt mijn houvast is, zonder mijn geloof was ik er niet meer geweest. Door mijn depressie en eetstoornis ben ik er wel echt achter dat ik Hem echt nodig heb. Hij helpt mij er doorheen. Soms zeggen ze wel,.... Zonder het donker buiten kan je de sterren niet zien. Zonder moeilijke momenten kan je niet laten zien wat je in je bezit hebt. Je kan niet schijnen om het maar mooi te noemen.

God wil ons gebruiken, met de talenten en de gaven die we gekregen hebben, die mogen we inzetten. Zoals ik al zei heeft God een plan voor je leven, dat zeggen ze altijd, maar dat geloof ik ook zeker. Nu ben ik iemand die dan ook gelijk dat plan wil weten, het wil doen en wil ondernemen. Ik ben dus vol van mijn geloof, maar er is altijd iemand die je geluk wil verpesten.

Ik zit midden in mijn eetstoornis en heb het vaak heel zwaar, maar ik zie het als een tijd waardoor ik sterker word in mijn geloof. Ik heb het er vaak met mensen uit mijn gemeente over, het feit waarom mij nou zoveel moet overkomen. Nu heeft natuurlijk niemand daar een oplossing of een antwoord op, maar wat ze wel tegen me zeiden vond ik heel mooi. Ze zeiden: "Zolang de duivel geen vat op jou kan krijgen zal hij het jou zo moeilijk mogelijk maken om maar naar God te gaan, hij wil iedereen juist bij God weg hebben. Dus het feit dat hij zo hard in jou leven bezig is om alles kapot te maken, getuigd maar weer van het feit dat hij teveel van God bij jou ziet. Gods plan met jou leven is zo mooi, zo groot en jij mag zo veel voor Hem gaan doen,... het enigste wat de duivel wil doen is om jou hier vanaf te krijgen."

meisje

Nu zit ik er dus middenin, ik ben aan het herstellen begonnen, maar dit loopt totaal niet soepel. Ik zet stappen in de goede richting, ik ga langzaam vooruit, maar mijn gedachtes van mijn eetstoornis worden telkens maar heftiger, ik ervaar zo veel strijd! Soms faal ik, en krijgt hij vat op mij, maar daarna besef ik weer dat God een plan met me heeft, en dat dit zeker niet zijn plan met mij is.

Dus ook al gaat je herstel niet hoe je het wilt, of zit je er middenin. Weet dat God er voor je is, juist op je dieptepunten kan hij het meeste van zijn liefde aan jou laten zien! Houd moed,... en geloof het, het komt allemaal goed!

 

Reacties

Livia - Donderdag 19 november 2015 13:11

Ik geloof niet in God en ergens vind ik dat wel jammer. Het moet een geruststelling zijn om te weten dat Hij achter je staat, dat het allemaal wel goed komt.

Wanneer ik gelovigen zie die hun leven aan God wijden, hun hele leven besteden aan het dienen van hun God, vraag ik me af wat de zin van mijn leven is... Niets om in te geloven, niets waaruit ik steun kan halen...

Ik heb zeer veel respect voor mensen die wél gelovig zijn, maar ik hoor daar niet bij.

Livia - Donderdag 19 november 2015 13:11

Goede blog trouwens! ♥

Jacqueline - Donderdag 19 november 2015 13:45

Deze worsteling heb ik ook ervaren. En het was echt een gevecht tussen mijn vrije wil en Gods liefde....Ik durfde niet voor Gods liefde te kiezen, vond dat ik het niet waard was, dat ik het verdiende om te lijden....
Maar God heeft me steeds vast gehouden en heeft me niet volledig weg laten glippen.
Daar ben ik nu heel dankbaar voor.
Het is een lang proces om te geloven dat je Gods liefde waard bent. Dat je mag leven, dat je mag genieten.

yoyootje - Donderdag 19 november 2015 14:11

Fijn dat je er zo'n open blog over hebt geschreven. Ik vind het heel helpend!
Ervaar zelf die strijd erg met m'n eetstoornis en m'n geloof, en vind het lastig om daar inderdaad de "logica" in te vinden.

