7

Bang voor Sinterklaas

Gepost op Zondag 4 december 2011 09:48 door NicoleH in Eetstoornis en ervaringsdeskundig.

Natuurlijk niet! Dansen, zingen, springen en overal zoetigheid. Wat een sfeer! Wat een gezelligheid! Maar dan komt er een eetstoornis om de hoek kijken en krijgt Sinterklaas opeens een hele andere betekenis. Brrrrr…het Sinterklaasfeest, je ligt er al nachten wakker van.

Ik geloofde vroeger heilig in de goede Sint. Natuurlijk was ik extra lief als hij weer in Nederland was aangekomen. De pieten hielden mij in de gaten! Ik wilde natuurlijk wel cadeautjes op pakjesavond en was verzot op pepernoten en chocola, waarvoor ik mijn uiterste best deed om deze overal te kunnen scoren. Als ik een piet zag was ik vast de eerste die er naartoe snelde en luidkeels begon te zingen in de hoop te worden beloond met een handje strooigoed.

Cadeautjes, Sinterklaas op zijn paard door de straat, vele pieten en overal zoetigheid. Als Sinterklaas de buurt door kwam volgde ik hem het liefst het hele dorp door. Ik maakte er met mijn broers een wedstrijdje van om zoveel mogelijk pepernoten te verzamelen. Wie kreeg de meeste pepernoten van Sinterklaas en zwarte piet en was daarom het liefst geweest? Natuurlijk mochten we niet gaan schooien, want daar houd Sinterklaas niet van en dat was niet zo aardig voor de andere kinderen. Maar met een zak vol snoepgoed waren wij allang tevreden. Dat hield ons wel een tijdje zoet!

En dan is het Sinterklaasavond. De zoetste dag van het hele jaar. De tafel vol pepernoten, schuimpjes, chocola, marsepein, taaitaaipoppen enz. Vroeger kon ik er geen genoeg van krijgen. Was het de spanning voor de cadeautjes op pakjesavond die mij de hele nacht wakker hielden, of de vele suikers van al het snoepgoed waar ik zo van begon te stuiteren?

Maar, toen kwam mijn eetstoornis om de hoek kijken. Van alle mooie herinneringen die ik had aan Sinterklaas bleef er geen een meer overeind. Wat was het toch een walgelijke bedoeling. Kinderen die helemaal vol gepropt worden met allerlei zoetigheid. De winkels die er vol van liggen en moeders die tevergeefs hun kinderen door de supermarkt mee moesten sleuren. De enige verbinding die ik nog met Sinterklaas wist te leggen was ETEN! Sinterklaas was niet meer leuk en gezellig, maar mijn eetstoornis werd hierover de baas en verpeste het hele feestje.

Ik werd als de doods voor al het zoetigheid! Ja, ik was BANG van Sinterklaas.

Twee maanden voor het feest begon het altijd al met de paniek voor al het eten en het snoepgoed. Altijd het idee dat je jezelf moet bewijzen, want iedereen weet nog hoe je vroeger verzot was op die pepernoten! Maar mijn eetstoornis had alle smaak bedorven. Ik was blij als de Sint weer vertrok.

Gelukkig kan ik inmiddels weer wat meer genieten van Sinterklaas. Vertedert worden door de lach van een klein gelovig kind met twee kleine handjes vol pepernootjes. Met mijn eetstoornis wisten dat soort dingen mij niet eens meer te raken. In plaats van blij te zijn voor dat lachende kindje, kreeg ik zelfs medelijden.

Hoe beleven jullie Sinterklaas? Kunnen jullie er nog volop van genieten of heeft het feest een totaal andere lading gekregen door je eetstoornis?

Hoe overleven jullie Sinterklaas?

Laten we vanavond om 20:00 in de chat eens lekker kletsen over onze jeugdherinneringen, maar ook over de mooie en soms ook moeilijkere momenten die Sinterklaas met zich meebrengt?

 

Reacties

Melissa - Zondag 4 december 2011 10:29

Mooi stukje...

Inmiddels geniet ik weer van al het lekkers dat onlosmakelijk verbonden is met Sinterklaas, maar dat was de afgelopen jaren wel anders. Nog altijd heb ik, naast de mooie herinneringen, ook heel nare herinneringen aan Sinterklaas, maar ook aan de kerstdagen en Oud&Nieuw.

Vijf jaar geleden was ik precies een week opgenomen. Voor mij toen geen pepernoten of chocoladeletters maar sondevoeding. Dat jaar daarna werd ik ook rond deze tijd weer opgenomen.

Dit is het tweede jaar dat ik weer kan genieten van al het lekkers, hetzij het met af en toe een weemoedig gevoel om wat ik gemist heb de afgelopen jaren. Al het moois van deze maand werd overschaduwd door mijn eetstoornis. Daaraan terugdenken doet pijn, het besef dat ik zo veel heb gelaten, alleen maar vanwege die angst, vanwege die irrele gedachten. Zo zonde...

1052 - Zondag 4 december 2011 10:52

@ Melissa, ja die pijn is zo herkenbaar...
De hele magie rondom sinterklaas en de andere feestdagen is verdwenen door die stomme eetstoornis...

BloembolxD - Zondag 4 december 2011 11:10

heel herkenbaar....bang van sinterklaas, bang van kerst..denken dat het allemaal om eten draait..geen herinnering blijft overijnd met de gedachte dat het leuk en gezellig is..dat is zo stom..

Lieve - Zondag 4 december 2011 11:31

Pijnlijk herkenbaar. Waar ik ook nog altijd moeite mee heb is het krijgen van cadeau's. Omdat ik ze niet verdien. Het krijgen daarvan is echt drama. Ook dat overschaduwt Sinterklaas. Helaas.

Amanda - Zondag 4 december 2011 12:52

Ik sla dit jaar sinterklaas over... Hoe graag ik het ook wil vieren, het gaat gewoon niet! :(

Elise - Zondag 4 december 2011 13:01

Ik ben altijd al bang geweest voor verklede mensen (Sinterklaas, pieten, clowns) en aangezien mijn ouders mij altijd verteld hebben dat Sinterklaas niet bestaat, maar alleen maar een verkleed iemand is... had het voor mij altijd al weinig magie. Hoewel ik er ook al 10 jaar niets meer aan doe, mis ik wel het genieten van warme chocolademelk, pepernoten, chocolademelk, marsepein... etc. Niet om Sinterklaas, maar gewoon omdat je iedereen ziet genieten van gezelligheid en jij dat niet kan. Maar dat hoeft niet zo te blijven! Volgend jaar beter?!

GLM1993 - Zondag 4 december 2011 15:58

Vroeger vond ik het ook helemaal geweldig, chocolade, marsepein, speculaas, kruidnoten etc. Vorig jaar kon ik er echt niet van genieten en ook nu nog doen chocoladeletters mij denken aan eetbuien. Dit jaar kan ik er gelukkig weer van genieten en heb ik al lekker veel gesnoept. Maar ik ben nog steeds niet altijd even blij als ik wr van die grote chocoladeletters krijg, waarschijnlijk door de associatie en stiekem nog een beetje door de angst van het eten van zo'n groot stuk chocola.. Tja.. vanochtend een letter in mn schoen en morgenavond een letter van 200 gram..

Vind je dit waardevol?

Ken je iemand die dit moet zien?