Tralies van zorgen

Gepost op Vrijdag 17 februari 2017 10:00 door Astrid in Gedichten.

Ik maak een kooi van tijd  
Wat was, is overboord gegooid  

Ik leef maar tussen gisteren en morgen  
Ik steek mijn hoofd door tralies van mijn zorgen  
Vergeet ik soms mezelf in dromen weggeborgen  

meisje gedicht 

Voorheen is stil gestorven
Later in mijn hoofd nog niet geboren
Ik zwerf gevangen
Van dag naar dag
In het heden

Wat gebeurt wordt definitief
Door klokken weggetikt
Wat ik schrijf is reeds geschreven.

Astrid

 

Gerelateerde blogposts

14
MRT
12
18
MEI
5
25
SEP
13
 

Reacties

Breadfish - Vrijdag 17 februari 2017 10:11 Beantwoorden

Wauw, krachtig!

Liesje - Vrijdag 17 februari 2017 11:38 Beantwoorden

Mooi Astrid ! Ik zal onze tijd samen in de kliniek nooit vergeten ❤

Puoli - Vrijdag 17 februari 2017 11:42 Beantwoorden

Astridje!!!

Mooi geschreven

Odette - Vrijdag 17 februari 2017 13:39 Beantwoorden

Mooi!

* - Vrijdag 17 februari 2017 13:57 Beantwoorden

Woow, wat gaaf en wat krijg je veel gevoel en diepgang in die paar woorden!

Wiske - Vrijdag 17 februari 2017 16:24 Beantwoorden

Heel mooi Astrid! Zo krachtig hoe jij je gevoel op papier kunt zetten

charly - Vrijdag 17 februari 2017 20:22 Beantwoorden

Wow. Ik wordt er stil van bij het lezen van dit!! Prachtig geschreven, sweetie.❤

Merel - Zaterdag 18 februari 2017 09:24 Beantwoorden

Mooi, Astridje! Ik hoop dat je snel uit de tralies geraakt ;) Weet dat ik er altijd voor je ben, als bondgenoot in de strijd en als vriendin om gewoon even leuk te praten ;)

sari - Dinsdag 21 februari 2017 20:55 Beantwoorden

Supermooi meid!!

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?