Ben ik dik in deze jurk?

Gepost op Dinsdag 20 december 2016 10:00 door Laura in Fashionblog.

Terwijl ik mij in een broek aan het wurmen ben hoor ik mijn vriendin in het pashokje naast mij klagen over een jurk die ze aan heeft. Ze doet het gordijn open en ik zie aan haar dat ze ergens mee zit. Vervolgens zegt ze dat ze veel te dik is voor deze jurk. Ik kijk naar haar en zie dat het haar geweldig staat. De jurk tekent niet, de kleur staat haar goed, het model is perfect voor haar figuur en ze is al helemaal niet dik. Ze is zo onzeker soms en bekijkt zichzelf een stuk kritischer dan dat ik doe. Ze ziet dingen die ik niet zie. Ze is ook niet gewend om jurken te dragen, maar het staat haar prachtig.

Het is inmiddels een soort kenmerk geworden van veel vrouwen om te klagen over hun 'te dikke' lichaam en om hierin bevestiging te vragen. Het is niet voor niks dat praktisch alle mannen dit herkennen en het zelfs in reclamespotjes voorkomt. Het is nou eenmaal iets wat veel voorkomt. Veel vrouwen zijn ontevreden maar misschien ook wel vooral onzeker als het gaat om hun lichaam. Dingen als "heb ik een dikke kont in deze broek?" of "ben ik dik in deze jurk?" worden al snel gezegd en het lijkt in sommige gevallen zelfs een soort gewoonte te worden. Het zijn voor veel vrouwen herkenbare gedachtes die zij hebben voor de spiegel.

meisje

Vragen om bevestiging
Zelf heb ik dit soort vragen eigenlijk niet zo vaak gesteld. Wel in de vorm van of iets leuk stond en of de kleur goed bij mij paste, maar niet omdat ik bang was dat ik te dik zou zijn. Het was eerder zo dat ik bang was dat ik er te dun in zou lijken of dat ik een broek aan had waarin ik geen billen had ofzo. Ik denk dat sommige vrouwen al snel deze vraag stellen en dat het voortkomt uit automatisme maar dat er in de meeste gevallen een wens achter ligt. De wens om bevestiging of iets wel of niet leuk staat of de bevestiging willen hebben dat je niet dik bent.

Ook denk ik dat we onbewust zoeken naar opmerkingen van anderen om het beeld wat wij hebben van onszelf te bevestigen. Niet omdat wij het willen, maar het gebeurt vaak onbewust wel. Ik merk namelijk vaak dat het geen gewicht in de schaal legt als ik zeg "nee je bent helemaal niet dik in die jurk". Daarnaast is het een natuurlijke neiging om dingen op te merken die passen bij het beeld in ons hoofd. We hoeven dat beeld dan niet te corrigeren maar alleen maar aan te vullen. Dit is alleen lang niet altijd helpend en het zorgt ook lang niet altijd voor een realistisch beeld.

"Het vragen om bevestiging of iets mij wel of niet goed stond werd op gegeven moment een soort gewoonte. Ik vroeg het bij bijna alles en aan bijna iedereen. Het antwoord deed er op gegeven moment niet zoveel meer toe, want het maakte geen verschil als iemand zei dat ik niet dik was. Iemand heeft weleens tegen mij gezegd dat ik beter een ander model rok kon dragen omdat dat mij beter zou staan. Dat zorgde wel direct voor paniek in mijn hoofd. Ik trok mijn conclusies en dacht direct dat ze me dik en lelijk vond. Ik verweet haar ergens dat ze dit tegen mij zei en achteraf kan ik wel bedenken dat ik zo'n antwoord kan verwachten als ik er naar vraag. Ik heb er overigens ook niks aan als mensen geen eerlijk antwoord geven. Deze gedachte helpt mij wel om wat bewuster stil te staan bij de vragen die ik stel. Wil ik er echt antwoord op? Ook als dat betekent dat ik me dan misschien daarna nog onzekerder en slechter voel? Gek genoeg helpt het ook om het antwoord dat ik niet dik zou zijn in bepaalde kleding, wat serieuzer te nemen.. al blijf ik toch nog wel een beetje aan mijzelf twijfelen. " - Simone

Het antwoord lijkt soms nooit goed genoeg te zijn. Als je een eetstoornis hebt, is dit soms ook het geval als het gaat om complimenten. Als iemand zegt 'wat zie je er goed uit', draait je hoofd misschien wel direct overuren. Het is een compliment wat ook echt als compliment bedoelt is en wat iemand zonder eetstoornis waarschijnlijk heel fijn vindt om te horen. Wanneer je onzeker bent over jezelf en een eetstoornis hebt, kunnen gedachten door je hoofd gaan als: "Betekent het dat ze me dik vindt?", "zie je wel, ik ben aangekomen!", "Ik zie er niet ziek genoeg uit" of "Nu denken ze straks dat het goed met me gaat". Een compliment wordt dan heel anders opgevat dan het bedoeld is en zorgt er dan misschien voor dat je je alleen maar slechter voelt.

meisje

Hoe ga je hiermee om?
Het constant vragen om bevestiging levert iets op, anders is het niet iets wat je blijft doen. Het is alleen denk ik wel interessant om eens bij jezelf na te gaan wat maakt dat je dit steeds doet. Welke wens of behoefte ligt daar onder? En wat doet het antwoord met je? Kan je het van iemand aannemen als gezegd wordt dat je niet dik bent en kun je daardoor misschien beter relativeren? De vraag is of het helpend is om vaak naar die bevestiging te vragen en het kan raadzaam zijn om eens te proberen het achterwege te laten. Om gewoon kleding te passen zonder dat je die vraag stelt, maar dat je een reactie afwacht van de ander. Die komt vaak vanzelf.