Gerlieke - Donderdag 19 november 2015 14:38

Hee ,
Dankjullie wel!! ik vind het ook echt heel moeilijk,.. het is een constante strijd,... ik weet wel dat ik meer ben dan mijn eetstoornis,.. maar de gedachtes van mijn eetstoornis doen mij anders laten geloven,....
Maar ik weet zeker: Ik blijf op God vertrouwen, en ik zal mijn eetstoornis overwinnen!!
ik het niet vandaag , dan is het morgen,. .is het niet morgen dan zal dat ook vast zijn reden hebben,.. juist doordat we deze dingen mee maken , kunnen we andere helpen die ook problemen hebben en kunnen we ze beter aanvoelen,....
Dus dan zie ik het maar van de positieve kant,... een soort win win situatie :D

BT - Donderdag 19 november 2015 15:03

mooi! dankje!
Ik ben ook gelovig en het is fijn dit van anderen te horen.
Zet em op !
x

d - Donderdag 19 november 2015 15:22

Ik heb altijd moeite met mensen die alles bepraten in hun leven via God. Dan denk ik, wie ben JIJ nou (echt) Ook bij het plaatje 'Your life begins to change the day you take responsibility for it' strookt niet bij mij als mensen dan zeggen: Ik leg mijn leven in handen van God. Dan komt er daarna weer een hele preek dat ik het dan anders op moet vatten maar ik geloof sowieso niet in de uitspraak: your life begins to change the day you take responsibilty for it. Ik geloof meer in. Your life begins to change the day dat je (weer) met jezelf door één deur kunt ongeacht of je nu wel of niet gelooft in God is dat denk ik het allerbelangrijkst en kun je ook een voorbeeldfunctie zijn voor anderen, zonder steeds God daar voor aan te moeten halen want God is overal om ons heen, daar zijn geen woorden voor. Woorden schieten tekort als je mensen hun vreugde voor het leven, ziet leven.

IHP2010 - Donderdag 19 november 2015 16:41

Lieve meid,

Wat een super mooi verhaal!
ik kan je heel veel raad meegaven maar ik denk dat ik je niet kan helpen, daarom wil ik je graag deze tekst meegeven:
“Werp uw bekommernis op de HERE, Hij zal voor u zorgen” (Psalm 55:23)
en onthoud het lied "wat de toekomst brengen mogen"
Hoe moeilijk het ook is Hij zal je helpen en je steun geven, kom tot Hem allen die vermoeid en belast zijn.

liefs
IHP

Gerlieke - Donderdag 19 november 2015 16:46

hee D,
Heb alle respect voor je en voor jou manier van denken.
Zo heeft iedereen zijn eigen ding.
Toch zie ik die zin: ''Your life begins to change the day you take responsibility for it'' wel als een zin die bij mijn herstel past. toen ik nog diep in het afvallen zat en de anorexia ongeveer helemaal aanbad ging het echt niet goed. Ik moest er zelf wat aan doen, ik moest zelf die stap zetten. zelf de responsibility voor nemen! Als ik dat niet gedaan had had ik nu waarschijnlijk al in het ziekenhuis gelegen, of ergens onder een steen....
En zoal ik al zei,.. heb respect voor je en het feit dat je niet geloofd,.. maar ik kan het echt niet allemaal aan zonder mijn geloof! Deze stappen had ik zonder God echt niet kunnen zetten!
Groot gelijk woorden schieten tekort als je mensen ziet met vreugde voor het leven, als je ze ziet leven en ervan kan zien genieten,... dit wens je iedereen toe,... en aan ieder persoonlijk of dit met of zonder God is.
En het klinkt weer heel christelijk (maar dat ben ik dus ook echt) Maar ik ben blij, en vind mijn vreugde dus in God,... met of zonder eetstoornis, Hij is degene waar ik voor leef!!!

Lisanne - Donderdag 19 november 2015 16:47

Echt een mooie blog! Ikzelf heb ook erg de strijd ervaren tussen mijn geloof en mijn eetstoornis. Ik schaamde me ook zo tegenover God. Hij heeft mij mooi gemaakt en vindt me prachtig, waarom doe ik dit dan mezelf aan en kan ik mezelf niet mooi vinden.

