De psychologie van...Een regelmatige column over de psychologie van.... Pesten
"Ik weet het nog heel goed. Ik kwam de klas binnen en direct werd er door verschillende gozers geroepen "zo, jij hebt lef om in deze klas te komen!" De rest van de klas lachtte mee. Ik kwam drie dagen te laat op school, was dat jaar blijven zitten en wilde eigenlijk volwassenonderwijs doen omdat ik het niet zag zitten in deze klas terecht te komen. Maar die school viel tegen. Oh ja, wat had ik een lef. Ik zat nog niet of er werd aan mijn capuchon van mijn trui getrokken door een jongen achter mij. Ik dacht "ik moet voor mezelf opkomen, anders gaat dit het hele jaar door". Zonder na te denken pakte ik mijn 10 cm dikke Oilily agenda en ramde met dat ding op de kop van de gozer achter mij. Niet wetende dat het de jongen schuin achter mij was die aan mijn kleding had getrokken. 1 seconde later had ik al een klap terug ontvangen. Welkom op school.... Het hele jaar is het zo doorgegaan. Ik probeerde het wel te negeren, maar hoe kan je iets negeren als je op school probeert te leren en men blijft naast je tafel staan en tegen de poot aan schoppen? Hoe kan je iets negeren als ze je stuur van je fiets vastrijden met hun fietsen? Hoe kan je het negeren als je wordt uigescholden voor lelijkerd? Als je wordt uitgelachen als je voor het eerst een vriendje hebt? Hoe....? Ik trok me terug. Ik werd het zogenaamd stoere, onafhankelijke, alternatieve meisje, het rare meisje die nergens écht bijhoorde. Ik was verdomde eenzaam, maar dat liet ik niet merken, ik was immers hard, stoer en apart. Hoe erger het werd, hoe zwarter en aparter ik mee kleedde. Hoe meer ik me ging richten op destructieve zaken of op extreem hard bezig zijn met school. Tsja, ik moest toch wat?" Vooral op jonge leeftijd kan pesten erg schadelijk zijn. Als je jong bent, moet je namelijk nog ontdekken wie je bent, en vorm je je een beeld van jezelf. Als anderen dan tegen je zeggen dat je dom en lelijk bent, dan neem je dat vaak automatisch over. Je gaat dan zelf ook echt geloven dat je niets waard bent. En krijg dat er dan maar weer eens uit... Veel meiden zien afvallen (bewust of onbewust) als oplossing om van het pesten af te komen. Als je maar zo dun mogelijk bent zullen anderen je wel waarderen, of in ieder geval met rust laten...denk je. Of je weet niet waar je met al je nare en negatieve gevoelens over jezelf heen moet en vlucht in het bezig zijn met eten en niet-eten. Dit geeft het gevoel dat je iets voor jezelf hebt, iets waar niemand van weet en al helemaal die pesters niet. Iets waar je wel in kan uitblinken, bijzonder in kan zijn. Het probleem is echter dat hoe meer jij je zal bezighouden met niet-eten en afvallen, hoe meer "anders dan anderen" jij zult worden. Hoe meer energie en aandacht weggaat in afvallen en hoe minder energie/ aandacht je nog hebt voor sociale contacten, vriendinnen, school, sport etc. Hoe meer je nog extra buiten de groep valt en gepest zal worden.