Daarnaast is het denk ik nog beter om eerst eens te kijken naar wat je er zelf van vindt. Op het hangertje in de winkel vond je het leuk en als je het al in je kast hebt hangen, heb je het niet voor niks gekocht. Wat maakt dat je ineens gaat twijfelen als je het aan hebt getrokken? Wat zie je en hoe voel je je daarbij? Het is daarnaast ook wel gewoon normaal om je niet altijd goed te voelen in bepaalde kleding. Ik sta 's morgens ook weleens voor de spiegel en kom dan tot de conclusie dat ik eigenlijk helemaal niet blij wordt als ik mezelf in een jurkje zie die ik op andere momenten graag draag. Soms voel je je ook beter als je iets anders draagt en heb je ook weleens dagen dat niks en goed en lekker zit en dat je sowieso wat onzekerder bent.

Ik vraag me alleen af in hoeverre het helpt om constant vragen te stellen vanuit onzekerheid waarbij je bijvoorbeeld vraagt of je dik bent in een bepaald kledingstuk. Ik denk dat het op gegeven moment voor irritaties kan zorgen, zeker als degene aan wie je het vraagt merkt dat het toch niet zoveel uitmaakt wat ze zeggen omdat het nooit goed genoeg lijkt te zijn. Ik denk ook dat het niet altijd helpt om dit steeds uit te spreken omdat je de focus alleen maar meer legt op je ontevredenheid en onzekerheid ten opzichte van je figuur. Ik ben benieuwd hoe jij hier over denkt.

Lees ook: waarom ik trots ben op mijn lichaam, je mooi voelen in kleding en ben ik dik?

Fotografie: Daniel M. Viero

Hoor of zeg jij dit vaak?

 

Reacties

Nerveus - Dinsdag 20 december 2016 10:14

Deze blog komt echt op het juiste moment! Ik ging vorige week jurken passen met een vriendin voor de kerst, alleen vond ik dat ik voor elk model dat ik paste mezelf te dik en ik kon ook gewoon niet goed vinden wat ik zocht. Die vriendin zei gewoon heel eerlijk dat het model mij niet stond, maar toen ging ik toch enorm twijfelen of ik er niet gewoon te dik voor was en kwam ik ook met een rot gevoel thuis na het winkelen.
Je geeft echt een goed advies in deze blog, wat heel fijn is! Inmiddels heb ik online een jurkje besteld en deze staat mij wel heel goed en daar voel ik mij ook lekker bij, vooral ook omdat het weer een heel ander model is dan ik in de winkel paste. Nu ben ik helemaal klaar voor de kerst en een stuk zekerder van mijzelf!

S. - Dinsdag 20 december 2016 11:20

Mensen zien het als irritant/aandacht vragen als je dat soort vragen stelt/opmerkingen maakt, dus dan houd ik m'n mond maar, ook al zou ik het me wel afvragen. Aan de andere kant vind ik opmerkingen over m'n figuur altijd super irritant, dus ik zou wel gek zijn om er dan d.m.v. zulke vragen de aandacht op te vestigen.

Leon10 - Dinsdag 20 december 2016 12:48

Nou, ik ben anders wel blij dat mijn vriend mij steeds de bevestiging geeft dat hij mij niet dik vind! Klopt, hij vind het soms wel irritant, maar het is voor mij echt geen aandacht vragen, die krijg ik toch wel, op een positieve manier. Ik ben uberuber onzeker over mezelf en ondanks dat de herhaalde antwoorden van mijn vriend niet leiden tot een normaal zelfbeeld en een leven zonder eetstoornis (Helaas) ben ik er ondertussen wel van overtuigd dat mijn vriend me in elk geval mooi en goed en dun vind, ondanks dat ik dat nog niet doe..

Leon10 - Dinsdag 20 december 2016 12:50

Overigens vind ik het van anderen ook moeilijk S., Alleen opmerkingen of vragen van mijn vriend (en natuurlijk wel van mijn hulpverlening) zijn echt helpend..

avis amator - Dinsdag 20 december 2016 20:17

vandaag net in de klas een discussie gehad of meiden altijd wilden horen dat ze er goed uitzagen en niet dik waren. Ik beweerde dat sommige meiden gewoon de waarheid wilden weten, een klasgenoot (jongen) beweerde dat dat niet zo was. En nu lees ik deze blog;) (en dan vooral dat schuingedrukte stukje van Simone)

Anne - Donderdag 22 december 2016 03:17

Het is vervelend voor anderen om steeds te moeten bevestigen dat je er goed uitziet. Ik heb wel eens gehoord dat mannen het haten als ze gevraagd worden of ze je in iets dik eruit vinden zien. Wat ze pok zeggen het is niet goed :als ze zeggen dat ze er niet dik in uit zietn gelloven vrouwen het niet, en als ze zeggen dat ze er wel dik in uit zien worden vrouwen boos....

Je krijgt nooit een goed gevoel over jezelf als je het aan de mening van anderen overlaat. Niet alles staat je en dat kan ook niet. Er zijn zo veel soorten vrouwen, alle kleding kan niet iedereen passen je moet zelf erachter komen wat bij je past . Dan krijg je meer zelfvertrouwen en dan heb je de mening van anderen niet meer zo nodig.
Sommige vrouwen zijn ook heel kritisch naar anderen tor en dan zijn ze bang dat anderen ook op die manier naar hen kijken.


Geschreven door Laura

Laura werkte als redactrice voor Proud2Bme. Er komen met enige regelmaat nog blogs van haar online.

Vind je dit waardevol?


feed