Artikelen over gezondheid

Leedfotografie, niet doen?

Leedfotografie moet alleen in uiterste noodzaak in de media komen. Als er geen maatschappelijk belang is, moeten deze foto's niet in de krant of op tv komen, althans dit is wat fotograaf Roel Visser zeg in een artikel van NRC Handelsblad. Roel vindt het een "lucatrieve caroussel van sentiment" of "exploitatie van leed".

Al eerder werd hier zo over gedacht door o.a. journalist Piet van der Eijk. Hij vond dat foto's van bijvoorbeeld oorlogsgeweld het brengen van hulp op gang kunnen brengen. Ook kunnen foto's maatschappelijke misstanden aan de kaak stellen. In beide gevallen is publicatie verdedigbaar. Als zo'n doel ontbreekt, dan niet. (bron: joop.nl)

Fotograaf Arie Kievit is het hier niet mee eens. Hij maakte een fotoserie van Sanne. Sanne automutileert al vele jaren en dit is goed te zien. Hij maakte foto's van het hechten bij de artsen, van de wonden en van het drama eromheen. Voor deze serie is hij nu genomineerd voor een fotografieprijs.

Deze maand staat er toevallig ook een reportage over automutilatie in het blad LINDA. Hierin worden 5 vrouwen geportretteerd met daarin zeer duidelijk hun wonden en littekens in beeld. In de tekstkolom staat ook waar de vrouwen zichzelf mee beschadigen.

Volgens Roel Visser gaat het hier niet meer om kennis vergroten en daarmee meer begrip te creëren, aangezien er volgens hem al heel veel informatie in de media verschijnt rondom dit onderwerp. (tv shows, radioprogramma's, kranten artikelen over dit onderwerp in overvloed). Dit is volgens hem eerder exploitatie van leed.

Roel Visser zegt dat dit leidt tot kopieergedrag. Hiervan heeft hij veel voorbeelden op het internet gelezen. Meiden die lezen over automutilatie, dat dit helpend is bij anderen, waardoor zij het zelf ook gaan proberen. Ook de huisarts die Roel Visser sprak, beaamde dit. Het wordt zelfs gedaan als "way of life", dat het cool is om jezelf te pijnigen.

Visser en Kiviet gaan met elkaar in debat:

Moeten er heftige, extreme foto's van automutilatie in de media gepubliceerd worden om meer begrip te krijgen bij mensen óf kan dit ook met het verstrekken van goede informatie zonder leedfoto's? Moet er gebruik worden gemaakt van kwetsbare mensen? ..en hoe ver mag men gaan?

Hoe denk jij over leedfotografie?

Gerelateerde artikelen

Automutilatie op Youtube nieuwe trend

Spijt van mijn littekens

Zelfmoordgedachtes, wat nu?

Zelfbeschadiging bij 1 op de 12 tieners

Reactie van Charlotte

Ik vind dit altijd een heel moeilijk onderwerp, maar wel heel interessant. Onze Kunst Algemeen lerares heeft een tijdje geleden de website kwetsendekunst.nl laten zien. Daar staan allemaal gecensureerde afbeeldingen op met het verhaal erachter.
Ik vind dat kunst mag shockeren om zijn doel te bereiken. Maar de een is sneller geshockeerd dan de ander natuurlijk, en in die zin denk ik dat kunstenaars hun doel voorbij kunnen rennen.

Moeilijke kwestie, ik zou het antwoord niet weten.

Reactie van GLM1993

En dan is het nog de vraag of er meer cliënten komen (voor automutilatie) door kopieergedrag of doordat het probleem steeds meer erkend wordt.

Ik vind het ook echt een moeilijke...

Reactie van Sabb.

Ik ben het met Arie eens. (:
Daarbij vind ik het ook onzin, kopieergedrag komt hoe dan ook voor, niet alleen via foto's. Zelfbeschadiging mag en moet zeker naar mijn mening onder de aandacht worden gebracht omdat veel mensen hier niets of weinig over weten.

Daarbij, Sanne is een mooie meid, Arie heeft een prachtige reportage over Sanne gemaakt. En hij heeft zijn prijs welverdiend binnengesleept.

Reactie van hola

Ik denk dat het voor iedereen verschillend is of dingen triggerend zijn. Voor mij is dit wel het geval. Als ik reportages over anorexia of eetstoornissen zie vind ik dit heel lastig. Ik denk wel dat je er a.h.w. al vatbaar voor moet zijn wil het je beïnvloeden. Wat ik erg vind is de foto's van oorlogsslachtoffers (dood) enzo. Bijvoorbeeld dat filmpje van die soldaten die over dode talibanstreiders heen plassen. Dan denk ik, waarom moet het nou zo perse 100 keer worden laten zien. Het kan toch ook gewoon verteld worden? Of die foto van pim fortuin in de krant. Dat gaat me echt te ver. Niet omdat ik iets met die man had maar ik vind het gewoon niet nodig. Straks vind iedereen het de normaalste zaak van de wereld...