Of je vlucht juist in eten, omdat eten jouw een tijdelijk gevoel van veiligheid, rust en blijdschap geeft. Even wordt de gevoelsmatige leegte vanbinnen gevuld, even hoef je nergens aan te denken. Als je dit niet compenseert kan het goed zijn dat je dikker wordt, waardoor je nog meer gepest wordt of waardoor je je nog rotter gaat voelen. Hierdoor kom je vaker in situaties terecht waarin je jouw gevoelens gaat wegeten.... en voor je het weet zit je gevangen in een negatieve spiraal. En wist je trouwens dat er blijkt dat pesters vaak niet pesten omdat je te dik, dun, groot of lelijk bent... maar eigenlijk meer om het pesten zélf. Door een ander de baas te zijn kunnen ze zichzelf beter voelen, en populairder maken bij hun omgeving. Het kan goed zijn dat de pester zelf erg slecht in zijn vel zit, thuis problemen heeft of weinig aandacht krijgt van zijn/ haar ouders en de gevoelens die hieruit voortkomen omzet in het anderen pesten. De kans is dus groot dat zodra je dun bent, ze iets anders zullen vinden om je op te pakken. Jíj bent dus niet degene waarbij iets veranderd moet worden (natuurlijk kan je zelf wel kleine dingetjes ondernemen, op het gebied van kleding ofzo), maar zíj (al is dat vaak makkelijker gezegd dan gedaan). Naast eetstoornissen kan pesten ook leiden tot andere psychische problemen, zoals depressie of sociale fobie. Behandeling van deze problemen zijn er vaak ook op gericht om iemands zelfbeeld te verbeteren. Natuurlijk is het niet zo dat ieder pesten leidt tot psychische problemen, gelukkig niet! Daarentegen is de kans natuurlijk wel groot dat jouw zelfbeeld er een knauw door krijgt. Belangrijk is dat je je hierdoor niet voor je toekomst uit het veld laat slaan. Verstandelijk wéét je vaak dat je meer waard bent, dat je meer kan. Ga erop uit, ga dingen uitproberen die je graag wilt. Laat een keer die fotoshoot doen, ga een keer solliciteren, ga een keer uit in die ene dansclub.... juist door uit te proberen zal jouw ego een boost kunnen krijgen. Zal je zien dat je voor anderen wél meer waard bent, dat je wél bijzonder bent, wél meer kan dan je gevoel je vertelt. Dit zal je nooit ervaren als je binnen blijft zitten en blijft zeggen "ik kan niet, ik durf niet, ik ben niet" etc. Wat kan je zelf doen als je gepest wordt:
Als je ziet dat iemand anders gepest wordt, HELP hem of haar! Blijf niet toekijken!
Interessante weetjes ...47% van de Nederlandse leerlingen wordt gepest vanwege hun kledingkeuze. En wist je dat: • 58 % van de leerlingen op de middelbare school heeft wel eens een medeleerling die gepest werd geholpen. Dat is meer dan de helft! Wil je een boek lezen over pesten? lees dan eens: - Kruisgang van Marianne en Theo Hoogstraaten
Kijk ook eens op: pestweb.nl en pestforum.nl Of bekijk het filmpje van BLIKVOER "Ik ben nu ruim tien jaar verder. Het heeft me enorm veel moeite en doorzettingsvermogen gekost om in mezelf te gaan geloven. Om ervan overtuigd te raken, gevoelsmatig én verstandelijk dat ik geen lelijkerd ben, dan ik geen raar, mislukt kind ben. Hoe me dat gelukt is? Door dingen te doen. Door wél mee te doen aan die auditie, door wel te gaan solliciteren op die ene hooggegrepen baan, door toch weer in contact te treden met leeftijdsgenoten. Door soms te acteren dat ik zelfverzekerd ben en op die manier tóch dingen te ondernemen. Ik ben nog door dit alles erg gevoelig voor negatieve kritiek, máár ben door wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt en de hoeveelheid shit die ik over me heen heb gekregen, in sommige dingen gelukkig zo hard/ sterk geworden, dat ik er vaker om moet lachen dan erom moet huilen. Ik kan inzien dat veel nare woorden voortkomen uit jaloezie, voortkomen uit nare, ontevreden gevoelens van de persoon zelf...etc. Ik trek me er minder van aan en kan vaker denken "als jij zo bent, dan ben je me op dit moment niet waard" ... en zo wandel ik verder in mijn leventje." En jij? Gerelateerde artikelen
Reactie van ScaredSUPER VEEL RESPECT VOOR DIT!!! Reactie van HatingthisHet achtervolgd mij nog steeds, Reactie van DeescakeHeeeel mooie tekst! Ik heb altijd gedacht dat ik gepest werd door mn overgewicht, daardoor zal ik een makkelijke prooi zijn geweest, nu is t enkel af en toe een opmerking omdat ik er nog steeds hartstikke onzeker bij loop... Reactie van Kimberley (-K.)Ik weet maar al te goed hoe het is. Ik werd tot de helft van de derde heel erg gepest en toen ging ik naar een andere school. En daar gebeurde het ook. Meer dan die andere helft van de derde had ik op die school niet gedaan. Had toen een zelfmoord poging gedaan en toen starte ik me hulp en begon ik ook met afvallen (erg ontschuldig eerst) tot na 2 jaar het erger begon te worden. Pesten verwoest je leven. Ik ben nu zo'n 5/6 jhaar verder. Het achtervolgt me nog elke dag heel erg. Reactie van MyrtheBedankt voor dit stukje. Reactie van Crazy-pDank je voor dit stukje! Reageer op dit bericht |
Als je de verhalen op de site eens doorkijkt, zie je behoorlijk vaak hezelfde onderwerp terugkomen: 