Afgelopen zomer heeft God me genezen van mijn eetstoornis en daar ben ik zo dankbaar voor. Zet hem op en vergeet niet dat Hij je zal helpen!

xx

briddur - Donderdag 19 november 2015 18:49

Prachtig geschreven. God laat jou niet meer los. En knap dat je in hem blijft geloven.

aljalaura - Donderdag 19 november 2015 21:10

Whoo heel mooi verhaal, ik heb zo veel uit me geloof kunnen halen. Het is echt een troost voor mij vooral als je weet dat er mensen zijn die voor je bidden. Ook isen was het belangrijk voor mij om god in alles te betrekken wat ik doe of dat nou niet eten was, normaal en ook bij eetbuien. Ookal maakt dat de eetstornis niet gelijk makkelijker ofzo.

Harry (ManOnWheels) - Donderdag 19 november 2015 23:56

Ik heb al heel veel verhalen gelezen hier maar geen is zo mooi als dit. Als er een is die mij helpt is het deze! Ik ben Jehovah getuige, en het is heel moeilijk om overeind te blijven. Maar ik heb ooit in een opwelling bij een van mijn opnames gezegd: Satan zal niet winnen van mij, nooit, hoe moeilijk hij het me ook maakt. Maar er zijn momenten dat ik wel heel dicht bij het randje kom, en dan ben ik heel blij met mijn vrienden om mij heen die me dan helpen, met me bidden. Het gearceerde gedeelte geeft precies weer waar het om gaat: ja, zolang hij geen vat op ons krijgt blijft hij aan de gang, maar ons geloof is sterker dan hij. God is sterker dan hij, en gelooft in mij, in jou, in iedereen die Hem zoekt.
Dank je wel Gerlieke voor dit hele mooie bericht. Ik had tranen in mijn ogen staan toen ik het gelezen had, en vind het moeilijk om er op te reageren, maar ik wens je het allerbeste. Ga met Gods zegen.

Jacobien - Vrijdag 20 november 2015 00:03

Mooie bijzondere blog en mooie reacties! Vooral de bijbeltekst, werp uw bekommernis op de heere, want Hij zorgt voor u, voor ons! :-)

Soukaina - Vrijdag 20 november 2015 01:03

Prachtig en heel mooi geschreven! Dit is een van de interessantse bloggen die ik heb gelezen. Wel herkenbaar maar ook confronterend.

Zit nu met zoveel vragen. Vooral waarom vragen... Daardoor is mijn faith gezakt, zit ik in de knoop met mijn geloof in God. Ik geloof in Hem. Maar kan mezelf niet openstellen. Kan Hem niet aanbidden. Ik weet dat Hij machtig is. Tegelijkertijd denk ik waarom doet Hij me dit aan. De angst om weer mezelf te geven aan Hem en weer teleurgesteld worden is groot.

Ik ben opzoek naar een manier om dit te doorbreken maar het is heel moeilijk. Hoe kan ik die rust en liefde weer voelen?! Hoe kan ik Hem weer aanbidden en vertrouwen?!

Esther - Vrijdag 20 november 2015 01:58

His love will never fails you!

In goede tijden en in slechte tijden God blijft trouw en laat nooit los waar Hij mee is begonnen.
Know that He is the Bridegroom and you're His bride. He is the one pursuing you! The question is, will you let Him love you?

En ik heb het gevoel dat God zegt: "Ik heb je gemaakt niet om pijn te lijden, Ik heb je gemaakt om geliefd te worden door Mij! Ik geniet zoveel van je! En Mijn wil is dat je Mij begint te leren kennen. Wees mijn kind en leer Mij kennen. Leer hoe Mijn stem klinkt! "

Als je 'ja' zegt om geliefd te worden door Hem, dan zal je een seizoen instappen waarin God je roept naar Zion. Een plek van aanbidding, een plek waar je Hem face to face zal zien, een plek waar je alleen bent met Hem, een plek waar je die intimiteit zal ontdekken met Jezus. Hoe meer je met Hem gaat wandelen, hoe meer je weet over Zijn hart voor jou en jou identiteit in Hem. Daarom is Jezus gestorven! Het gaat niet om 'de uitnodiging' te accepteren en dan ben je gered, hoppa na de dood mag ik in de hemel.. Het gaat erom dat jij hem leert kennen en hij jou. Mag Hij binnen in die donkere kamers in je hart? Niet alleen de kamers van zondag, bijbelstudie ect. Nee hij wilt betrokken zijn in alle gebieden van je leven! Zion is ook een berg: de Zion berg, dus God wilt je hoger nemen. Het is tijd dat je achteruit gaat zitten en kijk hoe Hij de strijd voor je aangaat.

Ik bid dat God je dieper en dieper en dieper mag meenemen in de tijd dat je zijn liefde en hart gaat ontdekken en ik bid dat Hij je mag overvloeien met Zijn liefde, genade en rust! Ik spreek zegen over je uit in de Naam van Jezus!

Moest je ooit een tussenjaar willen nemen. Check dan deze site

Gerlieke - Vrijdag 20 november 2015 11:09

wauwww,.... .Wat een lieve en bemoedigende teksten!!

@soukaina ,.... Ik weet zelf ook dat het lastig is,.. zit er nog middenin maar weet gewoon wel dat God degene is die het voor ons op zal lossen! De waarom vragen zijn altijd lastig! Maar ik denk dat de vraag niet moet zijn,... ''Waarom laat God al die ellende toe in ons leven'' maar dat het juist moet zijn: Hoe kan ik deze periode (hetgeen mij overkomen) gebruiken voor anderen,..... Je hebt het misschien niet door maar van een eetstoornis word je echt een sterk persoon,... een persoon die doorzettingsvermogen een daadkracht heeft! Je moet er namelijk iets voor over hebben om dun te worden..... jij kan je kracht inzetten!! tegen mij zeggen ze ook wel eens,.. als je al die energie nou eens in God zou steken die je nu in het eten zou steken,..... en eigenlijk hebben ze allemaal gelijk!!
Toen ik nog dieper zat (ook qua gewicht) zei een persoon uit mijn gemeente ook tegen mij : Door alles wat je meegemaakt hebt (vroeger thuis en nu je es) ben jij zo sterk geworden,... jij mag dat ook gebruiken om voor andere te gaan bidden!! dat vond ik heel spannend,... maar ze zei ook : door alles wat jij meegemaakt hebt kan jij andere zo goed aanvoelen, begrijpen en juist helpen!
Dusja,.. onze zwakte mogen we zien als sterkte!!! Dat wou ik eigenlijk een soort van zeggen :D
Ik heb zelf de laatste tijd vaak echt moeilijke momenten, dat ik mijn herstel eigenlijk niet meer zie zitten,.... maar kreeg een nummer van dat gemeentelid,.... en elke keer als ik het nummer aan zet dan gaat het weet beter... het is het nummer : ''no longer slaves jonathan david en melissa helser''

En Esther,.... Wat een mooie woorden,.. hier kan ik nog wel even op door!!

Vond het eerlijk gezegd best spannend om dit te delen,... je weet nooit hoe iedereen er op reageert,... het is toch best wat persoonlijks! Maar het doet me zo goed dat ik het wel gedaan heb!!
Probeer dit als eerste stapje te zien van gods plan met mij,.... al is het alleen maar het getuigen van zijn grootheid en het andere laten zien dat er een God is die om je geeft en bij je is enzo,....
Al kan ik maar 1 iemand helpen om van zijn es af te komen, of dichter bij God te laten komen,......

Sorry word een beetje langdradig,... Maar vind God gewoon zo ontzettend fijn :D

Mariella - Vrijdag 20 november 2015 15:15

Woow, mooi om een blog te hebben waarbij God (/geloof) bij betrokken is. Bv zo een als deze!

Je kan het! Stel je vertrouwen op Hem... Bid tot Hem!/Alleen Hij kan je (en de anderen) helpen!

X

tessa - Vrijdag 20 november 2015 16:25

GOD?! heeft je god ook de mensen geholpen die die had moeten helpen in parijs bijvoorbeeld? neuh. er is geen god. Je krampt jezelf ergens aan vast.

hannah - Vrijdag 20 november 2015 16:55

dankjewel voor je verhaal!
dat deed me goed.. ik ken die gigantische strijd ook.
maar vast blijven houden aan mijn geloof is inderdaad het allerbeste wat je kan doen.
ik zal voor je bidden! dat God je zal helpen met herstellen en je weer rust mag krijgen in je leven

Kimberley - Vrijdag 20 november 2015 23:10

Zo herkenbaar wat je schrijft zeg!
Ik ben zelf ook gelovig maar heb ook een eetstoornis. En wat ongelofelijk moeilijk is het als je in een dip zit!
Om dan nog te vertrouwen op God. Maar ik weet wel dat hij er altijd is en dat hij je altijd zal helpen, ook al is dat niet altijd op de manier zoals je denkt!
Ik gun jou ook dat je dit zult beseffen en wens je het allerbeste toe! Je kunt het!!!
Liefs!

anoniem - Zaterdag 21 november 2015 00:01

@Tessa
God was zeker bij die mensen in Parijs
God kan niet alles verhelpen, Satan levert ook strijd.
De zondeval heeft zoveel lelijks aangebracht in de wereld. Mensen kregen vrije wil van de Heere en die gebruiken de mensen verkeerd helaas.
God huilt mee met de mensen uit oa Parijs.
De doden mogen zich bij de Heere voegen. Hij zorgt voor hen.
Maar Hij huilt ook met ons verdriet en moeite om het eten, pijn, angst en ons zelfbeeld.
Hij is er voor iedereen. Hij gaf Zijn zoon, de Zoon verkoos de schande om onze zonden en de pijn af te betalen. Hij leverde strijd met de dood en overwon. Zo overwint Hij ook onze strijd...

ps mooie blog

Jenny - Zaterdag 21 november 2015 13:57

Dank je wel voor je verhaalIk geloof ook in God. Ik heb zware tijden gehad. Naast mijn boulimia/anorexia heb ik ook de diagnose bipolair (mainisch depressie/borderline. Ik ben vele malen opgenomen geweest door psychoses. Nu ben ik bijna twee jaar uit het ziekenhuis. Daarna ruim anderhalf jaar depressief geweest. Het is moeilijk om stabiel te blijven. Maar ik bid elke dag.

Gerlieke - Zaterdag 21 november 2015 16:14

@tessa,.... er is wel degelijk een God!!! Dat is 1 ding waar ik heel duidelijk en zeker van ben! :D En me vastklammen aan Hem,.... Jaa dat doe ik graag :)

Sophie - Zaterdag 21 november 2015 19:11

Ik geloofde vroeger altijd, maar nu niet meer. Als god wel had bestaan had hij mijn moeder en heel veel andere mensen niet ziek laten worden. Mijn moeder heeft altijd in god geloofd en was een liefdevolle moeder die ik niet kan missen. Toch heeft ze ons moeten verlaten door de verschrikkelijke ziekte kanker. Waarom heeft onze lieve heer mijn moeder dan niet geholpen ?

Gerlieke - Woensdag 25 november 2015 00:54

Hee Sophie,
Wat je zegt... een lastig punt, ik ben ook maar een mens en ik ben er van overtuigd dat wij zulke dingen niet kunnen bevatten of zelfs kunnen vaststellen waarom dingen gaan zoals ze gaan . Maar zoals je typt: mijn moeder heeft altijd in God geloofd. .... dan weet ik zeker dat ze nu bij Hem is! Hij zal in de hemel bij haar zijn.

Groetjes Gerlieke

Erin - Woensdag 2 december 2015 10:26

Ik geloof niet in God. Als hij zou bestaan zou hij me toch niet al die stoornissen hebben gegeven? En als het een soort 'test' van hem zou zijn vind ik hem gemeen. Ik zou graag willen dat ik zo naïef kon zijn en me kon vastklampen aan een ideaal als God, maar helaas lukt dat niet. Wel fijn dat hij jullie zoveel kan bieden, ik benijd dat.

Gerlieke - Maandag 7 december 2015 14:03

hee Erin,

Ik zie het niet als iets dat God jou geeft,... Hij wil niet dat wij ons rot voelen,... Daar ben ik van overtuigd! en een test,.... zo zie ik het persoonlijk ook niet, maar denk wel dat je er als persoon sterker van word!
Naja, ik weet wel gewoon dat het hebben van een ES enorm *** is, daar niet van. maar ik weet dat het goede en mooie van God alles beter zal maken op het eind....

En is nog niet alles goed,.. dan is het dus ook nog niet het eind....

Nelle - Dinsdag 19 januari 2016 20:23

Ik ben ook gelovig en zit ook midden in een eetstorenis en ik heb een depressie.

Ik ben zo blij dat je dit met ons hebt gedeeld!! echt moedig :)

feed