Reactie van yasminn

wat een pokke vent die Roel Visser. Mygash. Ik zie haast nooit wat over zelfbeschadiging in de media, maar ben er wel van overtuigd dat ze in de LINDA wel teveel hebben laten zien. De foto's waar je open wonden zag, maar ook de tekst waarmee die meiden het doen. Dat zet je toch niet neer? Dat brengt anderen wel op ideeen. Ik kan me ook wel voorstellen dat mensen die het nog niet doen, het wel gaan doen daardoor. Maar vindt het achterlijk dat die Roel Visser zo overtuigend zegt dat het wel aandacht is en dat het een ''way of life'' is. Hou je smoel toch vent.

Reactie van @yasminn

Beetje respectvol praten. Roel visser zegt wat hij op internet en in de literatuur heeft gelezen over automutileren en het is wel degelijk zo dat het in sommige groepen een way of life is. Kort geleden verscheen er nog een artikel over dat het trend was op YouTube om filmpjes te plaatsen met automutilatie.

Reactie van yasminn

Ja internet dit internet dat. Hij heeft zelf geen ene ervaring, en dus moet hij ook niet zo oordelen en zo standvastig te zijn.

En dan kan het wel een ''way of life'' zijn maar dat geldt niet voor iedereen zo. Volgens mij is het maar een klein percentage die het doet omdat ie het cool vindt.

Reactie van Lamp

Nou ja zeg, eerst bijna censuur op internet, en nu ook nog op de kunst? Dit moet júist een ongecensureerd iets blijven. Behalve als degene die op de foto komt er bezwaar tegen heeft moet het van mij gewoon mogen.

Reactie van lin

Waarom reageert iedereen zo boos op die man? Hij zegt het juist om kwetsbare mensen te beschermen tegen exploitatie van leed. Dat lijkt me positief!

Daarnaast vind ik het goed dat er discussie is over wat wel/ niet nodig is om te publiceren. Ik vind foto's van verse wonden niet nodig, onnodig shockerend.

Reactie van Tine

Waarom wonden in beeld brengen voor meer begrip? Om meer begrip voor anorexia te krijgen laat je toch ook geen anorexiapatient naakt zien? Daarbij zegt het niets over de problematiek, het is enkel buitenkant.

Reactie van Joya

Op zich is er niks mis met foto's, zolang er een goed verhaal omheen staat. Als er uitgelegd wordt wat zelfbeschadiging is en wat bijvoorbeeld redenen zijn om er aan te beginnen en wat de gevolgen zijn, vind ik een aanvullende foto geen probleem.

De foto's van Sanne vind ik persoonlijk een twijfelgeval, maar dat is meer omdat ik ze nooit in hun context heb gezien en niet helemaal heb meegekregen wat het doel was van de fotoserie. Aan de ene kant vind ik het goed dat er aandacht voor is, aan de andere kant betwijfel ik sterk of dit de juiste manier is.

Ik vind wel dat er in de Linda de belans totaal zoek is. Het gaat daar om de foto's en het verhaal omheen lijkt minder belangrijk. (kijk maar naar de verhoudingen; de foto's nemen de hele pagina in en het stukje er bij voegt weinig toe) Wat dat betreft kan de Linda een voorbeeld nemen aan bijvoorbeeld de Girlz, die lijken beter in de gaten te hebben hoe het werkt.

Nou zijn jonge meiden niet de doelgroep van de Linda, maar toch.. Er beginnen veel mensen met zelfbeschadiging nadat ze het ergens gezien hebben, dan is het idee in hun hoofd gepland. Met beeld is dat vaak sneller dan met alleen woorden. Ik denk dat daar meer bij stilgestaan moet worden. Ook bij mensen die zich al beschadigen; zo'n foto kan ontzettend triggerend zijn en heel sterk de gedachte oproepen dat de zelfbeschadiging van die persoon niet voldoende is, weinig voorstelt ed. Bij een foto maak je het erg makkelijk om te vergelijken en dat moet je niet willen.

Reageer op dit bericht

Je reactie wordt eerst gechecked door een moderator voordat deze geplaatst wordt!

Je naam	:
Wat wil je kwijt?	:
		Ik kan de code niet lezen
Letters hierboven	: