Tralies van zorgen

Gepost op Vrijdag 17 februari 2017 10:00 door Astrid in Gedichten.

Ik maak een kooi van tijd  
Wat was, is overboord gegooid  

Ik leef maar tussen gisteren en morgen  
Ik steek mijn hoofd door tralies van mijn zorgen  
Vergeet ik soms mezelf in dromen weggeborgen  

meisje gedicht 

Voorheen is stil gestorven
Later in mijn hoofd nog niet geboren
Ik zwerf gevangen
Van dag naar dag
In het heden

Wat gebeurt wordt definitief
Door klokken weggetikt
Wat ik schrijf is reeds geschreven.

Astrid

 

Gerelateerde blogposts

15
APR
11
18
JUL
27
07
JAN
33
 

Reacties

Breadfish - Vrijdag 17 februari 2017 10:11

Wauw, krachtig!

Liesje - Vrijdag 17 februari 2017 11:38

Mooi Astrid ! Ik zal onze tijd samen in de kliniek nooit vergeten ❤

Puoli - Vrijdag 17 februari 2017 11:42

Astridje!!!

Mooi geschreven

Odette - Vrijdag 17 februari 2017 13:39

Mooi!

* - Vrijdag 17 februari 2017 13:57

Woow, wat gaaf en wat krijg je veel gevoel en diepgang in die paar woorden!

Wiske - Vrijdag 17 februari 2017 16:24

Heel mooi Astrid! Zo krachtig hoe jij je gevoel op papier kunt zetten

charly - Vrijdag 17 februari 2017 20:22

Wow. Ik wordt er stil van bij het lezen van dit!! Prachtig geschreven, sweetie.❤

Merel - Zaterdag 18 februari 2017 09:24

Mooi, Astridje! Ik hoop dat je snel uit de tralies geraakt ;) Weet dat ik er altijd voor je ben, als bondgenoot in de strijd en als vriendin om gewoon even leuk te praten ;)

sari - Dinsdag 21 februari 2017 20:55

Supermooi meid!!

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?